*آیا بحران پدید آمده از توهین پاپ بندیکت شانزدهم به دین مبین اسلام و پیامبر اعظم(ص) راه حل خاصی دارد؟
**بحران پدید آمده از اهانت های رسمی و علنی پاپ بندیکت شانزدهم به پیامبر اکرم(ص) و دین اسلام بی تردید ناشی از یک توطئه جهانی "مسیحیت افراطی" است که در جنبه سیاسی، جرج بوش در راس آن قرار دارد و خود را "الهام یافته از جانب خدا" می داند و از لحاظ مذهبی آقای پاپ آلمانی پرچمدار آن است که کاملا آگاهانه مطالب فراموش شده قرون وسطائی را برای مشروعیت دادن به جنگ های صلیبی جدید "بوش" احیاء کرده است. البته عکس العمل سریع و جهانی مسلمانان و رهبران مذهبی باعث شد که پاپ یک گام عقب نشینی کند و "تاسف" خود را ابراز دارد؛ اما این کافی نیست. راه حل اساسی آن است که پاپ ضمن عذرخواهی رسمی و علنی، آن قسمت از تهمت ها و اهانت هایی را که در سخنرانی خود گویا "فقط نقل" کرده است، به طور کامل از متن سخنرانی خود حذف کند! در غیر این صورت ادامه روابط سیاسی مسلمانان با واتیکان هیچ گونه توجیهی نخواهد داشت. به ویژه جمهوری اسلامی که در واکنش باید در طلیعه قرار گیرد.
*به نظر حضرت عالی آیا واتیکان از توهین به سایر ادیان و ایجاد تفرقه و اختلاف بین ادیان توحیدی، نتیجه و دستاورد خاصی را مدنظر داشته است؟
**همانطور که اشاره شد، اهانت علنی مقام اول دنیای کاتولیک در راستای اجرای یک توطئه امپریالیستی غربی، همگام با صهیونیسم بین الملل، برای پیدایش یک "خاورمیانه جدید" و یک "جهان اسلام" تجزیه شده و آغاز یک سلطه استعماری ویژه بر کل کشورهای اسلامی است. استمرار اشغال افغانستان، عراق، فلسطین و حمله اسرائیل به لبنان، با همکاری رسمی و علنی آمریکا و انگلیس، نشان دهنده عمق توطئه است. هم اکنون گروه های به اصطلاح تبشیری واتیکان، در کشورهای اشغال شده، به شدت فعال هستند و اگر در گذشته نخست "مبشران مسیحیگری" وارد کشورهای اسلامی می شدند و بعد نیروهای نظامی استعماری، امروزه روز، نخست "اشغالگران نظامی" می آیند و سپس مبشران مسیحیت!
پس هدف واتیکان تحکیم سیاست سلطه جویانه غرب مسیحی بر جهان اسلام با صدور فتوای ذبح شرعی بود! اما واتیکان هم مانند آمریکا و اسرائیل، در هجوم ناجوانمردانه خود ناکام ماند و دستاورد مثبتی نصیب آن و همکاران امپریالیستی اش نخواهد شد.
*دستاوردهای جهان اسلام از مقوله گفت و گوی تمدن ها را چگونه ارزیابی می کنید؟ آیا جهان اسلام نقش در خور خود را ایفا کرده است؟
**مقوله گفتگوی تمدن ها در واقع یک اندیشه نشات گرفته از ایران اسلامی است که در قبال انتشار اندیشه جنگ تمدن های غرب مطرح گردید و با استقبال جهانی روبرو شد؛ اما متاسفانه به علت رقابت های غیر منطقی و برخوردهای غیر اخلاقی بعضی ها، دستاورد مورد نظر تاکنون به دست نیامده است. امید است که ایران اسلامی بتواند نقش خاص خود را در این زمینه ایفا کند و موضوع در پیدایش یک نهاد و چند سمینار وسخنرانی خلاصه نگردد. در این زمینه همکاری دولت و نهادهای مدنی و مراکز علمی- فرهنگی کشور کارساز خواهد بود.
*جمهوری اسلامی ایران چگونه می تواند از طریق فرایند گفت و گو، مفاهیم اسلامی و قرآنی را به سایر تمدن ها عرضه کند؟ در این زمینه بهترین روش ها و استراتژی ها را در چه ارزیابی می کنید؟
**جمهوری اسلامی ایران باید به دور از شعار و روی آوردن به کارهای تکراری، نخست به تعمیق مفاهیم اسلامی و قرآنی در داخل کشور بپردازد و سپس با نشان دادن "نمونه" -الگو- می تواند این مفاهیم را در سطح جهانی عرضه کند و بهترین روش ها در این زمینه، تبیین دقیق و عام مفاهیم قرآنی و اسلامی و زدودن خرافات روز افزون از دامن پاک اسلام نخستین است که خود به تنهایی می تواند "تمدن آفرین" باشد، همان طور که مسلمانان نخستین توانستند در پیدایش تمدن کامل بشری، نقش اساسی و عمده را به عهده بگیرند. بدون تعمیق عملی این مفاهیم در پایگاه اصلی و یگانه در دنیای معاصر که جمهوری اسلامی است، عرضه آن به سایر تمدن ها و ملت، عملی نخواهد بود.