دکتر محمدحسن قدیری ابیانه
بررسی متن پیشنهادات اروپا که شامل تهدید و تشویق عنوان شده است نشان می دهد که در این متن ضمن تظاهر به رسمیت شناختن حق ایران در برخورداری از انرژی هسته ای عملا در مقابل آن سنگ اندازی کرده و مشوق ها را به شرایطی موکول کرده که تحقق آن به خواست غربی ها بستگی دارد.
آنها در مورد شرایط تحقق مشوق ها آن را به رفع «تمامی نگرانی های جهانی از طریق همکاری کامل با آژانس» موکول کرده اند. در اینجا به رفع تمامی نگرانی های جهانی اشاره شده است. بنابراین کافی است که یک کشور بگوید که «من هنوز نگران هستم» تا مشوقی در کار نباشد! ضمنا باید تمامی فعالیتهای غنی سازی معلق شود.
روزنامه فرانسوی فیگارو در تاریخ 18/3/1385 می نویسد: «ایران قبل از این باید فعالیتهای هسته ای خود را به حالت تعلیق درآورده و به آژانس بین المللی انرژی اتمی فرصت دهد تا ماهیت صلح آمیز فعالیتهای هسته ای ایران را ثابت کند و این امر چندین سال طول می کشد.»
روزنامه انگلیسی زبان گاردین نیز می نویسد: «پس از آن که از صلح آمیز بودن برنامه های هسته ای ایران اطمینان حاصل شد، این کشور مجاز خواهد بود غنی سازی را به مقداری که معین خواهد شد ادامه دهد» و می افزاید: «به علت پیچیدگی معامله و نیز بی اعتمادی عمیق میان طرفین، گفتگوها ممکن است سالیان سال طول بکشد و تلاش ایران برای جلب اعتماد جهانیان درباره مسالمت آمیز بودن برنامه های هسته ای طولانی مدت خواهد بود و این موضوع به این معناست که ایران باید سال ها غنی سازی را معلق کند».
با توجه به موارد فوق بنابراین غرب هر چند دهها برابر این مشوق ها را مطرح سازد بی فایده است چون بنا ندارد آن را عملی کند.
جالب اینکه تأیید این امر که «تمامی تعهدات ایران انجام شده و اعتماد جهانی در مورد ماهیت کاملا صلح آمیز برنامه هسته ای غیرنظامی ایران بازگشته است» موکول به «تصمیمات آژانس و شورای امنیت سازمان ملل» شده است. یعنی کافی است آمریکا و انگلیس بگویند ما هنوز قانع نشده ایم. یعنی تا هر وقتی که آمریکا یا انگلیس اراده کنند فقط با گفتن یک «نه» در شورای امنیت غنی سازی در ایران متوقف است و از مشوق ها هم خبری نیست.
در بخش مشوق ها به همکاری های امنیتی در منطقه اشاره شده و از جمله بر منطقه عاری از سلاح های کشتارجمعی اشاره شده است که قاعدتا شامل رژیم صهیونیستی نیز می شود. برژینسکی مشاور عالی امنیت ملی اسبق آمریکا و استراتژیست معروف شرط طرح اسرائیل هسته ای را موکول به حال کرده و می گوید: «معتقدم پس از حل مخاصمه اسرائیل و فلسطین و پس از شناسایی کامل اسرائیل در منطقه به عنوان یک کشور دارای موجودیت و حاکمیت از سوی همه همسایگان مستقیم غیرمستقیم از جمله ایران، آنگاه زمان مناسبی است تا این امر مطرح شود.»
همانطور که می بینید تازه زمان طرح موضوع خواهد رسید که قطعا غربی ها از اتمی ماندن اسرائیل حمایت خواهند کرد همانطور که تاکنون آن را در جهت برخورداری از سلاح هسته ای یاری رسانده اند.
اقدامات احتمالی در صورت عدم همکاری ایران
در طرح پیشنهادی غربی ها اقداماتی را علیه ایران در صورتی که ایران با جامعه بین المللی همکاری نکند پیش بینی کرده اند. حال اینکه در این طرح توانایی های موشکی ایران را نیز علاوه بر انرژی هسته ای گنجانده اند. عمده مواردی را که به عنوان تهدید مطرح کرده اند اقداماتی است که در طول انقلاب جاری بوده و چیز جدیدی نیست. از جمله این تهدیدات عبارتند از:
تحریم صادرات کالاها و تکنولوژیها که مرتبط با این برنامه ها باشد.
مسدود کردن دارایی ها و تحریم معاملات تجاری سازمانها و اشخاص مرتبط با برنامه های موشکی و هسته ای
تحریم سرمایه گذاری در صنایعی که مرتبط با این فعالیت ها باشند.
جلوگیری از تحصیل دانشجویان ایرانی در رشته هایی که مرتبط با فعالیت های هسته ای یا موشکی باشند.
تحریم تسلیحاتی ایران
تحریم سرمایه گذاری و همکاری در ایران در بخش های خاص
تحریم سفرها و ارائه ویزا به اشخاص در این زمینه
تحریم صادرات محصولات خاص به ایران از قبیل محصولات نفتی و گازی
تعلیق همکاریهای فنی با آژانس بین المللی انرژی اتمی
نکته مضحک طرح تعلیق همکاری های فنی آژانس بین المللی انرژی اتمی با ایران است. همکاری ای که یکجانبه و به نفع آژانس اتمی بوده و ایران هرگز از آن بهره نبرده است.
در رابطه با تهدید به «تحریم صادرات محصولات خاص به ایران از قبیل محصولات نفتی و گازی» این نکته قابل ذکر است که غربی ها که همواره کشورهای نفت خیز را به نفی استفاده از نفت به عنوان اهرم سیاسی توصیه می کنند، وقتی نوبت خودشان می رسد به هر حربه ای متوسل می شوند و آن را مجاز می دانند.
تکیه بر این تهدید کلی بیشتر به تحریم فروش بنزین به ایران مربوط می شود. واقعیت این است که تولید بنزین در کشورمان به اندازه و حتی بیش از نیاز داخلی است. لیکن به دلیل یارانه سنگینی که دولت بابت آن می پردازد اسراف در مصرف صورت می گیرد و لذا ایران ناچار به واردات سالانه حدود 5 میلیارد دلار بنزین شده است. در صورت عملی شدن تحریم موقعیت مناسبی برای اصلاح وضعیت پیش خواهد آمد و ضمن اینکه ایران سالانه 5 میلیارد دلار صرفه جویی خواهد داشت، کشورهای صادرکننده بنزین به ایران از این سود سرشار محروم خواهند گردید.
سایر تهدیدات عبارتند از:
«کاهش و قطع همکاری های دو طرفه» که منجر به واردات کمتر کالاهای مصرفی غرب به ایران و از دست رفتن بازار ایران برای آنها خواهد شد.
«عدم صدور ویزا برای مقامات و شخصیت های عالی رتبه سیاسی»، «انسداد دارایی های اشخاص و سازمان هایی که با ایران همکاری دارند یا ارتباط نزدیکی دارند.»
«عدم حمایت از درخواست عضویت ایران در سازمان تجارت جهانی»، «انسداد سرمایه های مؤسسات مالی ایرانیان» که موجب خارج کردن سرمایه های ایرانیان از بانک های خارجی می شود.
ضمنا همین تهدید باعث شده است که دولت ایران درصدد خارج کردن دارایی های خود از بانک های غربی ها باشد و زیان زیادی را متوجه غربی ها بکند و بانک های غرب را از چندین میلیارد دلار سرمایه ایران محروم بکند.
در این راستا دولت ایران و بانک مرکزی نباید لحظه ای غفلت بکنند و دارایی های ایران نباید در معرض توقیف قرار بگیرد و باید هر چه سریعتر آن را به داخل کشور منتقل بکنند.
از موارد دیگر تهدیدها «کاهش حمایت دولتی از تضمین های اعتباری تجارت و صادرات به ایران» است که هم اکنون نیز جاری است و با توجه به نوع صادراتی که غربی ها تضمین می کنند بیشتر به ضرر خود آنها و از دست دادن بازار ایران منتهی خواهد شد.
پیشنهادهای مذکور در حقیقت پیشنهادهایی برای انجام نشدن و فراهم شدن زمینه ایجاد تحریم و برخورد با ایران حتی از نوع نظامی آن است. ایران باید با هوشیاری تمام با این توطئه مقابله کند. در پاسخ به این شیوه مزورانه و دیپلماتیک باید به شیوه ای دیپلماتیک و ظریف پاسخ آن را داد.
از سوی دیگر ایران باید خود را برای رویارویی آماده کند تا غرب بفهمد که در صورت انتخاب گزینه رویارویی با مقاومت یکپارچه ملت ایران روبرو خواهد بود.
ایران چنانچه این شرایط حساس را با موفقیت بگذراند به چنان موقعیت برتری دست خواهد یافت که نظیر نداشته است. مقاومت ایران تاکنون نتایج زیادی ببار آورده است.
کشورهای غیرمتعهد و اسلامی پی برده اند که تلاش غرب برای محروم کردن کشورمان به ایران محدود نخواهد شد و غرب می خواهد همه کشورهای اسلامی، غیرمتعهد و جهان سومی را از حق پیشرفت محروم نماید و انحصار این علم مهم را برای خود محفوظ بدارد و دوره استعماری جدیدی را زمینه سازی کند. قطعنامه غیرمتعهدها در حمایت از حق ایران و دعوت دبیرکل اتحادیه عرب برای حرکت سریع کشورهای عربی به سوی انرژی هسته ای نشان دهنده چنین بیداری است. نتیجه مقاومت ایران انزوای غرب و شکل گیری اجماع جهانی علیه سلطه طلبی غرب است. ایران می تواند و باید در این راه مقاومت کند و موانع را از پیش راه خود بردارد.