برخی تحلیلگران با توصیه به واشنگتن در تغییر دیدگاه خود برای حل کردن مشکلات وابسته به هم در خاورمیانه میگویند که همکاری با ایران و سوریه برای حل اوضاع عراق یک مساله ضروری است.وزنامه واشنگتنپست در این باره مینویسد: طی هفته جاری، جورج بوش رئیسجمهوری آمریکا افزایش 20 هزار نیروی آمریکایی در عراق را اعلام خواهد کرد. آیا این اقدام پیروزی را به همراه خواهد داشت؟ احتمالا خیر. اما این اقدام توجه ما را از رویارویی با مسائل عمیق منطقهای که باید حل شوند، منحرف خواهد کرد.
وسلی کلارک نویسنده این تحلیل، ژنرال بازنشسته ارتش آمریکا و عضو ارشد مرکز روابط بینالملل بورکل خاطرنشان میکند: دولت آمریکا به افزایش شمار نیروها در عراق واقعا به عنوان تنها اقدام باقیمانده در عراق نگاه میکند که یک نشانه مشهود از تصمیم آن خواهد بود. افزایش کمکهای اقتصادی نیز احتمالا مسالهای است که به آن توجه خواهد شد اما در نبود یک تغییر در الگوی خشونت، تنها افزایش ساختارها سودمند نخواهد بود. به عقیده کلارک، همکاری با کشورهایی که در اوضاع عراق دخالت میکنند یک رکن ضروری برای حل درگیری در عراق است اما این مساله نیازمند چیزی بیشتر از پستهای مرزی و بیانیههای تهدیدکننده است. واشنگتنپست ادعا میکند: دولت آمریکا به یک استراتژی جدید برای منطقه پیش از دستیابی ایران به تواناییهای هستهای نیاز دارد؛ در حالی که گزینه اقدام نظامی باید روی میز باقی بماند، آمریکا باید در به کارگیری دیپلماسی مستقیم برای حل مشکلات وابسته به هم، نقش رهبری را ایفا کند. در مشکلات به هم پیوستهای از جمله تلاش ایران در تبدیل شدن به هژمونی منطقهای و قدرت هستهای، تلاش برای کنترل لبنان و درگیری بین اسرائیل و فلسطین، منزوی کردن دشمنان آمریکا کارساز نبوده است.
این روزنامه آمریکایی با ارائه راهکار 4 مرحلهای خود در جهت آنچه شفافسازی اهداف آمریکا نامید، میافزاید: بوش باید اعتراف کند که ایران در امنیت عراق و منطقه خلیج فارس منافع مشروعی دارد. بوش باید تعهد دهد که آمریکا از عراق به عنوان سرآغازی برای اقدام علیه ایران استفاده نخواهد کرد. این تضمینهای امنیتی تلویحی- اگر با پاسخ صحیحی از سوی ایران محقق شود - میتواند اساسی برای یک گفتوگوی گسترده بین آمریکا و ایران و یک کنفرانس احتمالی منطقهای در جهت تقویت و اجرای کار کنفرانس بغداد باشد. آمریکا همچنین باید برای توسعه تضمینهای امنیت ارضی برای کشورهای عربی در منطقه خلیج فارس آماده باشد. بوش باید اعلام کند که وی خواهان رایزنیهایی با عربستان سعودی، کویت، مصر،اردن و دیگر کشورهای عربی و همچنین همپیمانان اصولی آمریکا در اروپا- در جهت گسترش چتر هستهای آمریکا و یا ناتو (سازمان آتلانتیک شمالی) روی کشورهای دوست آن در خلیج فارس است. این امر میتواند پاسخ تهاجمی مستقیمی به حرکت هستهای ایران باشد؛ تضمینهای آمریکا، کشورهای عربی را قادر میکند تا از ایجاد زرادخانههای هستهای صرفنظر کنند.