عقاید مختلف، چالش هاى مشترک

مترجم: مهدى صفرى
سرویس بین الملل:همه روساى جمهورى آمریکاى لاتین،اعم ازسوسیالیست ها، میانه روها، محافظه کاران یا ترقى خواهان در سال 2007میلادى با سالى سرشار از فشارهاى درونى براى کاهش فقر و نابرابرى روبه رو خواهند بود، در حالى که براى حفظ رشد سریع اقتصاد خود مبارزه مى کنند.
گذشته از ایدئولوژى هایى که در این منطقه در جریان هستند نزاع هاى فراوانى را در سال انتخاباتى 2006به وجود آورده اند (در این سال حدود ده کشور آمریکاى لاتین شاهد برگزارى انتخابات ریاست جمهورى بودند) ، این کشورها ناچارند در زمینه هاى حساس مانند مباحث مربوط به انرژى و مسائل اجتماعى نیز همکارى کنند.
کشورهاى آمریکاى لاتین اکنون با پشت کردن به واشینگتن بر خاورمیانه متمرکز شده اند و در حال حاضر هوگو چاوز، رییس جمهورى ونزوئلا که مخالف سیاستهاى آمریکا است رهبرى آنها را بر عهده دارد و این نقش خود را در آینده حفظ خواهند گرد.نتیجه انتخابات ریاست جمهورى در برخى از کشورهاى این منطقه که در 12ماه اخیر برگزار شده، خواسته هاى ساکنان این منطقه را به صراحت آشکار کرد. عامل مشترک در انتخابات هاى اخیر آمریکاى لاتین اشتیاق شدید مردم به رفع نابرابرى ها و فقر است.منطقه آمریکاى لاتین که میان سه گرایش عمده چپ گراها به رهبرى ونزوئلا، چپ هاى میانه رو که دنباله روى برزیل و راست گراها که مکزیک و کلمبیا نماینده آن هستند، تقسیم شده، از نابسامانى اجتماعى رنج مى برد.
براساس آمارکمیسیون اقتصادى آمریکاى لاتین و کارائیب، بیش از نیمى از 545میلیون ساکن این منطقه فقیرند و از این رقم 79میلیون نفر را بومیان این منطقه تشکیل مى دهند که حتى از امکانات کافى براى تغذیه و پوشاک نیز محرومند.محدودیت هایى که براى حل این مشکلات وخیم وجود دارد، قدرت رهبرى سیاسى را تضعیف مى کند و مشکلات آینده مربوط به بخش حاکمیت خواهد بود. در آمریکاى لاتین، وقتى انتخابات به پایان مى رسد مشکلات سنتى این منطقه مبنى بر ناتوانى دولتها در پاسخگویى به خواسته هاى اساسى شهروندان دوباره سربر مى آورند، برغم اینکه اقتصاد این کشورها در حال رشد است.
در این زمینه مساله بولیوى نگران کننده است زیرا این کشور دوره سخت انتقال قدرت را تجربه مى کند اعتراض هاى منطقه اى مبنى بر درخواست خودمختارى بیشتر، ایالات این کشور را فرا گرفته است.ونزوئلا نیز اخیراً به جمع کشورهاى بازار مشترک جنوب موسوم به مرکوسور پیوست و در کنار آرژانتین، برزیل، پاراگوئه و اوروگوئه قرار گرفت و چاوز از عضویت کشورهاى دیگر از جمله پرو، نیکاراگوئه و اکوآدور نیز حمایت کرد.
چاوز همچنین، چند میلیارد دلار از بدهى آرژانتین را خرید و به برخى کشورهاى این منطقه که نیاز شدید به سوخت داشتند، نفت داد. نقش چاوز، احتمالاً قویتر نیز خواهد شد و نفوذ بیشترى در جهان خواهد داشت. مسائل دیگرى که احتمالاً در منطقه تاثیرگذار خواهند بود، پایان داستان مکزیک است که اپوزیسیون این کشور دولتى موازى تشکیل داده و آینده کوبا، در صورتى که فیدل کاسترو دوباره قدرت را در این جزیره به دست نگیرد.کارشناسان معتقدند که نبرد میان فلیپه کالدرون، رییس جمهورى مکزیک و لوپس اوبرادور، رقیب قدرتمند چپ گراى وى ادامه خواهد یافت (لوپس اوبرادور معتقد است که با توجه به گم شدن برخى صندوقهاى انتخاباتى در زمان برگزارى انتخابات ریاست جمهورى مکزیک، تقلب صورت گرفته است.)
طى نشست سران کشورهاى آمریکاى لاتین در سال 2005در آرژانتین، ویسنته فوکس، رییس جمهورى پیشین مکزیک از طرح آمریکا مبنى بر ایجاد بازارى از آلاسکا تا آخرین نقطه آمریکاى جنوبى حمایت کرد و این مساله موجب شد رهبران کشورهاى آمریکاى لاتین وى را شدیداً طرد کنند.نشست هاى متوالى رهبران کشورهاى این منطقه در سال 2006که در سایه مشکلاتى همچون مساله آلودگى رود مرزى آرژانتین و اوروگوئه برگزار شد، در سال 2007نیز به همین منوال ادامه خواهد یافت:تلاشهاى این کشورها براى وحدت آمریکاى لاتین، برخوردهاى برخى از کشورهاى این منطقه با یکدیگر و همکارى هاى خاص میان آنها.
نشست هاى مختلف که میان مقامات کشورهاى آمریکاى لاتین برگزار مى شود همچنان به عنوان وسیله اى براى همبستگى کشورهاى این منطقه خواهد بود. اما براى حل همه مشکلات ایجاد شده به علت اختلاف نظرها، کافى نخواهد بود.برخى تحلیلگران معتقدند که این منطقه باید از اوج رشد اقتصادى خود که براساس آمارها 5درصد در سال 2006بوده است، به خوبى استفاده کند.
رهبران این منطقه بایستى با مطرح کردن دستور کارى معین و خاص وحدت این منطقه را تقویت کنند و روند توسعه اقتصادى خود را حفظ کنند.