«ولادیمیر پوتین زمانى لیبرال ها و رهبران گروه هاى حقوق بشر را «شغال هایى» که به دنبال کمک از جانب سفارت خانه هاى خارجى هستند توصیف کرد، اما دیمیترى مدودف شاگرد و جانشین پوتین، اخیرا با برخى از این افراد دیدار کرد و ضمن تحسین کار آنها گفت که با آنها ناعادلانه رفتار شده است». به گزارش ایسنا، در آستانه هفتم مه (پنجشنبه) اولین سالروز تصدى دیمیترى مدودف بر ریاست جمهورى روسیه، روزنامه نیویورک تایمز در گزارشى درباره ابهامات پیرامون رهبرى مدودف نوشته است: در حالى که حدود یک سال از تصدى دیمیترى مدودف سومین رئیس جمهور روسیه مى گذرد، وى همچنان همانند یک معما باقى مانده و بحران مالى فقط به تعمیق سوالات و ابهامات درباره اهداف و مقاصد وى کمک کرده است. آیا وى نقش یک رهبر صورى خوش برخورد را براى افراطیون کرملین بازى مى کند یا یک رئیس جمهور فرمایشى است که سخنان آرامش بخش به زبان مى راند و یا یک اصلاح طلب واقعى است که در حال دور کردن روسیه از اقدامات مستبدانه تر پوتین است که براى تاثیر گذارى خود به زمان نیاز دارد؟
نیویورک تایمز مى افزاید: به نظر مى رسد مدودف به تازگى براى نشان دادن تمایلات لیبرال ظاهرى خود و متمایز کردن خود از پوتین که هم اکنون نخست وزیر است، خود را به دردسر انداخته است. مدودف ابتدا با روزنامه نوایا گازتا که شدیدا مخالف کرملین است و خبرنگاران آن در سال هاى اخیر کشته یا مورد آزار و اذیت قرار گرفته اند مصاحبه کرد. وى سپس در ۱۵ آوریل با فعالان حقوق بشر و گروه هاى حامى مرتبط با آنها دیدار کرد. این گروه ها مدت ها از آزار و اذیت دولت علیه خود شکایت کرده و اکنون در چنان جو ارعاب و تهدیدى فعالیت مى کنند که برخى رهبرانشان براى خود محافظ شخصى استخدام کرده اند. مدودف در این نشست نوعى عذرخواهى را اعلام کرد که به ندرت از طرف پوتین صورت گرفت و اظهار داشت «بر کسى پوشیده نیست که درک و استنباط از فعالیت هاى حقوق بشر در کشور ما به طور جدى تحریف شده است. بسیارى از مقامات اکنون بر این باورند که تمام سازمان هاى غیر دولتى دشمن کشور هستند و باید با آنها مبارزه کرد تا آنها نوعى بیمارى را که ممکن است پایه هاى جامع ما را تضعیف کند، انتقال ندهند. فکر مى کنم چنین تفسیرى کاملا خطرناک است». اگر سخنان مدودف براى این گروه ها دلگرم کننده بوده ولى با عمل همراه نشده است و در کل حتى تشخیص یک تغییر کوچک در نحوه حفظ قدرت از سوى کرملین تحت رهبرى مدودف دشوار است.
در بخش دیگرى از این مطلب را مى خوانیم: به نظر مى رسد انتخابات اخیر شهردارى در سوچى، میزبان المپیک زمستانى سال ،۲۰۱۴ با همان تکنیک هاى رایج در دوره پوتین سازماندهى شده است. کاندیداهاى مخالف یا از انتخابات اخراج شدند و یا تحت تبلیغات تلویزیونى شدیدا خصمانه قرار گرفتند. کاندیداى مورد نظر کرملین ۷۷ درصد آرا را از آن خود کرد. آلکسى سیمونف، رئیس بنیاد دفاعى گلاسنوست در مسکو که براى ارتقاى آزادى رسانه ها تلاش مى کند و در نشست حضور داشت، گفت: اکنون مدودف تنها سخنان خوب به زبان مى راند. وى این کار را زیاد انجام داده است، اما در این خصوص یک فقدان عمل کامل وجود دارد. نیویورک تایمز در ادامه مى افزاید: سخنان مدودف اغلب به عنوان نشانه اختلاف نظر وى با پوتین که رهبر بسیار مهم روسیه به حساب مى آید، نگریسته مى شود و ممکن است به سرزنش سبک پوتین منجر شود؛ اما آنچه محتمل تر به نظر مى رسد این است که پوتین تصمیم گرفته به مدودف اجازه دهد تا جایى که وى مسیر حرکت دولت روسیه را تغییر نداده، روش خود را اتخاذ کند. دیمیترى مدودف یک استاد سابق حقوق است که به نظر مى رسد با مشکلات گروه هاى حقوق بشر همدردى داشته باشد؛ اما با این وجود رهبران این گروه ها تنها مى توانند به یک اقدام اخیر دولت که بیانگر بهبود روابط است اشاره کنند که شامل حکم دادگاه براى آزادى سوتلانا باخمینا، یک وکیل بازداشت شده است که در پرونده تنبیه شرکت نفتى یوکوس و میخائیل خودورکوفسکى رئیس آن توسط پوتین، با اتهامات کمترى مواجه بود.
اگر چه در عین حال دادستان ها به دنبال اتهامات تازه علیه خودورکوفسکى هستند که زمانى ثروتمند ترین مرد روسیه بود و پس از عصبانى کردن ولادیمیر پوتین از طریق دخالت در سیاست در سال ۲۰۰۳ زندانى شد. این اتهامات تازه که مى تواند دو دهه دیگر خودورکوفسکى را پشت میله هاى زندان نگه دارد، به طور گسترده بیانگر این است که کرملین هیچ قصدى براى کم کردن کنترل ها ندارد. در ادامه این مطلب مى خوانیم: ایرینا یاسینا، یک تحلیلگر موسسه اقتصادى در مسکو که در نشست با مدودف حضور داشت گفت «ما آنقدر خواهان بهتر شدن امور هستیم که گاهى اوقات در انتظارات خود از آنچه که در حال وقوع است دچار اشتباه مى شویم. آنقدر خواستار تفاوت بین پوتین و مدودف هستیم که گاهى وقت ها امید هایمان مانع دیدن واقعیت مى شوند». علاوه بر مناظرات درباره صداقت دیمیترى مدودف، یک مساله دیگر نیز وجود دارد؛ آیا وى قدرت انجام تغییرات بزرگ در زمینه آزادى هاى مدنى، کثرت گرایى سیاسى و موضوعات مرتبط بویژه در دوران بحران اقتصادى را دارد یا خیر؟ البته ولادیمیر پوتین همچنان زمام امور را در دست دارد و همانند دوره شوروى سابق، گروه هاى رقیب از مقامات ارشد در کرملین حضور دارند که برخى لیبرال و برخى به طور آشکارا و قاطعانه غیر لیبرال هستند.
برخى به طور ضمنى گفته اند که از دست دادن زمام امور در برهه کنونى که روسیه با بیکارى گسترده و نگرانى ناامنى در مراکز منطقه اى مواجه است، یک اشتباه بزرگ محسوب مى شود. در بخش پایانى گزارش نیویورک تایمز مى خوانیم: ولادیسلاو سورکف که اغلب به عنوان استراتژیست سیاسى اصلى کرملین به حساب مى آید، در ماه مارس علنا درخواست ها براى اصلاحات را به سخره گرفت و گفت « این نظام کارآمد است و با این بحران مقابله خواهد کرد و آن را پشت سر خواهد گذاشت. » در حقیقت، اصلا مشخص نیست که بیشتر روس ها به ژست هاى مدودف اهمیت مى دهند. اکثریت جمعیت روسیه نگران اقداماتى هستند که دولت براى حفظ ثبات و دستاورد هاى اقتصادى یک دهه گذشته در حال انجام آن است. به علاوه دولت در دوره تصدى پوتین آنچنان علیه لیبرال ها و گروه هاى حامى آن تبلیغات منفى کرده که آنها به شدت بى اعتبار شده اند. یوگنى فدرف، یک عضو برجسته پارلمان از حزب پوتین گفت « بیشتر مردم به این سازمان ها که از خارج آمده اند اعتماد ندارند. آنها در خصوص مسایل سیاسى، اقتصادى و یا دیگر منافع آن دسته از افرادى که آنها را به اینجا فرستاده و پول فعالیت هایشان را تامین مى کنند، لابى گرى مى کنند. اکنون لیبرال ها مى گویند، به رغم اینکه آنها بسیار تضعیف شده اند ولى از مقاومت در برابر مدودف دست نکشیده اند».