پایگاه اینترنتی دویچه وله (رادیو آلمان) روز شنبه در گزارشی در مورد پیشنهاد نخست وزیر انگلیس مبنی بر کمک گرفتن از تهران و دمشق برای حل مساله عراق نوشت: دشمنان دیروز به دوستان امروز تبدیل می شوند.
دویچه وله افزود: شکست حزب جمهوریخواه در انتخابات کنگره آمریکا و پیشنهاد نخست وزیر انگلیس برای کمک گرفتن از ایران و سوریه در حل بحران خاورمیانه، موضوعات جدید تاریخ می باشند.
به گزارش دویچه وله، خاورمیانه تغییری نکرده ولی ناگهان ورق برمی گردد و دشمنان دیروز به دوستان امروز تبدیل می شوند، آنهم دوستانی که باید از آنها کمک گرفت و مشکل خاورمیانه را حل کرد.
عقل سلیم از میان خرابه های عراق سر برمی آورد و بلر شکست جمهوریخواهان را فرصت خوبی می یابد تا راهش را از شکست خوردگان جدا سازد. اما به راستی چه شد که سرانجام، منطق پیروز شد؟
سرانجام نارضایتی مردم آمریکا از سیاست دولت «جرج بوش» رئیس جمهوری آمریکا در عراق اثرات خود را بر جای نهاد و جمهوریخواهان اکثریت دو مجلس آمریکا را از دست دادند.
بعد از این پیروزی، بلر در سیاست خارجی خود چرخشی نشان داد و در نطقی، خواستار دخالت دادن ایران و سوریه برای کمک به حل بحران خاورمیانه شد.
پیشنهاد بلر، نوآوری چشمگیری را به میدان نیاورد.
خشونت در عراق و منازعات بی وقفه میان اسرائیل و فلسطینیان از یک ریشه برمی خیزد، ریشه ای مشترک با دردی مشترک که درمانش نیز مشترک است، درمانی که بدون حضور سوریه و ایران میسر نخواهد بود.
چرا نخست وزیر انگلیس ضرورت این درمان مشترک را امروز دریافته است؟ و چرا دیروز سخنی از آن درمیان نبود؟ عراق دیروز مشکلی جدای از خاورمیانه محسوب نمی شد، پس بدین ترتیب جنگ عراق نه تنها بیهوده، بلکه مخرب بود.
دویچه وله در ادامه افزود: آمریکا و انگلیس به عراق لشگر کشیدند تا حکومت دلخواه خود را برقرار سازند، اما اینک حتی نمی دانند چگونه از این گرداب باید بیرون بیایند و به همین خاطر مجبورند دست یاری به سوی همان محورهای شرارت که خود نامیده اند، دراز کنند.
اما چرا سیاست، تغییر سمت و سو داده است؟ تنها بدین دلیل که تناسب قدرت به هم ریخته و امروز منطق سیاست تغییر کرده است.
زمانی بلر از بوش بی قید و شرط پیروی کرد و بدون اعتنا به تمامی صداهای مخالف که از هم حزبی هایش و یا حتی ژنرال های ارتش بلند می شد به عراق لشگر کشید، اما عراق به جای مدینه فاضله، به غمنامه ای تبدیل شد که نه می شد ترکش کرد و نه می شد در آن ماند. به نظر نمی رسد که تونی بلر همراهی با بوش در حمله به عراق را اشتباه تلقی کند و چرخش وی در سیاست خاورمیانه نیز مخالفت با آمریکا تلقی نمی شود.
پیشنهاد یاری جستن از تهران و دمشق در حل بحران خاورمیانه هم جدید نیست و بلر پیش از این نیز از آن صحبت کرده بود، تنها اختلاف اینجاست که آن زمان کسی سخنان بلر را جدی نمی گرفت، چرا که تصور می شد شالوده سیاست عراق در واشنگتن ریخته می شود.
ولی در حال حاضر، شکست پارلمانی جمهوریخواهان، اوضاع را دگرگون کرده است و این شکست، فرصتی پدید آورده تا نخست وزیر انگلیس بتواند مسیرش را از بوش جدا کرده و سیاست خارجی خود در خاورمیانه را به گونه ای تهاجمی به گوش جهانیان برساند.
دویچه وله افزود: بلر به بوش پشت کرده، تصوری که نخست وزیر انگلیس خود خواستار آن است، تا که تاریخ از او به عنوان سگ گوش به فرمان آمریکا یاد نکند و یا اینکه در تاریخ گفته شود بلر از شکست خوردگان فاصله گرفت و نگذاشت تا از او برگی خاک خورده در پشته ای از ویرانه ها باقی بماند.