یوسف محسنزاده
اکنون با کنار رفتن ابراهیم جعفرى از قدرت سیاسى عراق، هرچند یکى از شروط آمریکا و متحدان کرد واهل سنت آن محقق گردید، با این حال باید دید که چگونه ائتلاف یکپارچه عراق به رهبرى سید عبدالعزیز حکیم مى تواند از طریق واگذارى این امتیاز، موقعیت خود را در صحنه شطرنجى سیاست عراق بیش از پیش تحکیم بخشد.باید در نظر گرفت اکنون علایمى از کنار هم آمدن کردهاى عراقى و اهل سنت عراق براى مواجهه با ائتلاف یکپارچه پدیدار گشته است که در پافشارى هر دو این جریان براى کنار رفتن جعفرى نشان داده شد. خلیل زاد سفیر آمریکا در بغداد که طراح این سناریو بود، قبل از آن سخن درباره روى کارآمدن یک دولت نجات ملى به رهبرى ایاد علاوى کرده بود. براى مردم عراق روشن شد علاوى فردى است که آمریکایى ها او را براى روز مبادا و براى پیشبرد اهداف ویژه خود، نگهداشتند.اما کاملاً آشکار است کشورى که با زحمات فراوان انتخابات پارلمانى را برگزار و قانون اساسى را از نظر و راى مردم گذرانید، در وضعیتى بسیار بهتر نسبت به بسیارى از کشورها به سر مى برد. به همین دلیل اظهارات خلیل زاد عمدتاً به عنوان یک لطیفه سیاسى میان محافل این کشور تلقى گردید.در حال حاضر وظیفه اى مهمتر از جلوگیرى از مداخله و کارشکنى خلیل زاد براى دولت آتى عراق وجود ندارد. خلیل زاد در چند ماه گذشته در ریزترین مسایل مربوط به سیاست داخلى عراق دخالت کرده و به امر و نهى پرداخته و در جایى که مناسب دیده است به نیروهاى آمریکایى فرمان مداخله و زد و خورد و کشتار شیعیان را صادر کرده است. به طوریکه بسیارى از محافل سیاسى عراق نسبت به وجود جوخه هاى مرگ در میان نظامیان آمریکایى براى سر به نیست کردن فعالان شیعى باور دارند.به هرحال براى اثبات استقلال و ثبات و امنیت عراق راهى براى دولت جدید جز مشخص کردن محدوده اقدامات سفیر آمریکا وجود ندارد. زمانى که سفیر آمریکا در بغداد به چارچوب هاى دیپلماتیک که سایر سفراى خارجى بدان پایبندند، تعهد نشان دهد آنگاه مى توان گفت که دولت بغداد از استقلال سیاسى برخوردار است.نمى توان شک داشت که راه مردم عراق و نمایندگان قانونى آن در نهادهاى عالى این کشور براى دستیابى به استقلال در پرتو ادعاهاى جریان افراطى حاکم بر هیات حاکم آمریکا، دراز است. اما این فرجام نهایى و تردیدناپذیر هر ملتى است که راه آزادگى و شجاعت و استقلال را بپیماید.در یک کلام آن روز که دست هاى سفیر آمریکا در عراق بسته شود، مى توان درباره استقلال سیاسى این کشور سخن گفت.