برلوسکونى راهى جز ماندن در سیاست ندارد! این صاحب یکى از بزرگترین رسانه هاى جمعى، در اصل زمانى به این دلیل وارد عرصه سیاست شد تا امپراتورى تلویزیونى اش را از خطر ورشکستگى نجات داده و خودش هم از تعقیب قضایى در امان بماند. اما در صورت کنار کشیدن از قدرت و سیاست، بى تردید دولت آینده چپ گرایان زمینه ها را براى گسترش هر چه بیشتر کانال هاى خصوصى آماده خواهد کرد. مهم تر از آن، ائتلاف حامى پرودى قصد تصویب قانونى به نام «برخورد منافع» را دارد که بر پایه آن در آینده هیچ مقام عالى رتبه اى نمى تواند همزمان صاحب رسانه هاى جمعى مهم باشد و برلوسکونى مى خواهد از تصویب این قانون جلوگیرى کند.
علاوه بر آن، این به اصطلاح شوالیه ایتالیایى بار دیگر با گرفتارى هاى حقوقى هم مواجه شده است. پیش از این به خاطر قانونى که خود پایه گذار آن بود، توانست از تعقیب و مجازات هاى قضایى در امان باشد اما جنگ و دعواى برلوسکونى با دادگاه و قاضى و غیره ظاهراً تمامى ندارد. در مارس سال جارى دادستان میلان برلوسکونى را متهم به فساد مالى و بر علیه او اقامه دعوى کرد. پس برلوسکونى بى دلیل همه سعى و تلاشش را براى ماندن در قدرت به کار نمى برد و بى دلیل نیست که نمى خواهد به عنوان بى مسماى رهبر اپوزیسیون قناعت کند. بدون تردید برلوسکونى همه تلاشش را براى باقى ماندن در قدرت به کار خواهد برد. او استراتژى خود را تقریباً بلافاصله بعد از انتخابات فاش کرد: نپذیرفتن پیروزى پرودى و درخواست شمارش مجدد آرا. اما خودش هم مى داند که شانس خیلى کمى براى پیروزى در این عرصه دارد. به همین خاطر است که دوستان و دشمنان خود را با ارائه پیشنهادى مبنى بر تشکیل ائتلافى بزرگ مانند آنچه در آلمان اتفاق افتاد، شگفت زده کرده است: «باید نیروهایمان را متحد کنیم و دولتى مشترک تشکیل دهیم تا اتمسفر نفرت آلودى که بر کشور حاکم است، از بین برود.» جالب اینکه این جمله از کسى است که چندى پیش، از مخالفان خود به عنوان «ابله و دیوانه» یاد کرد. البته بى تردید جناح چپ به هیچ روى با تشکیل چنین ائتلافى موافقت نمى کند. اما در صورت عدم توانایى پرودى در حل مسائل، برلوسکونى دوباره وارد میدان شده و چپ گرایان را به خاطر رد این پیشنهاد مورد سرزنش قرار خواهد داد. البته برلوسکونى حتى از ائتلاف و اتحاد با پشتیبانان راست گراى خود نیز عاجز است و رهبران راست از جمله «فینى» و «کاسینى» نیز نمى خواهند قربانى میراث برلوسکونى شوند.
نزدیک به دو ماه تا رسمیت یافتن پارلمان جدید وقت باقى است و قبل از آن باید رئیس جمهور جدید در ماه مه انتخاب شود و تا آن زمان برلوسکونى سعى در تقویت اردوگاه خود و تضعیف حامیان پرودى خواهد کرد و اگر بتواند بر آتش اختلافات ایدئولوژیک بدمد چه بسا انتخابات تجدید شده و این بار پیروز میدان برلوسکونى باشد که البته امر بسیار غیرمحتملى است.