طبق اسناد محرمانه «گروه بیلدربرگ»- و نه نظریه ای فرضی که از سوی رسانه های «تبلیغات چی» وابسته به سیاستمداران همدست این گروه ارائه شده باشد-، «بیلدربرگ» برای ایجاد یک «کشور فدرال برتر» با ماهیتی استبدادی با نام «اتحادیه اروپا»، توطئه کرده بود، و این نیز بسیار پیش از آن که اتحادیه ای با این نام تأسیس گردد.
در واقع، نزدیک به 40سال پیش از تدوین «معاهده ماستریخت» در سال 1992، نخبگان و برگزیدگان طرفدار جهانی سازی درباره برنامه و دستور کاری برای ایجاد «یورو» به گفت وگو نشستند. اسنادی که از کنفرانس «گروه بیلدربرگ» در سال 1955 در آلمان رو شده است، فاش می سازد که، برخلاف ادعاهای برخی مدعیان افشاگری که تأکید دارند «گروه بیلدربرگ» فاقد هرگونه نفوذی بر رویدادهای جهانی است، کنفرانس مزبور دهها سال پیش از آن که طرح های مزبور مطرح گردد، حول محور دستورکاری برای تأسیس «اتحادیه اروپا» چرخیده است. این موضوع را تیمی از محققان که برای «بی بی سی» کار می کرده- و به اطلاعات «بیلدربرگ» دستری داشته- فاش کرده است که تأکید دارد، «اتحادیه اروپا» و «یورو» در اصل زاییده های ذهنی «بیلدربرگ» هستند. اما، صرفاً ماه گذشته بوده که «اتین داوینیون»، از اعضای خاندان سلطنتی بلژیک که ریاست کنونی «گروه بیلدربرگ» را عهده دار است، در جمعی با افتخار تمام اظهار داشته که این گروه با قرار دادن موضوع ایجاد یک «پول واحد اروپایی» در دستور کار سیاسی خود در آغاز دهه1990، به ایجاد «یورو» کمک کرده است.
با این حال، اسناد و مدارک به دست آمده نشان می دهند که برنامه کار گروه «بیلدربرگ» برای ایجاد یک «بازار مشترک اروپایی» و «پول واحد اروپایی» به دهها سال پیش از این تاریخ بازمی گردد. چکیده گزارش گفت وگوهای انجام گرفته در دیدار سال1955 به «نیاز مبرم گردآوری ملت آلمان و دیگر ملل اروپا در بازاری مشترک» اشاره دارد. این گزارش در ادامه طرح ارائه شده «به منظور دستیابی هرچه سریعتر به بالاترین میزان یکپارچگی و انسجام میان عناصر یک اتحادیه اروپایی و در وهله نخست، بازار مشترکی اروپایی»، را نیز فاش می سازد.
دقیقاً دو سال بعد، یعنی در سال 1957، نخستین تجسم «جامعه اقتصادی اروپا» تولد می یابد که بازاری واحد میان بلژیک، فرانسه، آلمان، ایتالیا، لوکزامبورگ و هلند پدید می آورد. جامعه اقتصادی اروپا ظرف دهه های بعد بتدریج گسترش یافته، به «جامعه اروپا»، یکی از سه رکن اتحادیه اروپا که در سال 1993 رسماً تأسیس می شود، مبدل می گردد.
چکیده متن «بیلدربرگ 1955 به اختصار از توافقی می گوید که بر مبنای آن، «شاید که بهتر باشد به جای تأسیس نهادهای عالی جدید، به توسعه بازاری مشترک از طریق تدوین معاهده ای در این جهت، اقدام گردد.» در واقعیت نیز، «جامعه اقتصادی اروپا» به واسطه «معاهده رم» ایجاد گردیده که در 25مارس 1957 به امضا رسیده بود. همین روند تاکنون نیز با «معاهده لیسبون» دنبال گردیده، که وجوه گسترده ای از حاکمیت های ملی را با موافقت رؤسای جمهور و نخست وزیران کشورهای اروپایی به «اتحادیه اروپا» واگذار کرده است. چراکه، ایجاد خودسرانه نهادهای جدید روشی است که سرانجام فاش خواهد ساخت ایجاد کشور فدرال برتر «اتحادیه اروپا» ماهیتی استبدادی دارد.
با این وجود، افشاگران باز هم مدعی خواهند شد که اندیشه یک بازار مشترک اروپایی از سال های دهه 1950 وجود داشته و «بیلدربرگ» صرفاً به گفت وگو پیرامون اندیشه های سیاسی معاصر می پرداخته است. اما، آنها نمی توانند همین ادعا را درباره پول واحد اروپایی بیان دارند که تا پیش از ژانویه 2002 هنوز در اشکال اسکناس و سکه ظاهر نگردیده و در «معاهده ماستریخت» 1992 تدوین شده بود. اسناد و مدارک نشان می دهند که اعضای «بیلدبرگ» 40سال پیشتر اندیشه آن را مطرح ساخته و خواستار ایجاد آن شده بودند. گزارش فوق قید می کند که: «سخنگوی اروپایی درباره نیاز به یک پول واحد ابراز نگرانی کرده و اظهار داشته بود که از دیدگاه وی، این موضوع تأسیس یک قدرت سیاسی مرکزی را الزامی می سازد.» و درواقع نیز، «یورو» (پول واحد اروپایی) صرفاً پس از ایجاد یک قدرت سیاسی مرکزی (اتحادیه اروپا) متولد می گردد.
سند مزبور همچنین بر «لزوم رهنمون شدن ملت آلمان به یک بازار مشترک اروپایی در اسرع وقت» تأکید داشته، اضافه می کند که آینده بدون «اروپایی واحد» در خطر است. همچنین درمی یابیم که، «شرکت کننده ای از آمریکا تأکید کرده است که حمایت مشتاقانه ایالات متحده از اندیشه یکپارچگی و انسجام اروپا تضعیف نگردیده، و این نیز با وجود تردید عظیم آمریکایی ها درمورد چگونگی ابراز این اشتیاق بیش از حد! شرکت کننده دیگری ازآمریکا به همکاری اروپایی خود فشار آورده است که با متحد ساختن اروپا پیش رفته، کمتر به ملاحظات ایدئولوژیک بپردازند، آنقدر سخت نگیرند و سریعاً وارد عمل شوند.»
اما، رسانه های افشاگر که به سردمداران وابسته اند، به رغم نمونه های کثیری که به واقع بر اسناد و مدارکی موثق پیرامون دخالت برنامه کار «بیلدربرگ» در سیاست های کنونی و تحولات ژئوپلیتیک در صحنه جهانی، متکی است، کماکان به غیر معتبر جلوه دادن پژوهشگران و محققان مستقل ادامه می دهند که جرئت یافته اند تأکید کنند که: دیدارهای پنهان 150تن از بانفوذترین و قدرتمندترین اشخاص جهان و گفت وگوی آنان درباره آینده کره زمین، در واقع «کارگاه های مباحثات غیررسمی» بوده است، و ادعاهای این افشاگران را «تئوری های توطئه» خوانده اند.
این درحالی است که، مضحک ترین «تئوری توطئه» مطرح شده، نظریه خود این افشاگران است که احمقانه این موضوع را القا می کنند که رویدادی که غول های دولت ها، صنایع، بانک ها، تجارت و دنیای دانشگاه را گردهم آورده و طی آن در میان سکوت عمیق و «توافقی» رسانه ها، به اضطراری ترین مسائل جهانی پرداخته شده است، هیچ گونه ارتباطی به رویدادهای آینده جهان ندارد.
برنامه کار «بیلدربرگ 2009» نیز پیش از دیدار سران و سردمداران جهان در روزهای 14 تا 17مه در «وولیاگمن» یونان رو شده است. به گفته «دانیل استولن»، خبرنگار فرانسوی که کارش تحقیق و تجسس است، یکی از اهداف «بیلدربرگ» غیرمعتبر جلوه دادن فعالان و سیاستمدارانی است که با «معاهده لیسبون» مخالفند، و این کار را نیز با ترویج اکاذیب در رسانه ها و به منظور خاموش ساختن آنها که با کشور فدرال برتر اتحادیه اروپا مخالفت دارند به انجام می رسانند. و اندیشه این کشور فدرال برتر را «بیلدربرگ» از همان نخستین دیدارهای پنهان خود در سال های دهه 1950 با دقت تمام پرورش داده است. بهر صورت، این حقیقتی است که اسناد داخلی «بیلدربرگ» فاش می سازند و نه یک «تئوری توطئه».