مفهوم دو کشور فلسطین - اسراییل چیست؟

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، پس از روی کار آمدن دولت باراک اوباما رییس جمهور آمریکا، موضوع تشکیل دو کشور فلسطین - اسراییل جدی شده است. با روی کار آمدن دولت جدید رژیم صهیونیستی، عملا مقامات این رژیم یا مواضع افراطی در قبال این موضوع اتخاذ کرده‌اند و یا بی‌تفاوت بوده‌اند.
پایگاه اینترنتی میدل ایست آن لاین در گزارشی تحلیلی، به بررسی روند صلح خاورمیانه و موضوع تشکیل دو کشور مستقل فلسطین - اسراییل پرداخته است.
در این تحلیل می‌خوانیم: موضوع تشکیل دو کشور فلسطین - اسراییل در دولت آمریکا جدی است؛ اما در این راستا موانع زیادی وجود دارد که تحقق این امر را سخت می‌کند. این موضوع مطرح است که تحقق این امر به نحوه برخورد و حرکت در راستای اجرای کامل آن بستگی دارد. در حال حاضر باراک اوباما به طور آشکار از موضوع تشکیل دو کشور مستقل اسراییل - فلسطین برای پایان دادن به مناقشه اسراییل - فلسطین حمایت کرده است و معتقد است که چنین راه‌حلی ممکن است در سال‌های آتی محقق شود. دلیل این امر واضح است، چون این راه‌حل به طور گسترده در میان سیاسیون و تحلیلگران با استقبال روبرو شده است.
این پایگاه می‌افزاید: نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد که اکثریت یهودیان اسراییل از این طرح حمایت کرده‌اند. این در حالی است که یهودیان دیگر کشورهای جهان نیز از این طرح استقبال کردند.
طرح ایجاد دو کشور فلسطین - اسراییل در میان رهبران عرب نیز با استقبال گسترده روبرو شده است. حتی حماس نیز اعلام کرده که تمایل دارد ایجاد دو کشور فلسطین - اسراییل را بر اساس ایجاد یک آتش بس نامحدود در بحبوحه درگیری‌ها بپذیرد.
در ادامه این تحلیل می‌خوانیم: آنچه که از بحث‌ها در این مقطع زمانی بیرون می‌آید، این است که مفهوم دو کشور فلسطین - اسراییل به واقع چیست؟ معانی متفاوتی در مورد مفهوم دو کشور اسراییل - فلسطین وجود دارد. چه مسایلی در معانی اعلام شده در مورد دو کشور فلسطین - اسراییل وجود دارد؟ حداقل شش موضوع متفاوت در این مفهوم وجود دارد. اولین موضوع تعریف معنی استقلال و تمامیت ارضی است. فلسطینی‌ها معتقدند که یک کشور مستقل فلسطینی به معنای آن است که این کشور اختیارات دیگر کشورهای مستقل را داشته باشد. این در حالی است که حتی رهبران سیاسی رژیم صهیونیستی که مفهوم دو کشور فلسطین - اسراییل را پذیرفته‌اند معتقدند که تمامیت ارضی محدودی باید برای یک کشور مستقل احتمالی فلسطین قائل شد. برای نمونه چه نوع ارتشی می‌توان برای یک کشور مستقل فلسطینی قائل شد؟ آیا این ارتش می‌تواند آسمان این کشور احتمالی را به طور کامل کنترل کند؟ آیا محدودیت‌هایی در کنترل مرزهای خود خواهد داشت؟
در بخش دیگری از این گزارش تحلیلی می‌خوانیم: دومین موضوع، مرزهای این کشور احتمالی است. تشکیلات خودگردان فلسطین و حماس احساس می‌کنند که پذیرش مرزهای سال 1967 بیشتر یک توافق گسترده در جبهه آنهاست. مطمئنا آنها انتظار ندارند که چیز کمتری غیر از این بدست آورند؛ اما این نوع مرزها شامل ساخت و ساز‌های یهودیان پس از سال 1967 در اراضی اشغالی و شرق بیت‌المقدس نمی‌شود. سومین موضوع، دموکراسی داخلی در اسراییل است. این سوال مطرح است که آیا اسراییلی‌های غیر یهودی حقوق کمتری نسبت به اسراییلی‌های یهودی خواهند داشت؟ این موضوع مهمی است که کمتر به بررسی آن پرداخته شده است.
در ادامه این گزارش آمده است: چهارمین موضوع این است که آیا دو کشور فلسطین - اسراییل به عنوان کشورهای سکولار یا مذهبی تعریف خواهند شد؟ آیا کشور فلسطین یک کشور مسلمان خواهد شد؟ آیا کشور اسراییل همان کشور یهود خواهد بود؟ پنجمین موضوع حق بازگشت آوارگان است. اسراییل بر حق بازگشت نامحدود هر یهودی که تمایل بازگشت به اسراییل دارد، معتقد است. اعرابی که از اسراییل فرار کرده‌اند (و یا مجبور به فرار شده‌اند) درخواست حق بازگشت کرده‌اند. این یکی از مهمترین موضوعات مربوط به این مناقشه تاریخی است.
در پایان این گزارش می‌خوانیم: در نهایت این سوال وجود دارد که چه اتفاقی برای ساخت و ساز‌های فعلی یهودیان در اراضی اشغالی خواهد افتاد؟ این قابل تصور است که فلسطینیان ممکن است این را بگویند که برخی از آن‌ها می‌توانند در جایی که هستند بمانند؛ اما به نظر می‌رسد که بعید است ساکنان یهودی موافقت کنند در یک کشور فلسطین بمانند. اکنون این سوال نیز مطرح است که باراک اوباما چه کاری انجام داده است؟ آشکارا مشخص است که وی بر موضع خود بر تشکیل دو کشور اسراییل - فلسطین پافشاری می‌کند، اما دولت جدید رژیم صهیونیستی از پذیرش آن امتناع می‌ورزد.