امیر محبیان
میگویند، سپهبد حاجیعلی رزم آرا زمانی گفته بود، ایرانیها حتی قادر نیستند، لولهنگ (آفتابه) نیز بسازند، در حالی که اکنون آمریکا با تمامی توان خود قصد دارد مانع از برداشتن گام آخر یعنی تکمیل فرآیند سوخت هستهای برای مقاصد صلحآمیز ایران گردد.
این جهش را چگونه تفسیر کنیم؟
ایرانیان این روزها شاهد خبرهای خوشی بودند که درخت غرور مثبت آنها را آبیاری خواهد نمود.
برداشتن گام آخر در تکمیل فرآیند علمی و تکنولوژیک که نشانگر ورود به کلوپ دارندگان دانش هستهای صلحآمیز است، پیروزی اندکی به شمار نمیرود و باید آن را در حد شایسته مورد ستایش قرار داد و از تمامی دولتهایی که در این روستا تاکنون گام به گام روشهای مختلف این فرآیند را تا به این نقطه رساندهاند، سپاسگزاری نمود و فراتر از همه از ملتی که تمامی فشارها و سختیها را به جان خریدند تا ایرانی بتواند ثمره هوش و درایت خود را به دست آورد.
نگارنده بر این باور است در حالی که غرب به صورت روزافزونی دیپلماسی ما را زیرفشار قرار داده است، نباید دستیابی به بالاترین سطوح علمی در زمینه انرژی هستهای را چونان خبری حاشیهای مورد ملاحظه قرار داد.
اکنون که با درایت رهبری نظام و تلاش دانشمندان ایرانی و برنامهریزی دولتهای هاشمی و خاتمی در این گام آخر با استقامت و شجاعت دولت احمدینژاد که توانست حلقه رعب بیگانگان را از هم بگسلد ایران میتواند خود را در کلوپ دارندگان تکنولوژی صلحآمیز هستهای بداند، شایسته است مجلس شورای اسلامی با دولت جمهوری اسلامی با اعلام روزی به عنوان روز ملی «فناوری هستهای» این موفقیت را که کمتر از ملی شدن صنعت نفت نیست، رسمیت بخشیده و در تاریخ ماندگار گرداند. همچنین چه بهتر است این موفقیت را که به شیرینی فتح خرمشهر در کام ملت ایران است، با اعلام یک هفته «جشن ملی» به یک شادی و سرور سراسری تبدیل گرداند تا بیگانگان دریابند حمایت از دستیابی ایران به فنآوری هستهای صلحآمیز حرکتی ملی است، تردیدی ندارم این اقدام خواهد توانست تاثیرات فراوانی بر روند تحرکات دیپلماتیک نهد.