هفتهنامه آمریکایی نیوزویک در گزارشی با اشاره به اینکه رئیسجمهور آمریکا همچنان از ایجاد هراس در میان آمریکایی ها برای پیشبرد اهداف سیاسی خود استفاده می کند، نوشت: استدلال جدید جرج بوش این است که اگر ما عراق را ترک کنیم، شرایط فقط بدتر خواهد شد.
نویسنده نیوزویک تصریح کرد: بوش به شکل بی شرمانه ای به ترویج عامل هراس در میان مردم ادامه می دهد و برای ادامه حضور خود در عراق می گوید در صورتی که ما از عراق خارج شویم، تروریست ها به دنبال ما خواهند آمد و شرایط بغداد را به آمریکا خواهند آورد.
این هفته نامه نوشته است: سیاست های رئیس جمهور آمریکا باعث ویرانی عراق شده و زمینه را برای بوجود آمدن بدترین کابوس ما یعنی ایران هسته ای فراهم می کند ولی شرایط چقدر از وضعیت فعلی می تواند بدتر شود بنابر این گزارش، اشتباه اصلی بوش این بود که مداخله در عراق را سیاسی کرد و از جنگ برای تبدیل ریاست جمهوری بدون هدف خود به یکی از ابعاد چرچیلی استفاده نمود.
در حال حاضر جرج بوش نیز همچون «لیندون جانسون» در زمان جنگ ویتنام مورد محاصره قرار گرفته است البته تنها تفاوت کلیدی آن است که هر چقدر خبرهایی که از عراق منتشر می شود بدتر باشد، بوش بیشتر یقین پیدا می کند که حق با اوست. این در حالی است که با تشدید شرایط در جنگ ویتنام، جانسون نسبت به اینکه آیا کار صحیح را انجام میدهد یا خیر از اطمینان کمتری برخوردار می شد. این هفتهنامه آمریکایی افزوده است: دستیابی به پیروزی در عراق دیگر امکان پذیر نیست و ظاهرا تا زمانی که او رئیسجمهوری آمریکا است، نیروهای آمریکایی عراق را ترک نخواهند کرد.
نیوزویک نوشته است، «توماس ریکس» خبرنگار روزنامه واشنگتن پست در پنتاگون و نویسنده کتاب «شکست مفتضحانه، ماجراجویی نظامی آمریکا در عراق» می گوید برای اینکه آمریکا در عراق موفق به ایجاد ثبات شود، نیروهای آمریکایی می توانند انتظار داشته باشند که علاوه بر سه سالی که تاکنون در عراق بودهاند، 10 تا 15 سال دیگر نیز در این کشور حضور داشته باشند که البته این خود یک سناریوی خوشبینانه است.
نویسنده نیوزویک اشاره دارد، ما هماکنون می دانیم که جانسون نسبت به پیروز شدن در جنگ خود در جنوب شرقی آسیا خوش بین نبود و نسبت به اعزام نیروهایی که در آنجا کشته میشدند نگران بود.
البته نگرانی وی بنابر آنچه او توضیح داده است این بود که نمی خواست اولین رئیسجمهوری آمریکا باشد که در جنگ شکست میخورد به گونهای که در بهار 1964 و پیش از افزایش نیروهای نظامی آمریکا، وی نسبت به مداخله آمریکا در ویتنام شدیدا ابراز تردید کرده بود.
بنابراین گزارش، هرچند جانسون نیز در اظهارات عمومی خود از «پیشرفت» در ویتنام سخن میگفت و شرایط را به گونه ای که دوست داشت تشریح می کرد: ولی دست کم او در محافل خصوصی از کاری که انجام می داد مطمئن نبود و در عین حال جرات سیاسی لازم برای تغییر روند را نیز نداشت به گونه ای که تا زمانی که جانسون از انتخابات ریاست جمهوری در مارس سال 1968 کناره گیری نمود و با صدور بیانیه ای اعلام کرد بازگرداندن نیروهای آمریکایی از ویتنام را آغاز خواهد کرد: افکار عمومی آمریکا اطلاعاتی از نگرانی های او نداشت.
نیوزویک نوشته است، این درحالی است که ظاهرا بوش برخلاف جانسون از هیچ تردیدی نسبت به آنچه انجام می دهد برخوردار نیست زیرا در مصاحبه ای گفته است اگر مردم من را بخاطر کاری که انجام می دهم دوست ندارند، همین است که هست، مهم نیست.
به گفته ریکس که از اطلاعات زیادی در مورد جنگ عراق برخوردار است، هرچه ما بیشتر در مورد سیاستگذاری هایی که به تهاجم به عراق منجر شد آگاه می شویم، با تصویر ترسناک تری مواجه می گردیم زیرا سیاست های بوش فاقد تحلیل های اساسی بود به گونه ای که هر کس با آن مخالفت می کرد به عنوان یک خائن تلقی می شد و سربازان جوان آمریکایی نیز با بدترین طرح جنگی در تاریخ این کشور به میدان جنگ اعزام شدند.
این هفتهنامه افزوده است: هر رهبری که مردان و زنان جوان را به میدان های جنگ میفرستد، بایستی نوعی نگرانی محرمانه داشته باشد زیرا در غیر اینصورت انسان نیست.
ما می دانیم که جانسون اینگونه نگرانی را داشت و در عمل کردن به این نگرانی ها شکست خورد ولی آیا بوش نیز چنین نگرانیهایی دارد؟
دکتر «ارنست ایوانز» از محققان نظامی و استاد دانشکده کارکنان ارتش آمریکا در دانشگاه «فورت لیونوورت» در ایالت کانزاس می گوید هم اکنون اسم این بازی دستیابی به پیروزی نیست بلکه جلوگیری از تبدیل یک شکست بزرگ به یک شکست فاجعهانگیز است.
من شکست بزرگ را خروج از عراق و باقی گذاشتن یک هرج و مرج کامل تعریف می کنم و شکست فاجعهانگیز را حمله به ایران برای نجات دادن عراق می دانم که باعث آغاز یک جنگ منطقهای خواهد شد، اینها گزینههای دردناکی هستند که در برابر آمریکا قرار دارند.