این، کژ راهه است

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم
دبیر شورای عالی امنیت ملی کشورمان ، در یک سفر دوره ای منطقه شمال آفریقا با هدف تشریح مواضع ایران در زمینه فعالیت های هسته ای به عنوان اولین گام ، به قاهره رفت و با مقامات مصری از جمله حسنی مبارک دیدار و گفتگو کرد. در این زمینه نکات قابل تاملی وجود دارند که توجه به آنها برای حفظ منافع ملی کشورمان اهمیت ویژه‌ای دارند.
1 ـ اقدامات پرحجم سیاسی برای تشریح مواضع جمهوری اسلامی ایران ، از جمله سفر مسئولان دولتی به کشورهای مختلف و رایزنی با مسئولان آن کشورها ، بسیار مفید است و دولت باید از تمام ظرفیت خود برای هرچه بیشتر بالا بردن میزان این اقدام تلاش کند. دلیل این امر نیز کاملا روشن است . حجم تبلیغات علیه جمهوری اسلامی ایران ، بسیار وسیع است و برای خنثی ساختن این تبلیغات وسیع ، باید از همه امکانات استفاده نمائیم . سود این فعالیت های سیاسی و روشنگری های چهره به چهره در سطح جهانی را نیز اکنون احساس می کنیم . موقعیت خوب جمهوری اسلامی ایران در مسائل مربوط به فعالیت های هسته ای تا حدود زیادی مرهون همین تلاش ها و فعالیت های سیاسی است و به همین دلیل ، این تلاش ها باید ادامه یابد. سفر آقای لاریجانی دبیر شورای عالی امنیت ملی به کشورهای شمال آفریقا نیز در همین چارچوب ، قرار دارد.
2 ـ در انجام این سفرها ، اصول و معیارهائی باید مورد توجه قرار گیرند که منطبق با جامع نگری مسئولان نظام جمهوری اسلامی در سیاست خارجی و حفظ منافع ملی باشد. دستاورد بسیار مهم فناوری هسته ای ، فقط درصورتی که اصول مورد نظر قانون اساسی جمهوری اسلامی در زمینه سیاست خارجی و روابط نظام جمهوری اسلامی را با ملت های تحت ستم و همینطور وظایف این نظام در برابر دولت های استکباری مورد ملاحظه قرار دهد و رعایت گردد ، ارزشمند ، ستودنی و مفید است.
3 ـ هر یک از سفرها ، دیدارها و تعاملات خارجی ، هزینه های خاص سیاسی خود را بر کشور و نظام تحمیل می کنند که فقط درصورت برخورداری از ما بازای بیشتر و یا حداقل مساوی با آن هزینه ها ، ارزش اقدام دارند. اگر یک سفر خارجی بجای آنکه نتیجه قابل ملاحظه ای عاید کشور کند ، زیانهائی به همراه داشته باشد ، قطعا باید از انجام آن اجتناب شود.
4 ـ برای ارزیابی سود و زیان هر یک از موارد تعامل سیاسی از کشورها ، توجه به شرایط زمانی ، ضرورت دارد. مواضع دولت مورد نظر در مورد مسائلی که برای ما و حیثیت و اعتبار ما دارای اهمیت و حساسیت می باشند ، در تصمیم گیری برای یک سفر خارجی در هنگام انجام آن سفر میتواند تعیین کننده باشد ، کما اینکه اقدامات و مواضع آن کشور در مورد آن دسته از مسائل جاری که نظام جمهوری اسلامی نسبت به آنها حساسیت ویژه دارد نیز باید نقش تعیین کننده ای در تصمیم گیری برای انجام سفرها و دیدارهای خارجی داشته باشند.
5 ـ با توجه به این واقعیت ها ، سفر آقای لاریجانی به قاهره و دیدار وی با حسنی مبارک را نمیتوان یک اقدام قابل توجیه دانست . این سفر در شرایطی صورت گرفت که اندکی قبل از ورود آقای لاریجانی به قاهره ، حسنی مبارک مهمان نخست وزیر رژیم صهیونیستی بود. سفر ایهود اولمرت به مصر و مذاکرات گرم و حامیانه مبارک با وی درست در شرایطی صورت گرفت که دژخیمان تحت فرمان نخست وزیر رژیم صهیونیستی درحال ارتکاب یکی از کثیف ترین جنایات خود علیه مردم فلسطین بودند. به خاک و خون کشیدن مردم غزه همزمان با سفر آقای لاریجانی به قاهره و دیدار وی با حسنی مبارک و سایر دولتمردان مصری خبر اول رسانه های منطقه بود. دیدار با مسئولان رژیمی که روابط مستحکمی با رژیم جنایتکار صهیونیستی دارد و رئیس جمهورش اندکی قبل میزبان نخست وزیر این رژیم غاصب بود ، چه نکته ای را میتواند به اذهان و افکار عمومی منطقه و کسانی که مسائل فلسطین را دنبال می کنند القا کند بویژه آنکه تلویزیونها ، صحنه های تکان دهنده جنایات صهیونیست ها در غزه را در یک بخش خبری در کنار چهره خندان دبیر شورای عالی امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران در کنار حسنی مبارک، نشان میدادند! راستی ملت های مسلمان منطقه که از یکطرف از زبان رئیس جمهوری اسلامی ایران میشنوند اسرائیل باید نابود شود و از طرف دیگر دبیر شورای عال امنیت ملی کشورمان فردای روزی که نخست وزیر رژیم غاصب صهیونیستی مهمان عزیز مبارک بود به دیدار مبارک میرود ، درباره صداقت دولتمردان ما چه قضاوتی میتوانند داشته باشند
علاوه بر اینها ، ماهیت رژیم مبارک و وابستگی شخص او به آمریکا و اینکه هیچ موضعی بدون اجازه آمریکائیها اتخاذ نمی کند ، بر همگان روشن است و به همین دلیل ، قطعا سفر به قاهره و مذاکره با دولتمردان مصری ، کمترین سودی برای جمهوری اسلامی ایران در زمینه مسائل هسته ای ندارد.
بدین ترتیب ، دیدار دبیر شورای عالی امنیت ملی کشورمان ، برای مبارک ، که بشدت در جهان عرب منفور است و به مانورهای تبلیغاتی برای کاهش دادن میزان این نفرت نیازمند است ، سودمند بود ولی برای ما نه تنها سودی ندارد بلکه به وجهه و اعتبار نظام جمهوری اسلامی در میان ملت های منطقه که انتظار دیگری از ما دارند لطمه وارد می‌کند.
اصول متعددی از قانون اساسی جمهوری اسلامی ، دولتمردان ما را به اتخاذ مواضع حامیانه نسبت به ملت های تحت ستم و مقابله با دولتهای غاصب و ظالم و حامیان آنها موظف مینماید. رژیم قاهره، که علاوه بر فقدان مشروعیت قانونی و مردمی ، به دلیل وابستگی به آمریکا و دلال صهیونیسم بودن ، از مهره های استکبار و از اعوان و انصار رژیم صهیونیستی محسوب می شود ، قطعا از مصادیق بارز اینگونه رژیم هاست.
تعامل با ملت مصر و کمک به این ملت بزرگ مسلمان ، متمدن و آگاه ، و کمک به این ملت برای رسیدن به آرمانهای مقدسی که در زمینه مبارزه با صهیونیست ها دارد و برداشتن موانع پیش رو ، از وظایف دولت ها و ملت های مسلمان از جمله جمهوری اسلامی ایران است . برای رسیدن به این هدف اساسی ، باید تدابیر سیاسی درستی اندیشیده شود. راه رسیدن به این تعامل سازنده و مثبت ، ایجاد رابطه با دولتمردان نامقبول قاهره نیست . این ، کژ راهه ایست که هرگز ما را به مقصد نخواهد رساند.