روزنامه چاینا دیلی نوشت: در بسته پیشنهادی غرب به ایران واقعاً ابهاماتی وجود دارد و غرب با چشم پوشی از زرادخانه سلاح های هسته ای اسرائیل اهداف سراب گونه و واهی را در ایجاد منطقه خاورمیانه عاری از سلاحهای هسته ای دنبال می کند.
به گزارش خبرگزاری مهر در تحلیل این روزنامه آمده است: وزرای خارجه پنج کشور عضو دائم شورای امنیت سازمان ملل (فرانسه، انگلیس، آمریکا، چین، روسیه) و آلمان در 12 جولای تصمیم گرفتند تا موضوع هسته ای ایران باید به شورای امنیت سازمان ملل گزارش شود.
گانگ شائوپنگGong Shaopeng در بسته پیشنهادی غرب که توسط خاویر سولانا به ایران ارائه شد، از عضویت ایران در سازمان تجارت جهانی و همچنین عضویت ایران در تاسییات غنی سازی در روسیه حمایت می کندو بنابراین، اتحادیه اروپا با همکاری استراتژیک دراز مدتی را با ایران در زمینه انرژی ایجاد خواهد کرد و همچنین از ایجاد خاورمیانه ای عاری از سلاح های هسته ای حمایت خواهد کرد.
نویسنده اعتراف می کند که برخی مشوقهای پیشنهادی در بسته 1+5 در واقع به طور مبهمی تعریف شده اند و از دید تکنیکی به آن نگریسته شده است. به طور مثال این بسته به ایران اجازه می دهد تا توانایی تبدیل سنگ اورانیوم به هگزافلوراید اورانیوم که شامل 0.75 درصد اورانیوم است، استفاده کند. سوالی اینجا مطرح می شود این است که آیا همه 164 سانتریفیوژ ایران باید در فراوری سنگ اورانیوم به هگزافلوراید اورانیوم وارد شود؟ علاوه بر این آیا باید به ایران اجازه داده شود تا سانتریفیوژهای بیشتری را برای این هدف خریداری و یا تولید کند؟
از سوی دیگر، بسته پیشنهادی از ایران می خواهد تا همه فعالیت های مربوط به غنی سازی اورانیوم را به تعلیق درآورد. تعبیر کلمه "غنی سازی" از سوی طرفهای شرکت کننده در این مسئله متفاوت است. به طور مثال روسیه می گوید که هدف این بسته کمک به ایران در ایجاد اعتبار خود در جامعه بین المللی است و معتقد است که ایران تنها برای اهداف صلح آمیز ئارد برنامه هسته ای شده است. بنابراین از نظر روسیه کلمه تعلیق یک چارچوب زمانی دارد. بنابراین ایران می تواند در صورت کسب اعتبار در جامعه بینالمللی ظرف هشت تا 10 شال فعالیت های غنی سازی خود را از سر بگیرد.
این در حالی است که آمریکا و انگلیس تفسیر متفاوتی دارند. از نظر آنها در این مورد "تعلیق" دائمی است. بنابراین ایران باید همه فعالیت های غنی سازی خود را در نهایت و برای همیشه متوقف کندو فرانسه و آلمان هم بین این دو دیدگاه متفاوت قرار دارند.
در ادامه ابن تحلیل آمده است: این اختلاف نظر همچنین به علت درک اهداف این بسته در ایجاد خاورمیانه عاری از سلاحهای کشتار جمعی است.
به گزارش مهر، شائوپنگ تصریح می کند: ایران به عنوان امضاء کننده معاهده منع گسترش سلاح های هسته ای (ان پی تی) از استانداردهای دوگانه غرب شکوه می کند. به طور مثال غرب چشم خود را روی سلاح های هسته ای اسرائیل بسته و این در حالی ایت که ایران را تحت فشار قرار می دهد تا برنامه هسته ای خود را متوقف کند. بنابراین غرب در اهداف سراب گونه خود در مورد ایجاد یک خاورمیانه عاری از سلاحهای هستهای منفعتی دارد و از اعمال فشار بر اسرائیل برای امضا کردن انپیتی خودداری میکند. نمونههای دیگر هم نگرانیهای ایران نسبت به معانی واقعی مشوقهایی است که در این بسته آمده است.
در ادامه این مطلب آمده است: با وجود محور و نکته اصلی این بسته به تعلیق در آوردن فعالیتهای غنیسازی و همکاری کامل با آژانس بینالمللی انرژی اتمی در این زمینه است. بنابراین ایران میتواند با طرفهای مربوط در مورد مشوقهای این بسته مذاکره کند و پس از آن به یک توافق همکاری درازمدت دست پیدا کند.
به عبارت دیگر اگر مذاکرات در مورد حل موضوع هستهای ایران از سر گرفته شود، ایران خواهد توانست رایزنیهایی با طرفهای مربوطه برای روشن کردن ابهانات با توجه به مشوقها داشته باشد و حتی میتواند چانهزنی سختی داشته باشد.
به گزارش مهر، چاینا دیلی معتقد است: بسته 1+5 فرصتی طلایی برای حل این موضوع هستهای است و برای ایران بهتر آن است که به این بسته هر چه سریعتر پاسخ مثبتی دهد.