همایون طیاری
با سپری شدن حدود یک سال از فعالیت دولت جدید نه تنها بسیاری از وعدههای داده شده محقق نشده بلکه شواهد و نشانههایی از عمل شدن آنها در آینده نزدیک نیز مشاهده نمیشود. وعدههای رنگارنگی که نه تنها طرفداران رئیس جمهور بلکه طیف وسیع کسانی که به ایشان رای ندادند نیز برای سربلندی ایران و انقلاب در دل، آرزوی تحقق آن را دارند اما عملکرد یکساله آقای احمدینژاد در ذهن دلسوزان نظام ابهامات و سوالاتی را ایجاد کرده که پاسخگویی منطقی به آنها وظیفه دولت و شخص احمدینژاد است. البته به شرطی که منتقدین، تشنگان قدرت لقب نگیرند و انتقاد تنها حق انحصاری دولت تلقی نشود. آن هم دولتی که بیشترین و شاید کمسابقهترین انتقادها را نسبت به دولتهای گذشته داشت.
دولتی که مدعی پیروزی از حکومت علوی است و پیروزی از مولای متقیان علی علیه السلام را سرلوحه خود قرار داده است چگونه نگاه بدبینانه و زیر سوال بردن زحمات دولتهای گذشته و بزرگنمایی اشتباهات را توجیه میکند؟ البته هیچ کس منکر اشتباهات گذشته نیست اما سیاهنمایی 16 سال گذشته و تخریب چهرههای شناخته شده نظام با کدام یک از معیارهای حکومت علوی سازگار است؟ آیا فراموش کردهایم که حضرت امیرالمومنین علی (ع) در نامه خود به مالک اشتر فرمودند: «ای مالک آگاه باش که تو را به شهرهایی روانه کردم که پیش از تو فرمانروایانی در آن به عدالت و ستم حکومت کردند و مردم به وضع تو به همان صورت مینگرند که تو به حاکمان پیش از خود مینگریستهای و همان را در حق تو میگویند که تو درباره حاکمان گذشته مصر گفتهای؛ شایستگان را به ذکر خیری که خداوند بر زبان بندگانش جاری میکند میتوان شناخت...»
حال سوال از رئیس جمهور و طرفداران ایشان این است که آیا آنچه از دولتهای گذشته تحویل گرفتهاید تا این اندازه که اصرار به بیان آن دارید سیاه و مخروبه بوده؟ آیا افتخار رسیدن به فنآوری چرخه سوخت هستهای فقط در این چند ماهه و به صورت معجزهآسا صورت گرفته و یا بخش اعظم آن قبل از ریاست شما و با درایت مسوولین قبل از شما مدیریت شده است؟
آیا خودکفایی در صنایع دفاعی که باعث اقتدار و امنیت نظام و کشور شده به صورت خلقالساعه و پس از سوم تیر 84 ایجاد شده یا برنامهریزی و مدیریت آن توسط دولتهای گذشته و پس از جنگ صورت گرفته است؟
ساخت کارخانجات مختلف، پیشرفت در زمینه تولید فولاد، فعالیت گسترده در زمینه تولید خودرو، ارتقای کیفی و کمی مخابرات، پروژههای عظیم سد سازی، بهبود وضعیت بهداشتی، رشد فضاهای دانشگاهی و تحقیقاتی، ساخت بزرگراهها و تجهیز و گسترش ناوگان ریلی، توسعه صنعت کشتیسازی، توجه ویژه به کشاورزی و مکانیزه کردن آن و تحقق رویای خودکفایی در محصول استراتژیک گندم، شروع به کار مترو، فراهم کردن زمینه رشد علمی و مشارکت بانوان در اداره کشور، ساخت پالایشگاهها و مجتمعهای عظیم پتروشیمی، پیشرفت در زمینه فناوریهای نو، بسترسازی مناسب برای رشد و شکوفایی استعدادهای درخشان و دهها مورد دیگر آیا در زمان چند ماهه حضور شما صورت گرفته یا محصول درایت و زحمات دانشمندان و مدیران قبل از شماست؟
بارها در سخنرانیهای خود از ایران به عنوان یک قدرت بزرگ و یک کشور پیشرفته یاد کردهاند و کشور را آماده یک جهش بزرگ علمی معرفی کردهاید. آیا تا به حال اندیشیدهاید که این قدرت و آمادگی برای جهش علمی چگونه و با مدیریت چه کسانی مهیا شده است؟ آیا چشم فرو بستن بر تمامی افتخارات پس از انقلاب با شعار عدالت و مهرورزی شما در تضاد نیست؟ آیا با گذشت یکسال از به قدرت رسیدن دولت جدید وقت آن نرسیده که رئیس جمهور و اطرافیان بیشتر از اینکه به فکر انتقادهای غیرمنصفانه از دولتهای سازندگی و اصلاحات باشند وقت و انرژی خود را در خدمت به مردم و رفع مشکلات محرومان سپری کنند؟
نکته دیگر اینکه آیا تخریب چهره آیت الله هاشمی رفسنجانی که بارها توسط مقام معظم رهبری مورد تایید قرار گرفتهاند و در زمان حیات حضرت امام (ره) هم از یاران نزدیک و مورد اعتماد ایشان بودند منافاتی با اطلاعات از ولایت ندارد؟
آیا عدالت محوری و مهرورزی حکم نمیکرد که به صورت شفاف و روشن نظر خود را در مورد آنچه در انتخابات ریاست جمهوری در مورد آقای هاشمی رخ داد بیان میکردید و از این عمل و بانیان آن اعلام انزجار مینمودید و به پیروی از فرمایشات مقام معظم رهبری و برای تحقق عدالت با کسانی که آبروی مسلمانی را به خاطر مطامع دنیوی به خطر انداختهاند برخورد میکردید؟
نکته سوال برانگیز دیگر برخورد دولت با منتقدین شرایط اقتصادی موجود است. تأکید رئیس جمهور و اعضای هیأت دولت به توهم و جنگ روانی بودن موضوع گرانی و انگشت اتهام را به سوی رسانهها گرفتن و پرداختن به آمار و ارقامی که کاهش نرخ تورم را نشان میدهد، بیشتر شبیه پاک کردن صورت مسأله است تا حل معضل گرانی. افزایش قیمتها و گرانی موجود، موضوعی نیست که با سخنرانی و ارائه آمار و ارقام بتوان باور مردم را نسبت به آن تغییر داد چرا که مردم با تمام وجود در حال دست و پنجه نرم کردن با معضل گرانی هستند.
اگر مسوولین محترم به خود زحمت داده و در راه رفتن به سفرهای استانی در مقابل یک فروشگاه توقف چند لحظهای داشته باشند و قیمت اجناس ضروری مردم را بپرسند به طور حتم بیشتر با واقعیت داشتن یک توهم آشنا میشوند.
نکته آخر در این زمینه اینکه متأسفانه نصایح دلسوزانه اقتصاددانان و اساتید دانشگاه نیز همانند نقدهای رسانهها با دید سیاسی نگریسته شد. برداشتن عینک بدبینی که باعث شده دولت از واقعیتها فاصله بگیرد و همه منتقدان منصف و غیرمنصف را دشمن خود تلقی کند و حاضر به شنیدن صدای مخالف نباشد بهترین راه درک حقایق است. در صورت اصرار دولت به بهبود وضعیت اقتصادی و معیشتی شاید مناظره تیم اقتصادی دولت با کارشناسان منتقد وضعیت موجود که اتفاقاً بسیاری از آنان علاقهای به قدرت و سیاست ندارند و بعضی نیز از دوستان دوران انتخابات رئیس جمهور نیز هستند، در یک فضای آرام و عادلانه بهترین راه باشد.
مورد بعدی سفرهای استانی رئیس جمهور است. نفس دیدار با اقشار مردم در شنیدن مشکلات آنان بدون واسطه عملی پسندیده و قابل تقدیر است که توسط مقام معظم رهبری نیز مورد تأیید قرار گرفت. اما چند نکته قابل توجه نیز وجود دارد که امیدواریم دولت به آن توجه کرده و در پی رفع اشکالات باشد.
اعلام قبلی سفر به استانها و تعطیلی بخش اعظم فعالیتهای یک شهر یا شهرستان، انجام سخنرانیهای متعدد و بعضا صحبت در مورد مسائل تکراری، اصرار به پخش مستقیم و گسترده آن که شائبه تبلیغاتی بودن آن را در ذهن میپروراند، اختصاص بودجههایی که جذب آن پس از پایان سفر رئیس جمهوری بسیار مشکل به نظر میرسد و عملی نشدن وعدهها از ابهامات این سفرهاست.
در صورت لغو اکثر سخنرانیها و صرف وقت و انرژی مربوط به آن برای رسیدگی و سرکشی به نقاط مختلف و دستور پیگیری وعدههای داده شده در سفرهای قبلی توسط صدا و سیما به جای تاکید به پخش گسترده مراسم از نکاتی است که بازدهی سفرهای استانی را افزایش خواهد داد. توجه بیش از حد به جنبههای تبلیغی سفرها به یک کار مثبت رنگ و بوی سیاسی و تظاهر میدهد که موجب فاصله گرفتن مردم از اینگونه رفتارها در درازمدت خواهد شد.
در نهایت، گزارش جامع فعالیتهای وزرا در یک سال گذشته است که احمدینژاد نباید آن را به فراموشی بسپارد. مردم مشتاقانه منتظر شنیدن گزارش دولت در مورد وزارت کار و اخراج دهها هزار کارگر، دلیل خاموشیهای گسترده که در سالهای قبل کمتر شاهد آن بودیم و تمهیدات وزارت نیرو، گزارش عملکرد وزارت آموزش و پرورش و تحولات وعده داده شده در تغییر سیستم تعلیم و تربیت، گزارش وزیر نفت در مورد برخورد با مافیای نفتی، گزارش وزارت راه و ترابری در مورد تمهیدات لازم برای کاهش آمار تلفات جادهای و در نهایت گزارش پایبندی وزرا، معاونین و استانداران به میثاق نامه «دولت اسلامی» هستند.
به هر تقدیر امیدواریم دولت در پایان سال اول، به برخورد قهری با دلسوزان نظام پایان دهد و با کاستن از رفتار هیجانی سعی در محقق کردن وعدههای داده شده با استفاده از دانش تمام نیروهای دلسوز انقلاب نموده و در ترمیم کابینه در صورت عدم کارایی بعضی وزرا بدون ملاحظات سیاسی عمل کند که به طور حتم ادامه راه با ایجاد وفاق و همدلی در عمل و نه در شعار مطابق خواسته رهبری و ملت سهلتر و آسانتر خواهد بود.