«بسیارى از تحلیلگران و پژوهشگران فرانسوى به گونه هاى مختلف و با ارایه تحلیل هاى متفاوت سعى کرده اند بحران هاى متعدد اقلیت هاى مختلف در فرانسه را ناشى از بیکارى مزمن و فقر توجیه کنند اما واقعیت بر خلاف تمامى این تحلیل ها است و موضوع بیکارى مزمن و فقر تنها قسمتى از این بحرانها را تشکیل مى دهد. اقلیت هایى چون اقلیت هاى سیاه پوستان یا مسلمانان در فرانسه با داشتن این دیدگاه که پاریس غنى ترین و قدیمى ترین مهد دموکراسى در غرب به شمار مى رود انتظاراتى را از نظام دموکرات حاکم در این کشور دارند و در راس تمامى این انتظارات عدالت یا برابرى اجتماعى است که متاسفانه به اعتقاد بسیارى این امر در نظام دموکرات فرانسه براى اقلیت ها در نظر گرفته نشده است.»
احمد عمرابى، تحلیلگرالبیان با ارایه تحلیلى درباره وضعیت اقلیت ها در فرانسه با تیترى تحت عنوان «فرانسه، غرب و بحران اقلیت ها» نوشته است: «براى بررسى این معضل در فرانسه کافى است به درگیرى هاى اخیر اقلیت هاى آفریقایى تبارها در این کشور اشاره کنیم، درگیرى هایى که به دنبال بزرگداشت سالروز کشته شدن دو تبعه فرانسوى آفریقایى تبار انجام گرفته است و اقلیت هاى آفریقایى در اعتراض به این واقعه و وجود نابرابرى هاى اجتماعى تحصن کردند و دهها دستگاه خودرو را در این اعتراض ها به آتش کشیدند و دهها تن نیز بر اثردرگیرى مستقیم با نیروهاى پلیس ضد شورش فرانسه زخمى شدند. این درگیرى ها عمق وجود نابرابرى ها و معضل و بحران اقلیت هاى نژادى موجود در فرانسه را نشان مى دهد؛ در غیر این صورت در کشورى که شعار نظامش آزادى و برابرى است و داعیه پیشرفته ترین دموکراسى در غرب را دارد چرا باید جوانان آفریقایى فرانسوى الاصل به تحصن و اعتراض دست زنند؟»
در ادامه این تحلیل آمده است: «متاسفانه به رغم آنکه در قانون اساسى فرانسه به صورت صریح بر مبارزه با هر گونه نژاد پرستى و نابرابرى اجتماعى تاکید شده است اما این امر میان نژاد سفید پوستان فرانسوى جا نیافتاده است و این مردمان با حربه هاى شرعى مختلفى به مبارزه با این قوانین مى پردازند. این افراد بدون نقض صریح قانون اساسى فرانسه در گزینش افرادى با اقلیت هاى نژادى و در برخورد اجتماعى با این افراد رویه نژاد پرستانه اى را دنبال مى کنند. یکى از پژوهشگران فرانسوى این حالت موجود میان شهروندان سفید پوست فرانسوى را به عصیان عقلى علیه قانون توصیف کرده است که برابر با معناى حیله هاى شرعى مى باشد و افراد در این نوع عصیان تلاش مى کنند که زیرکانه به رویارویى با قانون بپردازند و بدون نقض صریح مفاد قانونى به تعریف تبصره هایى از این قانون مى پردازند.»
به گزارش ایسنا احمد عمرابى مى نویسد: «بحران نابرابرى هاى اجتماعى و وجود سیاست نژاد پرستانه در بسیارى از شرکت ها و اماکن دولتى فرانسه در مقابل اقلیت هاى مهاجر موجود به گونه اى پیش رفته است که نارضایتى موجود در طبقات مهاجر و اقلیت هاى فرانسوى از حالت سکون و بى تفاوتى به حالتى ازاعتراض و اقدام به خشونت در آمده است. دولت فرانسه تا به امروز براى حل این معضل تلاش هاى گسترده اى را انجام داده است. از جمله این تلاشها انجام برنامه ریزى هاى سازمان یافته براى تعلیم جوانان مهاجر فرانسوى است. در این برنامه ریزى هاى سازمان یافته انواع مهارت هاى مختلف که بازار کار فرانسه نیازمند آن است به اقلیت هاى جوانان مهاجر آموزش داده مى شود. همچنین دولت فرانسه سعى کرده است با تاکید بر قوانین صریح قانون اساسى فرانسه در زمینه مبارزه با نژاد پرستى و نابرابرى هاى اجتماعى این دستورهاى اکید قانونى را به نوعى در مجتمع فرانسوى جا بیاندازد و با تکرار مکرر آنها به این قوانین میان شهروندان سفید پوست فرانسوى عمومیت بخشد. متاسفانه به رغم تمامى این اقدامات دولت فرانسه، هنوز هم جوانان مهاجر و اقلیت هاى فرانسوى در این کشور از استبداد نژاد پرستى رنج مى برند.»
تحلیلگر البیان در ادامه مى آورد: «متاسفانه مهاجرین و اقلیت هاى موجود در فرانسه تنها از نابرابرى اجتماعى و سیاست نژاد پرستانه در امور اشتغال به کار رنج نمى برند بلکه رنج اصلى آنها از عمومیت این نابرابرى ها در کل جامعه فرانسوى است. این امور در بسیارى از روابط اجتماعى روزمره فرانسه رواج دارد و همین امر صبر اقلیت هاى موجود در فرانسه را لبریز کرده است. موضوع نابرابرى هاى اجتماعى و سیاست نژاد پرستى تنها در کشور فرانسه که به اعتراف غربى ها قدیمى ترین نظام دموکراتیک را در بر مى گیرد، وجود ندارد بلکه این معضل در بسیارى از کشورهاى غربى دیگر به صورت شاخصى نماد دارد. مثلا موضوع نژاد پرستى و نابرابرى هاى اجتماعى در آلمان بیش از فرانسه مطرح است اما به دلیل نظام هاى موجود در این کشورها این موضوع به صورت هاى متفاوت ترى در عرصه بین المللى مطرح است.»
عمرابى در پایان مى آورد: «اگر بخواهیم در آینده بسیار دور تصور کنیم که نظام فاشیستى و نابرابرى هاى اجتماعى در غرب در قبال اقلیت هاى نژادى از میان خواهد رفت و نظام اجتماعى غرب بر اساس نوع رنگ و نژاد با تبعه خود برخورد نکند مطمئنا این آینده دور کمتر از صد سال دیگر نیز محقق نخواهد شد. اگر بخواهیم واقع بینانه تر و به دور از تعصب این امر را یعنى نابرابرى هاى اجتماعى را به بررسى گذاریم مى بینیم که تنها فرانسه، آلمان یا کلا غرب دچار این پدیده غیر انسانى نیستند بلکه این پدیده دربسیارى از جامعه هاى دیگر نیز هویدا است. دلیل اصلى وجود این پدیده اختلاف فرهنگ ها و تضاد هاى موجود میان آنها است و تا زمانى که تضاد هاى فرهنگى میان ملت هاى مختلف وجود دارد مطمئنا پدیده نابرابرى هاى اجتماعى و استبدادهاى فاشیستى در قبال اقلیت هاى نژادى هم چنان وجود خواهد داشت.»