سیاهنمایی دیگران برای حفظ جایگاه
به اعتقاد ابراهیم امینی، عضو شورای مرکزی حزب اعتماد ملی، برخی حیات سیاسی خود را در تخطئه دیگران می بینند، بخصوص اگر احساس کنند که اقبال جامعه به سوی نگرشی غیر از نگرش آنهاست.امینی در گفت وگو با کارگزاران می گوید؛ تلاش این دسته از افراد این است که با تخریب دیگران، سعی کنند نسبت به افراد رقیب و کسانی که با آنان همراهی ندارند سیاه نمایی کنند، تا شاید بتوانند به این وسیله جایگاه خود را حفظ کنند.
وی ادامه می دهد؛ این مسئله زمانی تشدید می شود که یک جریان در جامعه براساس یکسری مسائل موسمی و زودگذر موقعیتی را پیدا کند و در جامعه از قدمت و سابقه مطبوعی برخوردار نباشد.عضو شورای مرکز حزب اعتماد ملی سپس با بیان اینکه علت چنین مسئله ای بسیار روشن و واضح است اضافه می کند؛ ما در این یک سال اخیر، بخصوص بعد از انتخابات شوراها و خبرگان شاهد برخوردهای تند، تخریبی و غیرعقلانی از جانب این جریان ها هستیم.
نقدهایی که مبتنی بر عقلانیت نیست
محمد کیانوش راد، عضو شورای مرکزی جبهه مشارکت ایران اسلامی نیز در این باره، به کارگزاران می گوید؛ همیشه در ارتباط با نقدپذیری و نقادی مشکلی وجود داشته است و همه گروه های سیاسی، کم و بیش به آن مبتلا هستند.
کیانوش راد سپس با بیان اینکه مشکل این است که گروه ها و افراد برای نفی طرف مقابل به هر شیوه ای متوسل می شوند ادامه می دهد؛ نقد با تخریب متفاوت است اما نباید هر نقدی را به عنوان تخریب ارزیابی کرد.عضو شورای مرکزی جبهه مشارکت تصریح می کند؛ نقد اما نقد است، و نمی توان نقد را به نقد سازنده و غیرسازنده تقسیم کرد؛ ولی متاسفانه ما به دفعات می بینیم افراد تحت عنوان نقد به تحریف سخنان و عملکردهای دیگران دست می زنند و به شیوه های عوام فریبانه و شیوه های غیرمنصفانه سعی می کنند نکات مثبت یک فرد یا یک جریان را به طور کامل نادیده بینگارند.
نماینده سابق مجلس خاطرنشان می کند؛ برخوردی که با شخصیت های بزرگی چون آقای خاتمی، هاشمی رفسنجانی، کروبی و بسیاری از چهره های اصلاح طلب صورت گرفته در طول این دوران صورت گرفته بهترین نمونه برای نقدهای غیرمنصفانه و نقدهایی است که به دلیل آن که مبتنی بر روش های نقد عقلانی نبوده، چیزی تحریف و تخریب درپی نداشته است.
ازنظر کیانوش راد اگر معتقد باشیم که مردم ما مردم آگاه و رشیدی هستند و از میان نخبگان گوناگون بهترین را انتخاب می کنند، دلیلی برای تخریب و سخنان تهدید گونه نمی بایستی وجود داشته باشد.
عضو شورای مرکزی جبهه مشارکت تصریح می کند؛ البته روحیه نقد و گفت وگو مقدمه هرگونه انتقاد در جامعه ماست. تمرین نقادی در جامعه، تنها با حوصله و سعه صدر مسئولین در بخش های مختلف میسر است.
نماینده مجلس ششم یادآور می شود؛ اگر مسئولان از سعه صدر مناسبی برخوردار نباشند و هرگونه نقد را مساوی با تخریب فرض کنند، مسائل مختلفی بروز خواهد کرد که ازجمله آن می توان به محدودیت هایی که امروز برای بسیاری از مطبوعات پیش می آید، اعمال سانسوری که در صداوسیما و برخی رسانه ها که با بودجه بیت المال اداره می شوند، اشاره کرد.
کیانوش پس بار دیگر بر ضرورت ظرفیت نقدپذیری اشاره کرد و می گوید؛ برخی از گروه ها و شخصیت ها، زمانی که مورد نقد و انتقاد قرار می گیرند، ظرفیت لازم برای تغییر در رفتار خود را ندارند و بر هر نقدی عنوان تخریب را می نهند و به این وسیله سعی می کنند از بیان پاسخ ها و استدلال های منطقی طفره بروند که نمونه این مسئله را در یک سال اخیر بارها شاهد بوده ایم.
تخریب به خاطر ضعف شخصیت
از طرفی دیگر اما محمدنبی حبیبی دبیرکل حزب موتلفه درخصوص دلیل بروز چنین رفتارهایی به کارگزاران می گوید؛ من تخریب و تهدید افراد، بخصوص درمورد شخصیت های انقلاب را یک ضعف اخلاقی تلقی می کنم. ازنظر دبیرکل حزب موتلفه مسئولین دستگاه های مختلف ممکن است در مواردی قابل نقد و انتقاد باشند اما باید وقتی درمورد آن ها اظهارنظر می شود از اختلاط نقد و تخریب جلوگیری شود.حبیبی سپس بار دیگر تاکید می کند، اگر کسی به جای نقد به تخریب بپردازد، یک نقص اخلاقی است.
اگرچه مسئله نقد و نقادی و تخریب در جامعه ایرانی نتوانسته مرز خود را حفظ کند و گاه حتی پارا فراتر از تخریب گذاشته و وارد محدوده تهدید شده است، اما به اعتقاد بسیاری از کارشناسان و صاحبنظران، می توان با عملکردی منطقی و عقلانی جلوی آن را گرفت و البته در این میان نمی توان نقشی را که سران و بزرگان احزاب و گروه ها در دو طیف محافظه کار و اصلاح طلب ایفا می کنند را نادیده گرفت.
مسئولان عواقب تخریبها را گوشزد کنند
ابراهیم امینی، عضو شورای مرکزی حزب اعتماد ملی در این باره با بیان این که سران و نمایندگان احزاب و گروه ها می توانند نقش مهم و حیاتی در مقابله با بروز تخریب ها و تهدیدها در قالب انتقاد ایفا کنند به کارگزاران می گوید؛ به اعتقاد من، اصولا حضور چنین جریانی در اداره کشور، به علت یکسری معادلات غلط و اشتباهی بود که برخی از چهره ها و نیروهای انقلاب در بروز آنها بی تاثیر نبودند.
امینی در ادامه گفته خود تصریح می کند؛ یکی از وظایف تمامی دلسوزان نظام این است که عواقب ادامه حضور چنین جریاناتی، آن طور که وجود دارند را گوشزد کنند و همچنین اگر اشتباهی صورت گرفته جسارت پذیرش اشتباهات را داشته باشند.وی سپس با بیان اینکه اکنون کشور ما بیش از گذشته به وفاق واقعی کلمه، به رغم تکثر افکار نیاز دارد، گوشزد می کند؛ در عدم ادامه چنین روندی (تخریب چهره های نظام) افرادی که طلایه دار نظام و انقلاب هستند و همچنین سران گروه ها و احزاب می توانند نقشی بسزا ایفا کنند.
نقش نخبگان جامعه در متدهای عالمانه نقادی
محمد کیانوش راد، عضو شورای مرکزی جبهه مشارکت ایران اسلامی نیز می گوید؛ اصلی کلی وجود دارد و آن این است که میان هیچ یک از جناح های سیاسی کشور در این زمینه تفاوتی وجود ندارد و هر یک از احزاب هر شیوه ای را که برای خود روا می دارند باید برای گروه دیگر نیز جایز بدانند.وی در گفت وگو با کارگزاران ادامه می دهد؛ اگر سران احزاب و گروه های مختلف به این مسئله که گفتم پایبند باشند جریانات افراطی که بدون در نظر گرفتن درستی و نادرستی رخدادها قلم به دست می گیرند و تحلیل می کنند توان چنین اقداماتی را از دست خواهند داد.
عضو شورای مرکزی جبهه مشارکت تصریح می کند؛ اگر منتقد دقیقا مشخص کند که نقد او متوجه کدام بخش از یک جریان است، آیا به انگیزه و مقاصد یک جریان نظر دارد یا به استقلال ها و عملکردهای یک جریان، در آن صورت زمینه شفاف شدن جایگاه نقد روشن می شود. کیانوش راد با اشاره به نقش نخبگان خاطرنشان می کند؛ به نظر من اگر نخبگان اجتماعی جامعه ایران نقد و تاثیرات آن را فراتر از پیروزی های زودگذر بیان کنند، در آن صورت نقدها از شکل های پوپولیستی به سمت نقدهای عالمانه که مبتنی بر متدهای نقادی خواهد بود پیش می رود و بهره آن را مردم و حتی گروه های مختلف سیاسی خواهند برد.
مراجع قضائی فعال شوند
دبیرکل حزب موتلفه نیز در این خصوص تاکید می کند؛ همه شخصیت های مقبول انقلاب با ابراز متانت در مقابل کسانی که به جای انتقاد به تخریب می پردازند می توانند درس اخلاقی بدهند، ضمن اینکه اگر کسی واقعا به ناحق مورد تخریب قرار می گیرد باید علاوه بر توصیه های اخلاقی مورد قضاوت مراجع و مراکز قضائی قرار بگیرد.حبیبی اما در بخش دیگری از گفته خود به کارگزاران تصریح می کند که ضرورتی ندارد مسئولان نظام وقت وسیعی را صرف برخورد با هر اظهار نظری بکنند، ولی در مواردی که شخصیت آنها کالا زیر سوال می رود یا نسبت ناروا به آنها داده می شود، خود آنها وظیفه دارند که از شخصیت خودشان دفاع کنند.