رسول سنایىراد
پس از آنکه جناح رقیب دولت آقاى احمدى نژاد با بهانه قرار دادن افزایش قیمت ها موج تبلیغى سازمان یافته اى را رقم زد و فضاى روانى سنگینى را بر جامعه حاکم نمود که در سیاسى بودن آن کمتر تردیدى وجود دارد، انتظار مى رفت مدافعان دولت به پاسخگویى منطقى برخاسته و با توضیح و تبیین واقعیت ها به شفاف سازى روآورند؛ اقدامى که ضمن مجاب نمودن رقیب به اقناع مردم و حتى مشارکت آنان به عنوان صاحبان نقش در تنظیم تقاضا و تأثیر گذارى بر فضاى روانى کمک نماید. اما برخى از مواضع و دفاعیات طرفداران دولت مثل وعده افشاء عوامل پشت پرده گرانى ها و ناچیز بودن وزن اقلام گران شده در سبد مصرف خانوار که اخیراً از سوى یکى از نمایندگان اصولگرا اعلام گردید، نوعى بى اعتنایى به افکار عمومى و نادیده گرفتن اصل صداقت با مردم است که انتظار مى رود، اصولگرایان بیش از پیش خود را بدان پایبند داشته و نگهدارند.
از این روى نگارنده ضمن تردید به ادعاهاى مدعیان اصلاح طلبى که خود سهم قابل توجهى در بروز شرایط ناهنجار اقتصادى و گرانى داشته و برخى از ادعاهاى هفته هاى اخیر آنان به مزاح بیشتر شبیه است تا نظر کارشناسى، اما محتوا، نوع و شیوه پاسخگویى بعضى مدافعان دولت را نیز نپسندیده و انتقاداتى چند را بر آن وارد مى داند، چرا که:
1- گرانى واقعیتى است که مصرف کننده به ویژه اقشار مستضعف همه روزه آن را در ابعاد مختلف لمس کرده و با آن سروکار دارند لذا نمى توان فقط آن را زائیده جو روانى و عوامل تبلیغى و سیاسى رقباء دانست.
2- گرانى برخى اقلام مثل لبنیات، حبوبات، اجاره مسکن و ... براى اقشار مستضعف چندان سبک نبوده و بار سنگینى را بر سبد مصرف خانوار این اقشار تحمیل مىکند.
3-گرچه نمى توان به تأثیر برخى عوامل پنهان
غیر اقتصادى و پشت پرده در گرانى ها تردید روا داشت، اما برخى عوامل آشکار و بدون پرده نیز در این اتفاق بى تأثیر نبوده که بعضى مواضع و سخنان نسنجیده مثل اعلام دخالت دولت براى کنترل برخى اقلام مصرفى، افزایش دستمزدها، وعده ها و پرداخت وام ها و ... از این قبیل عوامل به حساب مى آیند که احتمالاً در گرانى ها بى تأثیر نبوده است.
4- در اینکه برخى عوامل مثل افزایش نقدینگى، افزایش واردات و تأثیر پذیرى از نرخ تورم بیرونى و ... خارج از کنترل دولت بوده و بعضاً میراثى باقیمانده از دولت هاى قبلى است و حتى آمادگى روانى جامعه نیز به گرانى ها دامن مى زند نیز شکى نیست اما توقع پذیرش واقعیت ها و توضیح منطقى آن است.
بنابراین گاهى سکوت و یا بیان واقعیت هاى تلخ، به صورت صادقانه بهتر ازواکنش هاى سیاسى واقعیت گریز است که مى تواند پیامدهاى سنگین و پرهزینه به دنبال داشته باشد. سیاستمداران باید بدانند هیچ سرمایه اى گران تر و راهبردى تر از صداقت نزد مردم نخواهند داشت. لذا بهتر است با دقت آن را پاس داشته و بلوغ سیاسى - اجتماعى مردم را دست کم نگیرند. حداقل گرانى واقعیتى است که سیاست بازى بر نمى تابد و در این واقعیت، عبرت هاى آموزنده اى براى تمامى جناح ها و جریانات سیاسى وجود دارد. اما عبرت گرفتهاند؟