پژمان کریمی
پس از افشاى رسوایى جنسى موشه کاتساو [موسى قصاب] رئیسجمهور رژیم صهیونیستی، این بار خبر رسوایى جنسى یک نماینده کنگره آمریکا از حزب جمهورىخواه، پردهاى دیگر از ماهیت سیاستمداران امپریالیستى را به نمایش گذاشت.مارک فولى نماینده 52ساله عضو حزب جمهورىخواه، وقتى مجبور به استعفا از نمایندگى کنگره شد که ماجراى سوءاستفاده او از نوجوان 16سالهاى افشا شد.اما گویا تخلف اخلاقى نماینده آمریکایى خلاصه به آنچه افشا شده، نیست. چندى پیش فولى به همراه برخى دیگر از سیاستمداران و نمایندگان کنگره، شروع به فعالیت براى جستجوى نوجوانان ناپدید شده و بىسرپناه آمریکایى کردهاند. گفته مىشود آقاى نماینده برخى طعمههاى خود را همان نوجوانانى قرار مىداده که ادعاى حمایت از آنها را داشته است.مضحک اینجاست که پس از رسوایى نماینده وابسته به جمهورىخواهان، رئیس کنگره آمریکا “دنیس هاسترت” تنها به یک اظهار تاسف بسنده کرده و عملکرد فولى را در حوزه اخلاق فردى خلاصه نموده است.
البته جناح سنتی، مذهبى حزب جمهورىخواه گمان دارد که هاسترت از اعمال شنیع فولى اطلاع داشته و روى آن سرپوش گذاشته است و به همین دلیل باید که از مقام ریاست کنگره استعفا دهد.البته نباید زیاد عجله کرد و افشاى عملکرد فولى را به حساب ارادهاى در دستگاه سیاسى آمریکا به منظور تقدسگرایى ارزیابى نمود.در نظر بگیریم که ماجراى نماینده وابسته به جمهورىخواهان درست یک ماه باقى مانده به انتخابات میان دورهاى کنگره آمریکا افشا شده است و چنین است که تحلیلگران افشاى این ماجرا را از ناحیه رقیب انتخاباتى جمهورىخواهان تلقى کرده است. رقیبى که به هر شکل خواهان بىاعتبارى رقیب یا بهتر بگوییم حریف خود است.هنگامى که آزار جنسى زندانیان ابوغریب و گوانتانامو توسط زندانبانان آمریکایى افشا شد، واشنگتن به تکاپو افتاد تا فاجعه دو زندان را عملکرد خودسرانه سربازانى اندک جلوه دهد.
اما آیا وقتى عملکرد شنیع غیراخلاقى جنسى تا کنگره آمریکا ریشه دوانیده، رئیس کنگره نسبت بدان سکوت مىکند و افشاى آن هم تنها بهانهاى براى از صحنه به در کردن رقیب و حریف انتخاباتى است، مىتوان دستگاه سیاسى آمریکا را دستکم مخالف آزار جنسى و اساسا هرگونه عملکرد جنسى نامشروع تلقى کرد؟. !استعفاى فولى پس از رسوایى را هم تنها مىتوان در راستاى فشار همحزبىها در جهت مقابله با بىاعتبارى حزب متبوعشان ارزیابى کرد و نه شرم جناب نماینده و رو دربایستى آن با مردم آمریکا.وقتى به یاد مىآوریم که رئیس جمهور اسبق آمریکا کلینتون داراى روابط نامشروع با منشى 22ساله خود هرنیکا بوده است و یا دان کران نماینده جمهورىخواه به دخترى نوجوان تجاوز کرده است و...، در مىیابیم که رسوایى جنسى در بدنه دستگاه سیاسى آمریکا مسبوق به سابقه است.اینک نه فقط دستگاه سیاسى آمریکا بلکه جامعه آمریکایى نیز دچار بحرانهاى اخلاقى است. در بند بودن یک درصد جمعیت آمریکا در زندان، وقوع یک جرم در هر 55 ثانیه فقط در شهر نیویورک، تجاوز به 17 سرباز زن آمریکا از هر 100 زن نظامى توسط همقطاران خود، حملات مسلحانه به مدارس خاصه دبیرستانها، میل به ازدواج همجنسگرایان و... گویاى سست شدن پایه اخلاقیات در کشورى است که ادعاى دموکراسىسازى در سطح جهان و احترام به حقوق بشر را دارد.