م. اردبیلی
طبق برآوردهای اغلب مراکز تحقیقاتی و علمی دنیا بخش قابل توجهی از انرژی بالقوه جهان در خاورمیانه است. نفت صادره از خلیج فارس هم اکنون حدود شصت درصد مصارف دنیا را تامین میکند. بنابراین آمریکا نمیتواند به این سادگی از سیادت و سیطره بر کشورها و ملتهای خاورمیانه چشم پوشی کند.
در طول یکصد سال گذشته به ویژه پس از جنگ جهانی دوم نفوذ آمریکا در خاورمیانه مستمراً افزایش یافت و کشور ایران تا پیش از انقلاب به ژاندارم آمریکا در منطقه تبدیل شده بود.
رژیم پهلوی با رژیم صهیونیستی ارتباط تنگاتنگ داشت اما انقلاب اسلامی سال 1357 به رهبری حضرت امام (ره) تمام استراتژیها و برنامههای آمریکا در خاورمیانه را دگرگون کند و این کشور به علمدار مبارزه با استکبار آمریکا در منطقه تبدیل شده و بالاتر از آن، موج بیداری که از مرکزیت ایران به منطقه صادر شد کلیه جهان اسلام و ملتهای عرب منطقه را نیز تحت تاثیر قرار داد که نتیجه آن انزوای سریع رژیم صهیونیستی در منطقه است.
نفوذ جمهوری اسلامی در کل منطقه به اندازهای است که حتی با وجود اشغال نظامی کشورهایی مانند عراق و افغانستان، اراده سیاسی ایران اسلامی به واسطه بیداری ملتهای اینگونه کشورها، اجرای برنامههای آمریکا را با مانع مواجه میکند، به همین دلیل ملاحظه میشود دولتهای برآمده و حاصل از فشار آمریکا بر اراده ملتها، برخلاف آرزوی آمریکا نمیتوانند در مقابل جمهوری اسلامی قد علم کنند و برای خوشایند ملتهای خود هم که شده با ایران اسلامی از در دوستی و مودت وارد میشوند.
حاصل سخن اینکه امروزه آمریکا با وجود ایران اسلامی بلعیدن خاورمیانه را عملی نمیبیند. به عبارت دیگر ایران قدرتمند و مرتبط با ملتها با پیام ایدئولوژیک و آرمانگرایانه و واقعگرایانه خود مهمترین و تنها رقیب جهان سلطه در منطقه است و الا اصلا دلیلی وجود نداشت که به بهانه احتمال دستیابی ایران به تکنولوژی هستهای و یا تسلیحات هستهای این چنین برای مقابله با جمهوری اسلامی ایران سرمایهگذاری کنند.
امروزه علیرغم انتظار غرب برای شنیدن جواب مثبت از ایران در آستانه برگزاری سران گروه هشت در سن پترزبورگ، جمهوری اسلامی حاضر نشد از کسب حقوق مسلم خود چشم پوشی کرده و در مقابل تهدیدها و تطمیعهای غرب به صورت قاطع ایستاد. تنها دستاورد آمریکا در این اجلاس پس از عکسالعمل قاطع ایران این بود که سایر اعضا را راضی کند تا یک بار دیگر پرونده ایران به شورای امنیت ارجاع شود لیکن بلافاصله بعد از این اجلاس روسیه اعلام کرد که با اعمال تحریم علیه ایران در شورا موافق نیست. چون اصولاً کشورهایی مانند روسیه و چین به ایران قدرتمند در خاورمیانه بیشتر نیاز دارند.
روسیه و چین علیرغم اینکه به خاطر حفظ منافع خود مجبورند ظاهراً با سیاستهای خاورمیانهای آمریکا همراهی کنند، اما منافع دراز مدت آنها ایجاب میکند که خاورمیانه مطلقاً زیر سیطره آمریکا قرار نگیرد. آنها به این سادگی راضی نمیشوند تنها تنفس گاه آزاد جهان هم مقهور آمریکا شود. هر چند این کشورها مجبورند تا قسمتی از راه را به ظاهر با آمریکا همراهی کند.
ایرانی اسلامی باید همین راهی که شروع کرده است تا پایان ادامه دهد. آمریکا در شرایطی نیست که بتواند برای ایران تهدید جدی ایجاد کند. رژیم صهیونیستی میوه دل سران کاخ سفید امروز در لای انگشتان قدرتمند حزب الله زیر فشار است. شرایط عراق هم برای آمریکا خوشایند نیست. بوش نیز در واپسین سالهای حیات سیاسی خود در سیادت بر کاخ سفید به سر میبرد. از طرف دیگر افکار عمومی دنیا حتی خود ملت آمریکا نیز با سردمداران کاخ سفید همراه نیستند، بنابراین فرصت پیش رو یک فرصت طلایی برای ایران است تا تبدیل به یک قدرت هستهای شود؛ هر چند پشتیبانی معنوی یک میلیارد مسلمان و موحد بسیار بیشتر از سایر مولفههای قدرت از جمله قدرت هستهای اثرگذار است.