بلر در بغداد

حنیف غفاری
تونى بلر” در سفر غیرمنتظره اخیر خود به “بغداد” در خصوص مسائلى مانند “امنیت بصره” و کاهش تعداد نیروهاى بریتانیایى با “نورى المالکی” نخست‌وزیر عراق دیدار و گفتگو کرد. “تونى بلر” که در آستانه برکنارى از سمت خود قرار دارد، سعى دارد در راستاى احیاى موقعیت از دست‌رفته حزب کارگر در جریان انتخابات شهردارى‌هاى انگلستان فاصله ظاهرى خود با بوش پسر را در مسئله عراق افزایش دهد.
“بلر” در ابتداى سال 2003 میلادى توسط بوش پسر فریب سختى خورد. این حقیقتى است که “جوزف ویلسون” سفیر اسبق ایالات متحده آمریکا در عراق و همسر “والرى پالمه” اولین افشاگر دروغ کاخ سفید در جنگ عراق بر زبان رانده است.
“بلر”، “جک استراو” و “بف هون” از سوى کاخ سفید مامور شدند تا فضاى اتحادیه اروپا را در جهت اهداف و استراتژى‌هاى شوراى دوازده نفره نومحافظه‌کاران ترسیم نمایند. همسان‌سازى سیاست خارجى آمریکا و اتحادیه اروپا در خصوص جنگ عراق وظیفه‌اى بود که بلر تا حدودى در به عینیت رساندن اولیه آن موفق بود. شکست “برلوسکونی” و “اسنار” در ایتالیا و اسپانیا و بى‌طرفى آلمان و فرانسه باعث شد تا “بلر” خود را در اتحادیه اروپا به عنوان تنهاترین حامى جنگ عراق مشاهده کند.
نخست‌وزیر انگلستان نسبت به آنچه در فضاى داخلى کشورش مى‌گذشت به شدت بى‌تفاوت بود. این بى‌تفاوتى باعث شد تا مخالفت شهروندان انگلیسى خود را در انتخابات شهردارى‌هاى انگلستان نشان دهد و حزب کارگر شکست بسیار سنگین را از رقباى حزبى خود بپذیرد.
پس از این شکست سخت درگیرى‌هاى درون حزبى در حزب کارگر به نقطه اوج خود رسید و در نهایت “گوردون براون” به عنوان جایگزین بلر پس از سال 2007 میلادى انتخاب شد. این در حالى است که بلر هنوز سعى دارد در راس معادلات سیاسى لندن باقى بماند.
شکست اخیر جمهوریخواهان آمریکا در انتخابات کنگره و سنا سخت‌ترین ضربه ممکن را بر تونى بلر وارد ساخته است. حرکت سریع نومحافظه‌کاران کاخ سفید به سوى سقوط باعث شده است تا بلر اصلى‌ترین حامیان خود را از دست رفته ببیند.
از این‌رو پس از انتشار گزارش “بیکر- همیلتون” در خصوص عراق، نخست‌وزیر انگلستان صراحتا نسبت به شکست‌هاى خود در عراق اعتراف کرد.
این در حالى است که “بوش پسر” هنوز شکست خود در عراق را نپذیرفته است. از ابتداى سال 2000 تاکنون این نخستین بار است که شاهد ایجاد شکاف میان بلر و بوش هستیم.
بلر در قالب سفر اخیر خود به بغداد پیام ویژه‌اى را به گوش کاخ سفید رساند: اینکه لندن دیگر تمایلى به حضور نیروهاى نظامى خود در بصره ندارد. بلر در ابتداى سال 2003 میلادى هرگز تصور نمى‌کرد که روزى به چنین نتیجه‌اى در خصوص عراق برسد.
در نهایت اینکه “رقابت در فرار از بحران عراق” جایگزین “همراهى در اشغال عراق” در میان همراهان آمریکا شده است. باید اذعان کرد که از سال 2003 تاکنون کاخ سفید و همراهانش ضربات بسیار سنگینى را از ناحیه اشغال عراق متحمل شده‌اند. ضرباتى که هر روز پیکره دولتهاى آمریکا و انگلستان را مورد هدف قرار مى‌دهند.