انتشار چکیده گزارش تحلیلی «دفتر پژوهش های مؤسسه کیهان» با عنوان «پشت صحنه اسلام ستیزی در رسانه های اروپایی» در روزنامه (کیهان 21 آذرماه 1386) بازتاب های گسترده ای در داخل و خارج از کشور داشت و طی چند روز گذشته، دستمایه تحلیل و نقد بسیاری از سایت ها، وبلاگ ها و محافل رسانه ای قرار گرفت. در این گزارش به عنوان نمونه خطوط کلی سیاست «جنگ نرم فحشا برای فروپاشی از درون» با استناد به یافته های پژوهشگران کیهان از محتوای «رادیو زمانه» تحلیل شده بود و دوری و نزدیکی این رسانه اینترنتی به محافل سیاسی در داخل ایران مورد بررسی قرار گرفته بود.
در نخستین واکنش ها به این گزارش در روز 23 آذر 1386، «مهدی خلجی» عضو «مؤسسه واشنگتن برای سیاست خاور نزدیک» در یادداشتی که رادیو زمانه آن را منتشر کرد، به شرح فعالیت های خود در لابی پژوهشی اسرائیل در ایالات متحده پرداخت. در این یادداشت وی علیرغم وجود اسناد آشکار از وابستگی مؤسسه واشنگتن به رژیم اشغالگر قدس، مدعی شد که میان این مؤسسه و اسرائیل هیچ نسبتی نمی توان یافت، همانگونه که میان «مهدی خلجی» و «ماه منیر.ر» دیگر نسبتی وجود ندارد. آقای خلجی که به ظاهر ماجرای رسوایی دیدار وزیر جنگ رژیم اسرائیل در آذر 1382 از مؤسسه واشنگتن را نمی داند و از محتوای نشست «شائول موفاز» با «پاتریک کلاوسون» و دیگر مقامات این انستیتو بی خبر است، کوشید تا برای این مرکز اسرائیلی وجهه ای مستقل بتراشد. این در حالی است که هم مجله «لوموند دیپلماتیک» در جولای 2003 و هم «جان میرشیمر» و «استیون والت» که هر دو از نویسندگان برجسته مجله «بررسی کتاب» در لندن هستند، در گزارش های مستند خود، «مؤسسه واشنگتن» را لابی اسرائیل در آمریکا خوانده اند.
اگرچه در یادداشت «مهدی خلجی» از «پاتریک کلاوسون» (قائم مقام پژوهشی مؤسسه واشنگتن» به مثابه فردی «ایران دوست» یاد شده است، اما جستجو در اسناد منتشره یک سرویس استراتژیک ارتباطات بین المللی در وزارت خارجه آمریکا حاکی از آن است که وی از هواداران سرسخت حمله آمریکا به ایران می باشد. کلاوسون کسی است که در سال 1375، واژه «تهدید سبز» را جایگزین «تهدید سرخ» برای موج اسلام خواهی جهانیان کرد و در تحلیل هایش از جنگ اسرائیل علیه حزب الله لبنان و مردم مظلوم فلسطین، سرسختانه حمایت می کند.خلجی در یادداشت طولانی ای که علیه «روزنامه کیهان» در رادیو زمانه منتشر کرده است، پیرامون اخباری اقامه دلیل های بی اعتبار کرده است که در «گزارش تحلیلی کیهان از پروژه ناتوی فرهنگی در هلند» هیچ اشاره ای به آن ها نشده است.
«مهدی جامی»، مدیر رادیو زمانه، در سلسله گزارش هایی که روزهای 25 و 27 آذر 1386، به عنوان یادداشت اول این رسانه اینترنتی منتشر شده است، بدون هیچ گونه پاسخگویی به وابستگی «رادیو زمانه» به «سرویس اطلاعات و امنیت هلند»، با رویکردی سیاسی به تحلیل گزارش روزنامه کیهان پرداخت. در قسمت اول این یادداشت با عنوان «همه متهمان آقای شریعتمداری» وی «کیهان» را متهم کرد که براساس لیستی از پیش تعیین شده بر «پرونده سازی»(!) علیه افراد و گروههای سیاسی می پردازد.
این در حالی است که «رادیو زمانه» تاکنون هیچ استدلالی را برای برگزیدن خط مشی «اسلام ستیزی» و «اشاعه فحشای عریان» اقامه نکرده است، بلکه در قسمت دوم یادداشت «مهدی جامی» کوشش شده است که گسترش فحشا امری موجه جلوه داده شود. کوشش برای مشروعیت بخشیدن به «اسلام ستیزی» و «اشاعه فحشای سیاه» رویکرد مسلط یادداشت های مدیر رادیو زمانه به گزارش تحلیلی کیهان بوده است و همه دال و مدلول های بارز شده در آن یادداشت ها، خود تأیید پژوهش های منتشره روزنامه کیهان است.
«فیاض زاهد»، عضو شورای سردبیری روزنامه «اعتماد ملی» در پاسخ به گزارش کیهان، با ارسال جوابیه ای که به صورت فکس و غیررسمی در اختیار روزنامه قرار گرفته، نوشت:
«بنده که مانند دوستان و همفکرانتان شیفته آمریکا نیستم تا به هر بهانه ای به نیویورک سفر نمایم ]...[ من از این داستان سرایی شما نترسیدم، اما معلوم است از هم اینک نتیجه انتخابات مجلس هشتم به طرز وحشتناکی شما را ترسانده است که مجدداً به چراغ سازی و هویت تراشی و تواب سازی روی آورده اید.»
«فیاض زاهد» پس از تحریر چنین جملاتی در پاسخ مدلل و مستند به گزارش کیهان مبنی بر گفت وگوی «فیاض زاهد» با «رادیو زمانه» و دیدار او با یکی از «منابع اطلاعاتی سازمان سیا»، نوشت:
«از سوی دیگر بنده رادیویی به نام زمانه را نمی شناسم و هیچ گاه گفت وگویی با این رسانه نداشتم، اما اگر بخواهم چنین کاری انجام دهم، قطعاً از امثال شما اجازه نمی گیرم.»
شایان ذکر است عضو شورای سردبیری اعتماد ملی روز 16مهر 1386 در ساعت 21/45 در برنامه زنده «ما و غرب» در رادیو زمانه حاضر شد و به گفت وگویی با «مجتبی.پ» پرداخت که فایل صوتی آن در روزنامه موجود است. با این همه، این عضو ارشد حزب «اعتماد ملی» مدعی شده است که «رادیو زمانه» را نمی شناسد.
در ادامه واکنش های رسانه ها و روزنامه نگاران به گزارش تحلیلی کیهان از پروژه ناتوی فرهنگی در هلند، خانم «م-رحیمی» (عضو سابق حلقه کیان) روز 25 آذر 1386، ضمن تایید عمل وقاحت بار و بی شرمانه خود مبنی بر تهیه گفت وگوی رادیویی که در آن طراح هنری ماهنامه کیان از «سکس» و «رابطه عشقی اش» با وی سخن می گفت، افزود که این روابط نامشروع برایش «محترم» است و مدعی شد که اتفاقات مورد اشاره «کیهان»، خارج از چارچوب اداری و ساختمانی(!) محل کارش بوده است.
خانم «م-رحیمی» در یادداشت مفصل خود که در «رادیو زمانه» منتشر شد، با انتساب تهمت و افترا به همه ایرانیان متدین و متشرع، مدعی شد که روسای روشنفکرش که رسوایی و فضاحت هایشان زبانزد عام و خاص است، با «اخلاق»تر از ایرانیان دیندار هستند. این زن تاکنون هجده برنامه با موضوع «سکس» برای ترویج فحشای سیاه در میان جوانان ایرانی برای «رادیو زمانه» ساخته است.
«گزارش تحلیلی» کیهان که بازتاب بسیار گسترده ای در وبلاگستان فارسی داشت، به عصبانیت «وبلاگ نویسان زنجیره ای» از مواضع روشنگرانه روزنامه دامن زد. «نیک آهنگ کوثر» از کاریکاتوریست های مطبوعات زنجیره ای اصلاح طلب که اکنون در روزنامه اینترنتی «روز آن لاین» و «رادیو زمانه» فعالیت می کند، با اهانت به یکی از پژوهشگران مؤسسه کیهان، بدون اقامه دلیلی، فحاشی به روزنامه نگاران اصولگرا را آغاز کرد.
این مرجع تایید صلاحیت خبرچین های سرویس اطلاعات و امنیت هلند در کاریکاتوری نیز به تمسخر روزنامه کیهان پرداخت. «مهدی خلجی» که برای دومین بار در روز 28 آذرماه 1386 موضوع «روزنامه کیهان» را در «رادیو زمانه» دستمایه خود قرار داد، نوشت که: «هر فیلسوف سیاسی که بخواهد مفهوم سیاست در ایران معاصر را از چشم انداز فلسفی بررسی کند، روزنامه کیهان و زندان اوین، اصلی ترین موضوع تأمل فلسفی وی خواهند بود!»
وی در این یادداشت برای مدعاهای مطروح در آن حتی یک ارجاع (مستند یا غیرمستند) به محتوای روزنامه نداده و به ذکر توهمات ذهنی خود بسنده کرده است.
رسانه های اینترنتی وابسته به فرقه مجعول و ازهم پاشیده «دراویش گنابادی» نیز در تحلیل های خود، بدون پاسخگویی به این گزارش و گفتارهای «نورعلی تابنده» پیرامون ادعای جانشینی امام زمان که در «رادیو زمانه» طرح شده است، روزنامه «کیهان» را متهم به حمله به رسانه های آزاد کرده اند.
واکنش های وسیع رسانه های داخلی و خارجی به «گزارش تحلیلی کیهان از پروژه ناتوی فرهنگی در هلند» اغلب اطلاعات منتشره در این گزارش را تایید کرده اند، اما بدون پاسخ به رسوایی های پیاپی روزنامه نگاران، شخصیت ها و رسانه های مرتبط با آژانس های جاسوسی در غرب، به سبب عجز در رویارویی مستدل، مستند و منطقی با «روزنامه کیهان» سیاست «فحاشی سیاه» به این روزنامه را برگزیده اند.
آخرین واکنش؛ دعوت از مدیرمسئول کیهان به آمستردام
در آخرین واکنش، ویلکو د. یونگه، مدیرعامل موسسه هلندی «پرس نو» از حسین شریعتمداری (مدیرمسئول روزنامه کیهان) دعوت کرد تا برای گفت وگو پیرامون دلایل پشتیبانی این موسسه از «رادیو زمانه» به آمستردام بیاید.
«پرس نو» سازمانی به ظاهر خصوصی است که وظیفه خود را حمایت از رسانه های مستقل در جهان تعریف کرده و از اصلی ترین حامیان مالی پروژه هایی به شمار می رود که تائیدیه وزارت خارجه هلند را دارند.
«ویلکو د. یونگه» در نامه خود خطاب به مدیرمسئول روزنامه کیهان نوشته است: «پرس نو برای بحث بیشتر با شما درباره دلایلی که ما از رادیو زمانه پشتیبانی مالی می کنیم و اینکه مراد ما از ژورنالیسم مستقل چیست، بسیار علاقمند است. ما بسیار خرسند خواهیم شد که در دفترمان در آمستردام از شما پذیرایی کنیم یا اینکه در دفتر شما در تهران دیداری داشته باشیم.»
«رادیو زمانه» که پس از انتشار نامه مدیرعامل «پرس نو» آن را در صدر اخبار خود قرار داد، در حالی ژست استقبال از «سیاست دیالوگ با کیهان» را برگزیده است، که علیرغم گذشت هشت روز از انتشار «گزارش تحلیلی کیهان از پروژه ناتوی فرهنگی در هلند»، هنوز متن کامل آن گزارش را برای خوانندگان خود منتشر نکرده است و تنها به نشر متونی که ادله ای بی پایه را در رد گزارش کیهان اقامه کرده اند، بسنده نموده است.