رفتار مسئولانه

علی صالح‌آبادی
محمود احمدی‌نژاد در سال گذشته در یک سخنرانی خواستار محو اسرائیل از نقشه جغرافیایی خاورمیانه شد.  غربی‌ها این سخنرانی به ظاهر ساده را که در یک همایش ایراد شد، بهانه قرار دادند و از آن به گونه ای بهره برداری کردند که شورای امنیت مجبور به صدور بیانیه ای علیه ایران گردید . رییس جمهور در سخنرانی دیگری موضوع هلوکاست را مورد تردید قرار داد و از غربی ها خواست که اگر دلشان برای یهودی ها می سوزد، آنان را در آلمان، اتریش و یا جاهای دیگر اسکان دهند و سرزمین فلسطین را به صاحبان آن برگردانند. گفتنی است موضوع هلوکاست مربوط به کشتار یهودیان توسط نازی‌ها است که در اصل مسیحی بودند. یهودیان و مسیحیان بر سر این موضوع اختلاف ریشه ای و دیرینه دارند. به رغم وجود این اختلاف آن ها این موضع گیری را نیز بهانه دیگری قرار دادند و برای دومین بار سازمان ملل را واداشتند تا قطع نامه ای علیه ایران صادر نماید. سال پرماجرای 84 در حالی به پایان رسید که در روزهای پایانی آن ، چالش ایران و غرب تا حدی بالا گرفت که شورای حکام پرونده هسته‌ای ایران را به شورای امنیت فرستاد و سال 85 در شرایطی آغاز شد که شورای امنیت سازمان ملل تحت فشار آمریکا با صدور بیانیه ای از جمهوری اسلامی خواست تا کلیه فعالیت‌های هسته‌ای شامل تحقیقات، فراوری و یا غنی‌سازی اورانیوم را ظرف مدت 30 روز به حالت تعلیق درآورد.
در پی تعیین این ضرب الاجل، وزرای خارجه پنج عضو دایمی شورای امنیت به علاوه وزیر خارجه آلمان در برلین گردهم آمدند تا موضوع هسته ای ایران را که به زعم آن ها برای امنیت جهانی خطر محسوب می گردد ، به بحث بگذارند . در پایان این نشست مهم اعلام شد که وزرای خارجه حاضر در نشست 1+5 از بیانیه شورای امنیت درباره ایران حمایت می کنند . وزیر خارجه آلمان در این نشست اعلام کرد : در شرایط فعلی برای ایران دو راه بیش تر باقی نمانده است ، بازگشت بر سر میز مذاکره و یا پذیرفتن انزوا. اشتاین مایر ، وزیر خارجه آلمان که در این نشست حضور داشت ، گفت : برای تهران راه دیگری وجود ندارد. گفتنی است آلمان با روی کار آمدن خانم مرکل ، صدراعظم جدید آن کشور برخلاف شرودر ، شدیدا متاثر از سیاست های کاخ سفید است . آمریکا پس از حذف شوروی ، مدعی حفظ امنیت جهانی است و با این استراتژی و بهره مندی از ابزارهای نظامی ، سیاسی ، اقتصادی و بازرگانی در پی تامین منافع خود در جهان به ویژه منطقه استراتژیک خاورمیانه است . آمریکا هر کشوری را که مانع تامین منافع و اجرای سیاست های فرامرزی اش تشخیص دهد بی درنگ با آن کشور به مبارزه دیپلماتیک ، تحریم اقتصادی و رد مواردی ماشین جنگی پنتاگون را هم به عرصه می آورد . آمریکا و متحدان اروپایی اش از قدرت رسانه ای بی رقیبی در دنیا برخوردار هستند .اینان قصد برخورد با هر کشوری را که داشته باشند ، نخست با بهره گیری از رسانه های خود ، فضا سازی لازم را به عمل می آورند ، آنگاه سازمان های بین المللی نظیر سازمان ملل ، شورای حکام ، بانک جهانی ، صندوق بین المللی پول ، سازمان تجارت جهانی که بودجه بیش تر این نهادها از سوی آمریکا تامین می شود را نیز به عرصه می آورند تا کشورهای به زعم خود مزاحم را تحت فشار رسانه ای قرار دهند . مقامات ایران در واکنش به بیانیه شورای امنیت و نشست برلین راه حل مذاکره را پذیرفته اند ، اما مذاکره بر سر چه چیزی باید انجام شود؟ لازم به ذکر است ، تصمیمات شورای امنیت درباره کشورهای عضو ، حقوقی و الزام آور است .
نخستین اقدام این کشورهای عضو ، حقوقی و الزام آور است . نخستین اقدام این شورا که در قالب بیانیه ای علیه ایران ، محروم کردن ایران که عضو NPT می باشد از استفاده صلح آمیز هسته ای است ! شورای حکام و اعضای دایمی شورای امنیت در مسیری قرار گرفته اند که به جای انتخاب راه حل حقوقی ، راه حل سیاسی را درباره ایران برگزیده اند . اصولا ارجاع پرونده هسته ای به شورای امنیت به معنای عبور از بحث های علمی و حقوقی است و به همین منظور است که مخالفت آن دسته از کشورها و صاحب نظران را که تحت تاثیر سیاست های غربی ها نیستند و یا از آن ها هراس ندارند ، در پی داشته است و به نظر می رسد با دشوار شدن شرایط ، مخالفت ها در دنیا علیه سیاست های یک جانبه گرایی فزونی بگیرد .
در شرایطی که تهدید متوجه ایران است برخورد مسئولانه از سوی مقامات از یک سو و صاحبان خرد، تشکل‌های سیاسی و مردم بی‌تردید از سوی دیگر منجر به راهبردی می‌شود که نتیجه آن عبور از بحران، حفظ وحدت ملی و تمامیت ارضی است. هیچ بحرانی نیست که دارای راه‌حل نباشد، مهم آن است که برای عبور از بحران با اهل خرد، سیاستمداران و تحلیلگران که قادر به درک شرایط و پیش‌بینی آینده هستند و در سال‌های گذشته این گروه‌ها بارها نظرات خود را بیان کرده‌اند، مشورت شود و نه با کسانی که در عمل نشان داده‌اند در دیپلماسی و درک شرایط ناتوان هستند و با رفتار نسنجیده شرایط را مه آلود و درهم تنیده می کنند . مصلحت آن است که از هر گونه رفتار حساب نشده پرهیز شود . از آن مهم تر در راستای تقویت منافع ملی ، استفاده از نظرات و دیدگاه های افراد با تجربه و دارای درک سیاسی بالا و آشنا یا پیچیدگی های دیپلماسی دنیای تک قطبی یک راهکار است. این روزنامه آمادگی دارد نظرات منصفانه و بی غرضانه صاحب نظران را برای کمک به عبور از بحران را منتشر کند.