تنها راه باقى مانده براى آمریکا به منظور حفاظت دائمى از منافع خود در عراق، بوجود آوردن یک دولت عراقى تک حزبى وابسته به غرب است که دیکتاتورى دیگرى مانند صدام در راس آن باشد تا بتواند از منافع آمریکا در عراق محافظت کند و بستر آرامى را براى بیرون آوردن صد وپنجاه هزار نیروى آمریکایى از عراق فراهم آورد. نباید فراموش شود که پیش از بحران خلیج در سال 1991صدام حسین نزدیکترین دوست آمریکا بود که حکومت دیکتاتورى و شعارهاى غیرمذهبى اش کاملا از جانب آمریکا حمایت مى شد. از زمان تهاجم نیروهاى آمریکایى به عراق همه چیز اشتباه پیش مى رفت به جز برکنارى صدام حسین که سرانجام در آخرین ساعات سال 2006درشهر بغداد و خارج از منطقه حفاظت شده الخضرا اعدام شد. مردى که اولین قتل را در 14 سالگى مرتکب شد تا قبل از حمله به کویت در مدت حکومت استبدادى خود از جانب آمریکا حمایت مى شد.
نیروهاى آمریکایى پس از دستگیرى صدام حسین در دسامبر 2003او را زنده نگه داشتند با این ادعا که مى خواهند او را در دادگاه ویژه و منصف عراقى که پیش از این خیلى ها آنرا دادگاهى بى منطق و ناقص مى دانستند محاکمه کنند.
نورى المالکى نخست وزیر عراق در یک مصاحبه تلویزیونى با خبرنگار BBC جان سیمپسون در نوامبر 2006 با تاکید بر سیاست خود با صراحت ادعا کرد که صدام حسین باید پیش از اتمام سال 2006 اعدام شود. در نوامبر2006روزنامه نیویورک تایمز با اشاره به اظهارات المالکى نوشت: مطابق با نظر مسئولان دادگاه عراق هیچ چیز در قانون این کشور نمى تواند از اعدام صدام جلوگیرى کند. در زمانى که شمارش معکوس در آخرین روزهاى حیات صدام آغاز شده بود وضعیت عراق در سه سال اخیر به هرج و مرج مطلق رسیده بود. اکنون بسیارى از تحلیلگران پیش بینى مى کنند که اختلافات خونین و مداوم فرقه اى بین شیعه و سنى در حال کشاندن عراق به مرز نابودى است. حال سوال این است که آیا تقسیم عراق به سه یا چهار بخش کوچکتر به نفع آمریکاست؟ خیر، زیرا آمریکا یک بخش مستقل با حاکمیت شیعه را در مرز با ایران و سوریه در همسایگى نمى پذیرد و نیز آمریکا نمى خواهد هیچ دولت مذهبى کنترل عراق را به دست بگیرد. رئیس جمهور آمریکا در بیانیه اى درباره مرگ صدام گفت که مرگ صدام به کشمکش هاى فرقه اى در عراق پایان نمى دهد. منطقى است که بپذیریم هرج ومرج در عراق بهانه خوبى براى مقامات آمریکا فراهم مى کند تا رهبر مستبد دیگرى را بر مردم عراق تحمیل کند.
احتمالا آمریکا مى خواست صدام تا زمانى که وضعیت کنونى در عراق بدتر شود زنده بماند و در نتیجه مردم عراق به دنبال کسى مى گشتند که آرامش را برایشان به ارمغان بیاورد و این بهترین زمان براى آمریکا بود تا با فرد مستبد دیگر و یا با رهبران فرارى حزب بعث وارد مذاکره شود. از سوى دیگر مقامات آمریکا تحمل ضربه دیگرى به بوش از جنبه از دست دادن حمایت عمومى مردم آمریکا در مخالفت با اشغال عراق را نداشتند زیرا ممکن بود صدام حسین دهان باز کند و حمایتهاى آمریکا از رژیمش را در جنگ علیه ایران و علیه کردها فاش کند، بنابراین کاملا واضح است که چرا صدام پیش از حضور در دادگاه انفال (دادگاهى که در آن صدام حسین و همراهانش متهم به قتل عام حداقل 50 تا100هزار کرد شدند) اعدام شد.
بزرگترین عکس العمل در سراسر خاورمیانه پاسخ به مرگ صدام بود که در آن دشمنانش از مرگ او اظهار خرسندى و پیروزى کردند در حالى که مدافعان وى از انتقام صحبت کردند و صدام را یک شهید دانستند. ایرانیها و کویتیها از اعدام صدام که جنگ را بر کشور آنها تحمیل کرد استقبال کردند و رئیس جمهور ایران محمود احمدى نژاد گفت که این اعدام از فاش شدن اسرار جرایمى که دیکتاتور سابق مرتکب شده بود جلوگیرى کرد. کاملا روشن است که شرکتهاى دولتى و خصوصى آمریکا به بهانه بازسازى تاسیسات نظامى و غیر نظامى عراق میلیاردها دلار به دست آورده اند. در حال حاضر حدود150000نیروى هوایى و دریایى و نظامى آمریکایى در عراق حضور دارند که آمریکا براى آن روزانه میلیونها دلار از نفت عراق را در کشتیهایش بار مى زند. بنابراین در دست داشتن دائمى کنترل عراق کاملا به نفع آمریکاست. برقرارى حکومت مستبد تک حزبى در بیشتر کشورهاى عربى خاورمیانه به غیر از اسرائیل به نفع آمریکاست. حقیقت امر این است که آمریکا در کشورهاى عربى به همپیمانان خودکامه نیاز دارد تا رهبران دموکرات.
با وجود آنکه اکثریت مسلمانان جهان از آمریکا متنفرند، بنابراین واضح است که اگر در یک کشور مسلمان دموکراسى واقعى برقرار باشد آمریکا کنترل آن کشور را در سطح دولتى از دست مى دهد. بهترین نمونه این مطلب آخرین انتخابات پارلمان فلسطین در ژانویه 2006 است که مقامات آمریکایى از تایید دولت مبارز و فعال حماس که انتخاب واقعى مردم بود سرباز زدند و از متحدین، دوستان و اتحادیه اروپا خواستند تا کمک به فلسطین را متوقف کنند. درباره عراق نیز باید به خاطر داشت این کشور همیشه تحت کنترل انگلیس و امریکا بوده است.
طبق نظر عضو شوراى امنیت ملى هاوارد تیکر در جنگ ایران و عراق ریاست جمهورى وقت آمریکا رونالد ریگان فرمانى را امضا کرد که در آن از نیروهاى آمریکایى خواست تحت هیچ شرایطى نگذارند عراق از ایران شکست بخورد. در آن زمان مدیر سازمان مرکزى اطلاعات ویلیام کیسى شخصا تلاش مى کرد از کافى بودن مهمات لازم از قبیل بمبهاى خوشه اى براى ارتش عراق و همچنین توصیه هاى نظامى و استراتژیک و اطلاعاتى براى آنها اطمینان حاصل کند. آمریکا از طریق مصر و اسراییل براى عراق تجهیزات جنگى فراهم مى کرد. با این وجود هنگامى که صدام حسین به آمریکا پشت کرد دیگر به کار آنها نیامد و آنها لازم دانستند تا او را نابود کنند. هدف اصلى جرج بوش و تونى بلر از حمله به عراق این بود که از شر صدام حسین خلاص شوند بنابراین آنها با اعدام صدام کار خود را تمام کردند. مردم عراق شاید تا 50 سال دیگر رنگ دموکراسى را نبینند اما ممکن است شاهد صدام حسین دیگرى براى دهه هاى آینده باشند.