در شرایطى که گمانه زنى هاى متفاوتى در باره احتمال آزمایش هسته اى کره شمالى در محافل سیاسى و مطبوعاتى وجود داشت، دولت پیونگ یانگ روز گذشته با آزمایش هسته اى زیر زمینى به بزرگى سه و پنجاه و هشت صدم ریشتر به تمام این گمانه زنى ها پایان داد. کره شمالى در پنج دور مذاکرات شش جانبه پکن پیوسته از آمریکا مى خواست که سیاست هاى خصمانه خود را علیه پیونگ یانگ کنار بگذارد و تضمین بدهد که به کره شمالى حمله نظامى نخواهد کرد. اکنون مى توان درباره انگیزه کره شمالى از آزمایش هسته اى این گونه برداشت کرد که پیونگ یانگ به دنبال سلاح باز دارندگى است. قبلا کیم یونگ نام رئیس مجلس کره شمالى در کنفرانس غیرمتعهدها هشدار داده بود که کشورش براى بقاى خود، در برابر تهدید هاى مکرر نظامى آمریکا چاره اى جز مجهزشدن به سلاح هستهاى ندارد. آزمایش هسته اى کره شمالى واکنش هاى چین، ژاپن، کره جنوبى و بسیارى از کشورهاى دیگر را برانگیخته است. چین ضمن محکوم کردن آزمایش هسته اى کره شمالی،از تمام طرف هاى دیگر مى خواهد براى پیشگیرى از وخامت اوضاع در شبه جزیره کره به مذاکرات شش جانبه بازگردند. نگرانى چین بیشتر ازاین منظر قابل ارزیابى است که، آزمایش هسته اى کره شمالى مى تواند زمینه مسابقه تسلیحاتى در کره جنوبى تایوان، ژاپن، هند و پاکستان را فراهم آوردو به این ترتیب پیمان بین المللى ان، پى، تى نیز بى اعتبار شود. برخى صاحبنظران سیاسی، سیاست هاى آمریکا پس از روى کارآمدن جورج بوش در شبه جزیره کره را، عامل اصلى به بن بست کشاندن مذاکرات هسته اى کره شمالى و آمریکا مى دانند. سیاست هاى آمریکا در دوره بوش با تکیه بر قدرت نظامی، توسعه طلبى نظامى و حمله نظامى به برخى کشورها، عملا در ایجاد تنش در دنیا بویژه در شبه جزیره کره نقش بسزایى داشته است. در همین حال تحولات دو سال اخیر درشبه جزیره کره نشان مى دهد که تهدیدهاى نظامى و تکیه بر سلاح هاى غیرمتعارف راه حل بحران در شبه جزیره کره نیست و اساسا در چارچوب سیاست نظامى گرى نمى توان انتظار استقرار صلح و ثبات واقعى را داشت.
در پایان جنگ سرد، امیدوارى هایى درخصوص ریشه کن کردن فقر، توزیع عادلانه ثروت و توسعه اقتصادى بوجود آمده بود اما جورج بوش با اتخاذ سیاست هاى خصمانه علیه نیمى از جهان از جمله کره شمالى و با احیاى تفکر دوران جنگ سرد، عملا دنیا را وارد دور جدیدى از مسابقات تسلیحاتى، نگرانى و نا امنى کرده است. واقعیت این است که داشتن سلاح اتمى لزوما ایجاد امنیت نمى کند اما، وقتى سیاست هاى توسعه طلبانه قدرتهاى بزرگ از جمله آمریکا، جهان را ناامن مى کند و بسیارى از کشورها خود را در معرض خطر تهدیدات نظامى مى بینند، روى آوردن آنها به ابزار مشابه به عنوان یک اقدام بازدارنده دور از انتظار نیست.