عراق در دو روز گذشته، صحنه انفجارات و عملیات تروریستی متعدد بود. براساس گزارش خبرگزاریها، بامداد روز شنبه هشتم آوریل وقوع یک انفجار قوی، بغداد پایتخت عراق را به لرزه درآورد. این در حالی است که هنوز تب و تاب عملیات تروریستی روز جمعه در مسجد براثا، متعلق به شیعیان، فروکش نکرده است. تروریستها، با حمله به مسجد براثا، واقع در شمال بغداد، قریب به هشتاد نمازگزار را به شهادت رسانده و بیش از یکصد و شصت تن را مجروح کردند.
شاهدان عینی گفتهاند که پس از برگزاری نماز جمعه در مسجد براثا، سه انفجار مهیب رخ داد که علاوه بر کشته و مجروح شدن تعدادی از شیعیان، خسارات فراوانی به مسجد وارد شده است. یک روز قبل از این عملیات تروریستی، نزدیک منطقه وادیالسلام واقع در شهر نجف انفجاری رخ داد که در نتیجه آن تعدادی عراقی جان خود را از دست دادند. موج جدید خشونت در عراق، هم اینک با واکنش کشورها و شخصیتهای جهانی روبهرو شده است. نکته قابل مشاهده آن است پس از سفر خانم رایس و جک استراو، وزرای خارجه آمریکا و انگلیس به بغداد، به نظر میرسد، اوضاع عراق بحرانیتر شده است.
تشدید خشونتها اینک سایه خود را بر عراق گسترده است. شکی نیست که به راه افتادن جنگ داخلی، قومی و مذهبی، خواست عدهای وابسته به گروهای تکفیری، بعثیهای سابق و برخی جناحهای وابسته به آمریکاست. از سوی دیگر تحتالشعاع قرار دادن روند سیاسی عراق و استفاده از این شرایط به نفع اهداف موردنظر مقامهای کاخ سفید، از موضوعاتی است که ارتباط مستقیم با وضعیت امنیتی فعلی عراق دارد. طی ماههای اخیر برخی جناحهای شناخته شده در حرکتی حساب شده و هماهنگ با خواست آمریکاییها، کوشیدند با ناکارآمد جلوه دادن دولت ابراهیم جعفری، ائتلاف عراق یکپارچه را جهت تحمیل خواستههای خود تحت فشار قرار دهند.
تشکیل کمیته امنیتی، متشکل از نمایندگان برخی احزاب و نهادهای امنیتی، به اضافه دفاع، کشور، دادگستری و بیانگر عزم دولت مردان عراقی برای قائق آمدن بر مشکلات امنیتی که اهرم فشار دولت فعلی این کشور است، تلقی شد. اما با این حال به نظر میرسد در حالی که تمامی تلاش رهبران سیاسی برای پرکردن ضایعات سیاسی این کشور است، عوامل وابسته به آمریکا و صهیونیسم با بهرهگیری از پسماندههای رژیم بعث، در تلاش هستند عراق را به ورطه جنگ قومی و مذهبی بکشانند. اگرچه با توجه به تجربهای که عراقیها پشت سر نهادهاند، تحقق این موضوع بعید است، اما باید پذیرفت که وضعیت فعلی عراق، هشداری است به رهبران سیاسی این کشور که با ارجح داشتن منافع ملی بر خواستهای حزبی و قومی، به روند تشکیل دولت و نهادهای سیاسی شتاب بیشتری بخشند.