حسن خیاطی
بالاخره شورای حقوق بشر سازمان ملل ، روز جمعه گذشته پس از تاخیری یک ماهه برای بررسی وضعیت نقض حقوق بشر از سوی رژیم صهیونیستی در پی حمله ارتش این رژیم به مردم مظلوم فلسطین و لبنان ، در ژنو تشکیل جلسه داد. در این نشست که به درخواست تونس به نمایندگی از دولتهای عرب و 16 عضو سازمان کنفرانس اسلامی برگزار گردید ، به کشتار مردم غیرنظامی فلسطین و لبنان از سوی اسرائیل رسیدگی شد!
« لوئیس آربور » کمیسیونر عالی سازمان ملل در امور حقوق بشر در سخنان افتتاحیه این نشست ، با یادآوری « حق زندگی » به عنوان اساسی ترین حق بشری ، خواستار آن شد که این شورا تمام تلاش خود را برای برقراری آتش بس فوری به کار گیرید. در ادامه این نشست قرار است در باره متن پیش نویس قطعنامه ای علیه اسرائیل که توسط دولتهای عربی و 16 عضو سازمان کنفرانس اسلامی پیشنهاد شده تصمیم گرفته شود!
این برای سازمانهای بین المللی مدعی حقوق بشر ، مایه ننگ است که پس از یک ماه مشاهده کشتار جنون آمیز انسانها توسط رژیم صهیونیستی ، از خواب خرگوشی برخیزند و پس از آن نیز به دنبال دلیل برهم خوردن خواب خوش خود باشند! دنیای عجیبی است . سازمانهایی که مدعی وضع قانون در جهان هستند و خود را متولی قانون و حقوق بشر می نامند ، چنان بی خاصیت شده اند که همواره بعنوان آخرین نهاد و گروه وارد مسایل می شوند ، آن هم پس از آنکه دیگران باهل دادنهای مکرر و ممتد ناچارشان می کنند. البته این بی خاصیتی برای مواقعی است که منافع اربابان مستبد و زورگوی آنها در خطر نباشد ، در غیر اینصورت بلافاصله وارد عمل شده و با شدت وحدت اقدام به موضع گیری مینمایند.
سازمانهای بین المللی که مدعی حمایت از برابری حقوق انسانها در جامعه هستند و برای این ادعا منشورهای رنگارنگ و متنوعی نیز تدارک دیده اند ، حتی به بندهای اولیه و ابتدایی منشورهای خود نیز پایبند نیستند.
لازمه یک قضاوت عادلانه در برابر مشکلی ، داشتن حقوق مساوی و برابر برای قضاوت در باره آن موضوع است ، ضمن آنکه قاضی علاوه بر این حق می بایست دارای علم مورد نیاز برای قضاوت نیز باشد. آنچه امروزه در تناقض آشکار با این اصل مهم در بطن سازمانهای بین المللی مشاهده می شود ، وجود قانونی جنگلی و ضدبشری بنام « حق وتو » در بزرگترین سازمان بین المللی است . کشورهای صنعتی و قدرتمند که اتفاقا امروزه جایگاه قضاوت را نیز به اشغال خود درآورده اند و در راس آنها امریکا با استفاده از حق وتو ، خواسته های خود را به همه مراجع بین المللی تحمیل می کنند. مخصوصا اگر یک طرف موضوع قضاوت ، رژیم جعلی و نامشروع اسرائیل باشد.
کشورهایی مانند آمریکا ، انگلیس و فرانسه ، که مثلث شوم مخالفت با خواسته های جهانی را تشکیل می دهند ، در جریان تهاجم وحشیانه رژیم اشغالگر قدس به مردم مظلوم فلسطین و لبنان ، ابتدا با استفاده از همین حق وتو تصمیم خود مبنی بر مخالفت با برقراری آتش بس در جنگ اسرائیل علیه لبنان و حزب الله را به شورای امنیت سازمان ملل تحمیل کردند ، زیرا بر این باور بودند که حزب الله و مردم لبنان توان مقابله و مقاومت در برابر تهاجم وحشیانه اسرائیل را نخواهند داشت . اما با مشاهده مقاومت قهرمانانه حزب الله لبنان در برابر تجاوزگریهای اسرائیل و ضربات سنگینی که به مبارزان مسلمان لبنان بر پیکر رژیم مجعول صهیونیستی وارد کردند ، در کوتاهترین زمان ممکن با تصویب قطعنامه 1701 به کمک اسرائیل رفتند.
این عملکرد سازمانهای بین المللی در مواجهه با مشکلات جهانی است ! شورای حقوق بشر سازمان ملل که قاعدتا باید اولین مجمعی باشد که صدایش در مقابل تضییع حقوق انسانها در آید ، پس از یکماه سکوت و همزمان با تصویب قطعنامه شورای امنیت علیه حزب الله لبنان و به نفع رژیم صهیونیستی به فکر حقوق بشر می افتد! شورای امنیت سازمان ملل نیز تا زمانی که برای رژیم غاصب صهیونیستی احساس خطر نکرده برای آتش بس اقدامی نمی کند و هنگامی که تصمیم به اقدام می گیرد ، به نفع جنایتکاران مصوبه صادر میکند!
البته این نوع برخوردها از این سازمانها خیلی هم دور از انتظار نبوده و نیست ، زیرا حامیان رژیم صهیونیستی که از جنایات این رژیم دفاع می کنند ، خود شریک جرم در این جنایتها هستند و در واقع رژیم صهیونیستی برای اجرای برنامه ها و سیاستهای آنها وارد میدان می شود و در این میان شورای امنیت گروگان آمریکا و آمریکا گروگان اسرائیل است و سایرین نیز نقش نوچه ها و فرمانبرداران را به نمایش میگذارند.
اساسا امروزه فلسفه وجودی نهادهای بین المللی ، پیگیری اهداف سرمایه داری ابرقدرتهاست که در قالب توافقنامه ها و مصوبه های مختلف مطرح می شود و این موجب شده است شورای امنیت که داعیه برقراری امنیت در جهان را دارد ، خود به عنوان عاملی برای برهم زدن امنیت جهان تبدیل شود. به همین دلیل ، دقیقا همان مقدار که دولتهای جنایتکاری مانند اسرائیل ، آمریکا ، انگلیس و... در کشتار مردم مظلوم فلسطین و لبنان مقصرند ، شورای امنیت ، شورای حقوق بشر و هر شورای بین المللی که مسئولیتی در برابر مردم جهان دارد ، در این جنایتها شریک است . البته این نکته را باز هم نباید فراموش کرد که وجود حق وتو برای دولتهای زورگو در شورای امنیت سازمان ملل ، یعنی ، این شورا و شوراهای زیرمجموعه آن همان دولتهای آمریکا ، انگلیس و... هستند. و بالطبع اسرائیل هم منفعت اصلی را می برد. اما این باعث نمی شود که جای سئوال از این سازمانها وجود نداشته باشد.
امروز جهان متمدن از سازمانهای مدافع حقوق بشر یک سئوال اساسی دارد و آن سئوال اینست که : آیا قربانیان بمبارانهای پیوسته رژیم صیهونیستی ، کودکان و زنان به خاک و خون غلطیده لبنانی و فلسطینی ، در نگاه این سازمانهای بین المللی بی خاصیت ، منفعل مرعوب استکبار ، انسان نیستند آیا از دید آنان بشر تنها به کسانی گفته می شود که دارای عقاید صهیونیستی باشد ایا مردم عراق و افغانستان بشر نیستند این سئوال و سئوالهای مشابه زیادی مثل آن ، سئوالهایی است که در ذهن میلیاردها انسان روی زمین وجود دارد ، ولی مرجعی که باید پاسخگوی این سئوالها باشد ، خود آلت دست عده ای معدود از جانیان قدرت طلب و زورگو هستند که حتی اجازه مطرح شدن این سئوالها را نیز نمی دهند و این جای تاسف بسیار دارد.
تاسف بارتر اینکه ، دولت های عربی و مجامع اسلامی نیز بعنوان نمایندگان مردم مسلمان جهان ، مجامع بین المللی وابسته به دولتهای غربی را همراهی می کنند و در برابر وحشی گریهای رژیم صهیونیستی علیه ملت فلسطین و لبنان منفعلانه عمل می کنند. از دولتهای عربی باتوجه به ماهیتشان که بسیاری از آنها وابسته به دولتهای مستکبرند ، این عکس العمل دور از انتظار نیست ، آنها نه تنها به سکوت در این میان بسنده نکردند بلکه برخی از این دولتها به روحانیون درباری خود دستور دادند علیه مردم مقاوم و حزب الله قهرمان لبنان موضع گیری و آنها را تروریست و خشونت طلب بنامند. البته ملتهای منطقه با براه انداختن راهپیماییها و تظاهرات اعتراض آمیز علیه جنایتکاران صهیونیست ، نشان دادند که نظری خلاف نظر دولتهای خود دارند و حامی و پشتیبان مردم مظلوم فلسطین و مقاومت پیروز حزب الله لبنان هستند ، ولی این از مسئولیت سازمانهای اسلامی چیزی کم نمی کند. مجامع اسلامی علی الخصوص سازمان کنفرانس اسلامی اگر می خواهند جایگاه خود نزد ملتهای مسلمان را حفظ کنند ، باید به مراتب فعالتر از آنچه که اکنون هستند ، شوند. در غیر اینصورت قطعا جنایتکاران صهیونیست و اربابان غربی آنها با مشاهده کم کاریها و حرکتهای منفعلانه ، گستاخی خود را در اجرای اهداف و توطئه های شیطانی در ممالک اسلامی بیشتر به رخ خواهند کشید.
اکنون دیگر در جای جای جهان ملتها دریافته اند که منظور آمریکا و همدستانش از حقوق بشر چیست حقوق بشر مورد نظر آمریکا و دولتهای اروپایی پیرو شیطان بزرگ ، حفظ منافع سرمایه داران صهیونیست در نقطه نقطه جهان است و برای این منظور هیچ ابایی از تکرار جنایتهایی مانند آنچه در قانا ، زندان ابوغریب و اردوگاههای فلسطینی ، جنوب لبنان ، افغانستان و عراق مرتکب شدند ، ندارند و چه زیبا گفت رهبر معظم انقلاب اسلامی ایران حضرت آیت الله خامنه ای که : « آنچه در لبنان اتفاق افتاد ، حقوق بشر آمریکایی را برای همه معنا کرد و خاورمیانه ای را که دولت آمریکا در پی آن است نشان داد. امروز برای همه روشن شده است که تهاجم به لبنان ، نقشه ای از پیش طراحی شده و اقدامی آمریکایی صهیونیستی ، به عنوان گامی اساسی در راه تسلط بر خاورمیانه و جهان اسلام بوده است ».