سیرابشدگان از سرچشمه زلال دانش و آگاهی، روشنی جان دارند و شادابی روح. آنان که شمع راه دیگران میشوند و عمری میسوزند و روشنگری میکنند، هم اجر الهی دارند و هم سپاس مردمی.
از چهرههای بارز ارشاد و آموزش اسلامی و هدایت فکری در عصر ما، علامه فقید و استاد شهید آیةالله مرتضی مطهری است. آنکه عمری در سنگر قلم و بیان و خطابه و تألیف، روشنگری کرد و با الحاد و فساد و انحراف مبارزه نمود.
آنکه حوزههای علمیه هنوز هم ناباورانه به شهادتش مینگرند؛ آنکه دانشگاهها، هنوز نشستن او بر کرسی تدریس و تحقیق را انتظار میکشند؛ آنکه زمانه ما، همچنان تشنه شنیدن معارف اسلام ناب و فرهنگ اهلبیت(ع) و مفاهیم قرآن و سیره رسول اعظم(ص)، از زبان شیوا، قلم گیرا و تحلیل موشکافانه و دلنشین اوست.
آنکه آثارش برای همه اقشار و در همه جای میهن اسلامی ما و حتی خارج از ایران، رهگشای فکری مشتاقان حقیقت است؛ آنکه شجاعان منافقان را رسوا میساخت، مؤمنان را دلگرم میکرد، زنان را به حجاب و عفاف فرا میخواند، مردان و جوانان را به شعور و شرف دعوت میکرد، حسینیان را با عاشورا پیوند میزد، دانشگاهیان را با حوزه و حوزویان را با دانشجویان متصل و همراه میساخت. آنکه دردآشنا، زمانشناس، تیزبین، دلسوز، انسانساز و باطلستیز بود. آنکه جان بر سر عقیده نهاد.
آنکه به دست کوردلان منحرف به شهادت رسید و شهادت جانگدازش، امام امت را گریان کرد و امام در عزای این «پاره تن» گریست و بر «طهارت روح» او گواهی داد و کتابهایش را بیاستثنا، آثار سودمندی معرفی کرد و جوانان و اهل فکر را به خواندن آنها تشویق کرد و از مهجور ماندن افکار و کتابهایش برحذر داشت.
این شهید بزرگوار، معلم اخلاق و ایمان و اخلاص و آگاهی بود و روز شهادتش «روز معلم» نام گرفت و یادش در طول تاریخ جاودانه بود.
امید است که فکر و بینش و بصیرت و آگاهیهای اسلامی خود را روز به روز متعالیتر و عمیقتر سازیم و او را به عنوان یک «روحانی الگو» بشناسیم و در سیمایش چهره یک معلم راستین و اسوه معنویت و حقجویی و حقگویی ببینیم و سخنان و آثارش را راهگشای فکر و عمل جوانان بسازیم.
خون آن فرزانه شهید، در رگهای زمانه همچنان جاری است.
قلم و تألیفات او، همچنان به سنگربانی ایدئولوژی انقلاب و پاسداری از حریم قرآن و وحی، پویا و گویاست.
هرگز مباد که از یادمان رود، نه نام و یادش، نه مقالات و تألیفاتش، نه درسها و مصاحبههایش، نه خلوص و شور حماسیاش، نه تقوا و آمیختن علم به عمل، که شیوه مردان مهذب و الهی است.
و... مگر نور تقوا خاموش میشود و رنگ خلوص از میان میرود؟ هرگز!