نزار عبود ـ الاخبار
در معادله استراتژیک خاورمیانه بزرگ که بین دریاى مدیترانه تا هند را شامل مىشود، تهدید حزبالله براى اسرائیل و قدرتهاى بزرگ در ردیف دوم قرار دارد؛ در حالى که تهدید ردیف اول به زرادخانه هستهاى پاکستان تعلق دارد. در واقع موشکهاى بالستیکى که از ایران بر مىخیزد، نمىتواند به اندازه خطر ناشى از موشکهاى قد و نیم قدى باشد که از جنوب لبنان و مرکز آن به سمت اسرائیل شلیک مىشود. در این راستا بىربط نیست که تحلیلگران بزرگ آمریکا، بین ترور رفیق حریرى و بىنظیر بوتو شباهت قائل شدهاند.
اما اکنون اسرائیل مىتواند شادمانى کند و این پیروزى خود را جشن بگیرد؛ زیرا سلاحهاى هستهاى پاکستان اکنون در اختیار همپیمانان ارتش پاکستان قرار گرفت و همان طور که آصف على زردارى، نخستوزیر پاکستان بیان کرد نیازى نیست که پاکستان تکه تکه شود تا تضمین شود که سلاح هستهاى آن به دست تروریستها نخواهد افتاد. اسرائیل مىتواند این پیروزى را اکنون جشن بگیرد و خود را براى دستیابى به هدف استراتژیک دوم یعنی حزبالله آماده نماید؛ زیرا راه رسیدن به تهران از روستاى الغجر و کشتزارهاى شبعا مىگذرد. نیازى نیست که اسراییل در این معرکه بیش از یک جبهه را باز کند، بخصوص در شرایطى که بتواند جبهه مشترک جهانى و منطقهاى را براى این معرکه که بزرگتر از حد و اندازه آن است، فراهم کند.
به گفته یکی از دیپلماتهای عرب، اروپایىها و همپیمانان عرب آنها انتخابات لبنان و به دنبال آن انتخابات ایران را دو موضوع بسیار حساس در روند اوضاع منطقه مىدانند. صهیونیستها بخشی از برنامهریزى خود را بر اساس احتمال پیروزى اپوزیسیون در لبنان و جریان محافظهکار در ایران تهیه و تدوین کردند. اسرائیلىها روز و شب کار مىکنند تا منطقه دچار تنش شده و آنها به هدف خود برسند. یکى از مهمترین اهدافى که صهیونیستها روز و شب براى رسیدن به آن فعالیت مىکنند این است که مقاومت مشغول اهداف متعددى شود که از توجه و اهتمام به هدف اصلى منحرف شود.
این دیپلمات عرب بیان کرده که شبکههاى جاسوسى که تا کنون در لبنان کشف شدهاند، فقط شبکههاى کوچک و بدون پشتوانهای بوده و هنوز نوبت به جاسوسانى با پشتوانههاى سیاسى قوى نرسیده است.
در این راستا شاهد سفر ایهود باراک وزیر دفاع اسرائیل به سازمان ملل بودیم و یک روز بعد نیز «سیلوان شالوم» قائمقام نخستوزیر اسرائیل به سازمان ملل سفر کرد تا راههاى تعامل با مشروعیت مقاومت بعد از انتخابات لبنان را بررسى کنند. همچنین راههاى مقابله با این جایگاه بینالمللى نیز بررسى شده است. این سفر بعد از صدور گزارش دبیرکل سازمان ملل در مورد وضعیت اجراى قطعنامه 1701 در پایان ماه گذشته صورت مىگیرد. البته در این مورد «ترى رود لارسن» نماینده سازمان ملل در اجرای قطعنامه 1559 نیز انتقادهاى خود در موضوع «سامى شهاب» (عضو حزبالله که در مصر دستگیر شده) و نقش فرامرزى حزبالله را متوجه این حزب نمود؛ ولى در مقابل «مایکل ولیامز» نماینده دبیرکل سازمان ملل در لبنان نیز به مسئله بهرهبردارى اطلاعاتى اسرائیل از کارمندان سازمان ملل که در جنوب لبنان مشغول به کار هستند را مطرح کرد و بدین وسیله سازمان ملل سعى مىکند توازنى به اظهاراتى که قرار است علیه نقش فرا مرزى حزبالله در کشورهایى مانند آذربایجان و آرژانتین بیان مىشود، بدهد.
در واشنگتن باراک از حکومت اوباما درخواست تعدادی هواپیماى اف ـ 35 دور پرواز را خواهد کرد که این سلاح یک سلاح ضرورى براى حمله اسرائیل به ایران است و این نتیجه، بعد از مانورى که در یونان و دورتر از آن صورت گرفت، به دست آمده است؛ زیرا در این مانور مشخص شد که هواپیماهاى جنگى اسرائیل سه بار به سوختگیرى نیاز خواهند داشت که این امر در سرزمینهاى عربستان و کردستان صورت خواهد گرفت و این کشورها با این امر موافقت نخواهند کرد. در صورت موافقت کشورهایى مانند عربستان، اردن، امارات و منطقه کردستان با چنین امرى، خود این کشورها در تیررس انتقام حتمى ایران قرار خواهند گرفت.
در این راستا اوباما قبل از قاهره به عربستان رفت تا مواضع منطقهاى این کشورها را بررسى کرده، بخصوص مواضع آنها در مورد ایران و حمله به ایران را مورد مذاکره قرار دهد. البته در این مورد خود اوباما گفتگوهاى دیپلماتیک را ترجیح مىدهد، ولى اسرائیل در این مورد نظر دیگرى دارد؛ زیرا اسرائیل برنامه هستهاى ایران را به عنوان تهدیدى وجودى براى خود قلمداد نموده است. در این راستا تجارب هستهاى اخیر کره شمالى باعث شده احساسات بسیار منفى در نزد اسرائیلىها ایجاد شود.
از طرف دیگر آمریکائىها هنوز نتوانستهاند خود را از باتلاق عراق خارج سازند، هر چند توانستند وعده جیمز بیکر به طارق عزیر را عملى ساخته و عراق را به وضعیت قبل از انقلاب صنعتى بازگردانند؛ ولى هنوز نتوانستهاند عراقىها را براى همیشه ساکت کنند و امید آنها به اینکه سوریه تحت فشارهاى همه جانبه خود را تسلیم نماید، نیز به نتیجه نرسیده است. سوریه نشان داد که در پنج دوره اخیر حکومتهاى آمریکائى مىتواند خود را با وضعیتهاى مختلفى سازگار نماید. هر چند که دشمنانش در لبنان، اردن، عراق، عربستان و مصر دست از آزار و اذیت آن بر نمىدارند. اسرائیل نیز از هر وسیلهاى براى اعمال فشار به این کشور استفاده مىکند؛ ولى این فشارها تاکنون به نتیجهاى نرسیده و اسرائیل توانسته است پروژههاى تجارى و اقتصادى با بودجهاى در حدود چند تریلیون دلار در کشورهاى مختلف منطقه ایجاد کند.