"ژاک شیراک" رئیسجمهوری فرانسه در آستانه پایان دوران ریاست جمهوری خود گرفتار گزینه های سختی برای اداره امور سیاسی این کشور شده است : آیا باید تسلیم "نیکولاسارکوزی" وزیر کشور قدرتمند خود شود یا با "دومینیک دو ویلپن" نخست وزیر خود بقیه راه ادامه دهد.
پایگاه اینترنتی روزنامه لیبراسیون در شماره خود تحلیلی از موقعیت بیثبات رئیسجمهوری فرانسه به رشته تحریر در آورده و نوشته است: شیراک که زیر شلاق ماجرای رسوائی "کلی یر استریم" قرار گرفته است، طبق سنت معمول سعی میکند خود را با شرایط سازگار کند نه شرایط را با خود.
در مقابل ماجرای رسوائی پرونده "کلی یر استریم" که زلزلهای در صحنه سیاست فرانسه ایجاد کرد و گمانهزنیها را درباره آینده کابینه دولت فرانسه دامن زد؛ شیراک هیچ واکنشی از خود نشان نداده است.
هر یکشنبه در تمام جلسات هیات دولت، شایعات، سمپاشیها و اخبار ضد و نقیض فراوانی مطرح شده و به گوش میرسد.
چهار شخصیت اصلی صحنه سیاست فرانسه شامل: شیراک، ویلپن، سارکوزی و خانم "میشل الیوت ـ مری" وزیر دفاع که در فکر بهرهبرداریهای خود از جنگ قدرت میان سه شخصیت اصلی دیگر است، در مراسم گرامیداشت شصتویکمین سالگرد پیروزی قوای متفقین بر آلمان نازی در سال 1945 در طاق نصرت پیروزی "ارک دوتریومف" در کنار هم حضور خواهند یافت.
این دشمنان دوستنما؛ اگرچه در این مراسم دوشادوش یکدیگر حاضر میشوند اما هریک فقط یک هدف غائی را دنبال میکنند و آن "جانشینی شیراک" است.
اما خود شیراک شخصاً در پی آن است که با برجای گذاردن حداقل تنش و منازعه، دوره کاریاش را به پایان برساند.
در حال حاضر شیراک هرگز بر آن نیست تا با قبول استعفای احتمالی ویلپن وی را از دست بدهد و از طرفی هم نمیخواهد سارکوزی را به جای خود بنشاند.
با این اوصاف به نظر نمیرسد، شیراک تحمل ماجراهای رسوائی قضائی و جنجالهای رسانهای را در سال آخر دوره پنج سالهاش داشته باشد.
تجربه چهل ساله حضور شیراک در عالم سیاست او را وادار میکند همه سناریوهای ممکن را پیش رو و تحت مطالعه قرار دهد.
مشاوران شیراک در الیزه نقطه نظرات متفاوتی در این زمینه دارند: برخی سارکوزی را دارای صلاحیت برای نشستن در مسند نخستوزیری میشناسند گروهی دیگر بر "فردریک سالات ـ بارو" انگشت تائید گذاردهاند.
اما در کاخ ریاست جمهوری فرانسه "الیزه" بحث حمایت تام و قاطع شیراک از ویلپن به گوش رسید.
یکی از مقامات بلندپایه دولت فرانسه از اردوگاه حامی شیراک که نامش را فاش نساخته، سارکوزی را به "جوسازی برای بیثبات کردن موقعیت سیاسی رئیسجمهوری و نخستوزیر" متهم کرده "به این نیت که بهرههای لازم را از این بازار آشفته ببرد؛ اما این دسیسهها ره به جائی نخواهد برد".
اما گروهی دیگر از حامیان شیراک معتقدند واقعیت هرچه باشد به هر حال ماجرای پرونده "کلی یر استریم" به اعتبار عرصه سیاست و چهره کشور فرانسه "در سطح جهان خدشه وارد ساخته و بر همین مبنا نخستوزیر باید کنار گذاشته شود.
این افراد معتقدند: منطق ایجاب میکند ویلپن توسط سیاستمدارانی مانند سارکوزی و یا ژک بارو؛ ژان ـ لوئی بارلو، آنتوان روفنشت و یا سایرین تعویض شود.
از طرفی سارکوزی هم با مشکلاتی روبروست، عطش او برای انتقامجوِیی از شیراک و اطرافیانش خاموش نشدنی است در حالی که از سوئی هم در رویای آن است که جزو یکی از حلقههای زنجیره اطرافیان نخستوزیر باقی بماند زیرا به خوبی به این نکته واقف است که کاخ نخستوزیری که اصطلاحاً بدان "متینیون" اطلاق میشود؛ خواستگاه همه نامزدهای ریاست جمهوری است.
اما سارکوزی باید در عمل ثابت کند که بهتر از رقبایش است.
برخی از افراد اردوگاه سارکوزی میگویند که سارکوزی مرد شرایط دشوار است و هرگز در این شرایط در انجام وظایفش کوتاهی نکرده است.
سارکوزی برای آنکه موقعیت رئیسجمهوری و نخستوزیر را بیش از پیش متزلزل کند؛ هیچ تضمینی برای مدت ادامه حضورش در دولت نداده است، با این حال در نهایت همین در مقام هستند که باید درباره سرنوشت وی در دولت تصمیم بگیرند.
یک اصل حتمی و غیر قابل تردید دو مورد سارکوزی وجود دارد: اگر بخواهد به متینیون برود؛ پیش شرطی دارد مبنی بر داشتن اختیار و قدرت عمل کامل در تمام سیاستهای داخلی کشور بر مبنای تعامل مثبت با اکثریت پارلمان و اما در مورد نخستوزیر؛ ویلپن استعفا و برکنار شدنش را به قیمت از دست دادن حیثیت سیاسی و متهم شناخته شدنش برای اتهامی میداند که هنوز هیچ چیز درباره آن روشن و تائید شده نیست.
ویلپن که متهم اصلی ماجرای پرونده "کلی یر استریم" است، پنجشنبه گذشته در کنفرانس مطبوعاتی در مقام دفاع از خود بسیار قاطع و مبارزهجو ظاهر شد و اظهار امیدواری کرد که برای اثبات بیگناهیاش هرچه سریعتر در دادگاه حاضر شده و به این غائله خاتمه دهد.