نشریه فرانسوی زبان فیگارو در مطلبی باعنوان «فاتح بزرگ جنگ علیه تروریسم ایران است» به قلم اولیویه روا، اسلام شناس و مدیر تحقیقات مرکز ملی تحقیقات علمی فرانسه، به تحلیل بهانه های آمریکا برای آغاز جنگ بعد از 11سپتامبر پرداخته و آمریکا را قدرتی شکست خورده در این جنگ ها نامیده است.
این نشریه فرانسوی آورده است: پنج سال پس از آغاز جنگ علیه تروریسم، حال تروریسم بسیار خوب است، آن هم به این دلیل که «جنگ» نتوانسته است هدف خود را بیابد و ازبین ببرد بوش یکی پس از دیگری عراق و ایران را عامل آن دانست؛ وی جبهه گسترده ای را از لبنان تا افغانستان گشوده و ایران امروزه محور اصلی آن قرار گرفته است. وی کسی را که جنگ به علت وجود وی آغاز شد، یعنی اسامه بن لادن را که همچنان در قید حیات و فعال در پاکستان می باشد فراموش کرده است. پاکستانی که رئیس جمهور آمریکا هیچ گاه ذکری از آن به میان نمی آورد. بن لادن از مأمن جدید دیگری به علت امضای قرارداد بین دولت پاکستان و طرفداران محلی طالبان برخوردا رمی باشد. پس از اشغال عراق، آمریکایی ها هنر بسیاری را در جستجو کردن بن لادن در محل هایی که در آن ها حضور نداشت از خود نشان داده اند. بنابراین مشکل بتوان گسترش حوزه مبارزه علیه تروریسم را توجیه کرد، مگرآنکه بن لادن را به عنوان یک عامل حاشیه ای درنظر گرفت که در چارچوب دیدگاهی جدید و برمبنای راهبردی متمرکز برای تهدید ایران عمل می کند.
فیگارو افزوده است پس ماهیت این تهدید ایرانی چیست؟ ماهیت آن چندان ارتباطی با تروریسم ندارد، بلکه مربوط به مسئله هسته ای می باشد. برنامه هسته ای ایران در دو مسئله را مطرح می سازند: مسئله کلی گسترش هسته ای و مسئله خاص جایگاهی است که یک بمب احتمالی در راهبرد ایران اسلامی خواهد داشت. چنانچه ایران هسته ای شود، حال رژیم آن هرچه باشد حداقل دو کشور را تشویق به وارد شدن به مسابقه تبلیغاتی خواهد کرد: ترکیه و عربستان سعودی و به دنبال آن ها مصر.
این نشریه تأکید کرده است: اثر گسترش، ساز و کاری تقریباً خودکار دارد. اما اینکه ایران در حال حاضر دارای حکومتی اسلامی در حال مبارزه است البته بر این نگرانی به ویژه در اسرائیل می افزاید. بنابراین شایسته است که این دو داده را مدنظر قرار بدهیم: ایران به عنوان قدرت منطقه ای و ایران به عنوان کشوری مذهبی و مکتبی، زیرا جمهوری اسلامی دارای هردو جنبه می باشد.
اولیویه روا تأکید کرده است: جنگ علیه تروریسم بوش از سال 2001 میلادی به بعد به ایران اجازه داد تا رؤیای پیشروی در جهان عرب و رهبری منطقه ای را بازیابد. ایران، در عمل، بزرگترین فاتح جنگ علیه تروریسم می باشد. این کشور از شر دو دشمن خود، صدام حسین و طالبان، بدون شلیک حتی یک گلوله خلاص شد. واشنگتن نمی تواند امید به ایجاد ثبات در عراق بدون بی طرفی تهران داشته باشد. حال باقی می ماند انتخاب هسته ای نظامی تا ایران بتواند از خاک خود یک مأمن بسازد.
این نشریه فرانسوی افزوده است: غربی ها در برابر انتخابی دشوار قرا رگرفته اند: تحریم های واقعی علیه ایران در عمل درگیری را ایجاب می کنند، آن هم در حالی که در سه جنگ (افغانستان، عراق، لبنان) سه کشوری که در آن ها ایران از متحدان عوامل محلی برخوردار می باشد گرفتار آمده اند. متحدین اروپایی ها (کشورهای خلیج فارس کردهای عراق ارمنستان و افغانستان) و همچنین متحدان دروغینی چون روسیه، چین و حتی ژاپن قبل از همه تحریم را دور خواهند زد و آن را نادیده خواهند گرفت.
تحلیل گر فیگارو در پایان تأکید کرده است: پس از جداکردن ارتباط و اتصال درگیری ها از یکدیگر، راه دیگری باقی نمی ماند. باید با حزب الله و سوریه گفتگو کرد، یعنی به طور دقیق دیگر صحبت از جنگ فراگیر جهانی علیه تروریسم به میان نیاورد.