روحالله جمعهای
گروه بینالملل
گروه موسوم به 1+5 متشکل از 5 عضو اصلى شوراى امنیت سازمان ملل و کشور آلمان پس از ماهها بحث و نشست و مذاکرات متعدد علنى و غیرعلنى نتوانستند به تصمیم واحدى براى صدور قطعنامه علیه جمهورى اسلامى ایران دست یابند.
ایالات متحده به همراه سه کشور اروپایى انگلستان، آلمان و فرانسه تلاش گستردهاى را به کار بردند تا به زعم خود جمهورى اسلامى ایران را به واسطه پیگیرى مجدانه از حقوق اصلى خود در انرژى هستهاى تنبیه کنند تا هم از یکسو این کشور را تحت فشار قرار دهند و از سوى دیگر سایر کشورهاى جهان به فکر استفاده از این حق مسلم و طبیعى بدون مجوز و باجدادن به کشورهاى سلطهجو نیفتند از اینرو چند ماه قبل، پیشنویس قطعنامهاى را تهیه کرده بودند که بر اساس آن تحریمهاى گستردهاى متوجه جمهورى اسلامى ایران مىشد لیکن به واسطه مدیریت و تدبیر شایسته مسئولان پیگیر پرونده هستهاى ایران و عزم راسخ و غیرقابل تزلزل مردم کشورمان، پیشنویس مذکور با وجود تلاشهاى وسیع و همهجانبه نتوانست فرمول ساده و پیش پا افتاده 1+5 را به نتیجه 6 تبدیل سازد و همچنان حاصل جمع این فرمول در نتیجه صفر باقیمانده است.
اینک گروه صفر به صدور قطعنامهاى رسیده است که هیچ قرابت و سنخیت و توازنى با پیشنویس اولیه قطعنامه ندارد و کشورهاى پیش رو در شکست از منطق و دیپلماسى جمهورى اسلامى ایران در منطقه امید دارند موفق شوند پیش از تعطیلات سال نو میلادى آن را به تصویب شوراى امنیت سازمان ملل برسانند، امیدى که افق روشنى از آن دیده نمىشود.
على ایحال در هر صورت چنانچه پیشنویس فعلى قطعنامه شوراى امنیت سازمان ملل نیز که به شیر بىیال و دم و کوپال تبدیل شده است به تصویب نهایى برسد با وجود واکنش و عکسالعمل منطقى جمهورى اسلامى ایران، دیگر از خاصیت و ویژگى یک قطعنامه شوراى امنیت سازمان ملل برخوردار نیست و به یک بیانیه سیاسى گروه صفر شباهت خواهد داشت چرا که نقش سیاسی، اقتصادى و فرهنگى جمهورى اسلامى ایران در منطقه و جهان تبیینگر نتیجه هر معادله و فرمولى خواهد بود.