مومنی
یکی از آسیب های جدی نظام اداری ما اینست که کسی به دلیل « کار نکردن » مواخذه یا محاکمه نمی شود. در طول 27 سال پس از پیروزی انقلاب بخاطر نداریم عملکرد وزیری ، وکیلی ، شهردار شهری ، رئیس سازمانی ، مدیر کلی و... پس از پایان دوره مسئولیتش ازریابی شده و اگر به وعده و عیدهائی که قبل یا به هنگام واگذاری مسئولیت داده نتوانسته عمل نماید ، مورد سئوال یا مواخذه قرار گیرد.
وزرا به هنگام اخذ رای اعتماد برنامه ای را تقدیم مجلس شورای اسلامی می کنند ، شهرداران به هنگام انتصاب ، طرحها و برنامه های خود را حسب مورد به وزارت کشور ، استانداریها یا شورای شهر ارائه می نمایند ، روسای سازمانها و مدیران کل موقع انتصاب پنجره های بسیار زیبائی را به روی مسئولین و رده های بالای خود می گشایند ، اما آیا پس از اتمام ماموریتشان به آنچه که گفته ، نوشته و ارائه کرده اند کاملا عمل نمودهاند؟
محکمه ای را به خاطر دارید که مسئولی را پس از پایان مسئولیتش به دلیل عمل نکردن به آنچه که قبلا اعلام کرده محاکمه نماید البته عکس آن دیده شده . آنجا که در زمین زدنهای حزبی و گروهی نیاز به مستمسکی بوده ، به سراغ عملکرد بعضی ها رفته و فارغ از اینکه این عملکرد چه مقدار به نفع و یا ضرر کشور تمام شده ، مواخذه و محاکمه صورت گرفته و گاهی هم محکومیت به دنبال داشته است.
در مورد اول به ده ها مصداق می توان اشاره کرد که به دلائل مختلف از ذکر آن خودداری می گردد لیکن تنها به یک مورد که بحث روز است اکتفا میشود.
اجرای تونل رسالت تهران در اردیبهشت ماه سال 1376 کلنگ خورده و قرار بوده در اسفند ماه سال 1378 به اتمام برسد لکن با 6 سال تاخیر افتتاح شد. اینکه این پروژه مهم از جهات فنی و تخصصی در نوع خود کم نظیر است و بدست توانای متخصصان خودی طراحی و به اتمام رسیده ، باعث مباهات و تشکر و قدردانی بسیار از همه دست اندرکاران است . انتقاد از تاخیر در اجرای پروژه نادیده گرفتن ارزش و اهمیت کار این عزیزان نیست بلکه هدف بررسی آسیب سیستم های موجود است.
در مورد محاسن این تونل مطالب زیادی مطرح شده که خلاصه آنرا در صحبت مدیر عامل محترم شرکت کنترل هوای تهران می توان دید. حسب نظر ایشان این تونل سالیانه باعث صرفه جوئی 14 میلیون لیتر سخت و کاهش 686 تن آلاینده هائی همچون منواکسید کربن ، اکسیدهای نتیتروژن ، هیدروکربن های غیرمتان و... می شود و همچنین با عبور دو تا سه هزار خودروی سواری در این مسیر روزانه حدود یکهزار و نهصد ساعت صرفه جوئی در وقت می شود. با این ترتیب اگر ارقام مذکور را که قابل اندازه گیری هستند در 6 سال تاخیر ضرب کنید ، ملاحظه می شود که در این 6 سال چیزی حدود هشتاد میلیون لیتر سوخت هدر رفته و حدود چهار هزار تن مواد آلاینده در محدود تونل اضافه شده و چیزی درحد چهار میلیون ساعت وقت تلف شده برای شهروندان که از این مسیر عبور می کرده اند ایجاد شده است . ایکاش آثار منفی فردی ، خانوادگی و اجتماعی 6 سال فشار عصبی و روانی ناشی از ترافیک این منطقه قابل اندازه گیری بود و مسئولین مربوط آثار و عواقب طولانی شدن ساخت این پروژه را با تمام وجود لمس میکردند.
اگر به خسارتهای مذکور پنجاه میلیارد تومان هزینه اضافی که به این پروژه وارد شده را جمع کنید ، مشاهده می شود که چه خسران عظیمی به مردم و بیت المال وارد شده است.
پاسخ اینهمه خسارت و ضرر به مملکت و مردم را چه کسی و یا چه کسانی بایستی بدهند چرا دستگاه و یا مرجعی به فکر مواخذه و پرسش در این زمینه نیست آیا دستگاههای نظارتی همچون بازرسی کل کشور و دیوان محاسبات کشور نبایستی آثار بسیار منفی طولانی شدن این پروژه را احصا و ضمن تحلیل و بررسی دلائل آن با خاطیان در هر رده و شغلی که هستند برخورد کند شجاعانه بیائید سال به سال پیشرفت فیزیکی این طرح را استخراج و ایام توقف و دلائل آنرا مشخص و جهت روشن شدن مردم اعلام کنید و برای یکبار هم که شده فرد یا افرادی را برای « کار نکردن » مواخذه و محاکمه کنید نه برای « کار کردن »!