«من پیشنهادی برای آقای احمدی نژاد دارم. وزارت کشور اجازه برگزاری یک تجمع را بدهد. بعد ما در یک نقطه تهران تجمع می کنیم و ایشان نیز همزمان در یک نقطه دیگر تجمعی برقرار کنند. آن وقت ایشان ببیند که مردم از کدام یک استقبال می کند...»
لازم دیدم که درخصوص این پیشنهاد مهم! چند نکته را به عرض آقای کروبی برسانم.
اول: کسانی چون آقای کروبی که هردم، دم از امام(ره) و راه امام می زنند چرا نسبت به این بیان مهم امام(ره) درخصوص پشتیبانی از ولی فقیه و تبعیت از ایشان هرگز گام بر نمی دارند. مگر نه اینکه رهبر معظم انقلاب فرمودند اختلاف عقیده ها باید سر صندوق رأی حل و فصل شود نه کف خیابان ها؟ مگر نفرمودند اردوکشی خیابانی مغایر مردم سالاری است. مگر نفرمودند زور آزمایی خیابانی و اینکه دو گروه برنده و بازنده بعد از انتخابات به خیابانها بیایند و خود را به رخ هم بکشند پذیرفته شده نیست. پس این پیشنهاد شما نشان دهنده چه چیزی است؟ سخنان شما به کدام معیار و مطابق کدام قانون تفسیر می شود؟
دوم: وقتی آقای کروبی با شعار تغییر وارد صحنه انتخابات شدند و گروهی از جماعت اصلاح طلبان را همراه خود کردند فکر کردیم منظور ایشان تغییر برای پیشرفت و حرکت به سمت آینده است، نه بازگشت به 400سال پیش و قرون وسطی. حتماً آقای کروبی مطلع هستند که در زمان قرون وسطی و آن هنگام که هنوز دولت شهرها برای حکومت اکثریت تشکیل نشده بودند سپاهیان و لشگرها برای اثبات قدرت خود جماعتشان را به کارزار دعوت می کردند و به قول معروف یارکشی کرده و خود را از این طریق به رخ هم می کشیدند. لازم به یادآوری است که ما اکنون در چه زمان و با چه سیستم مشارکتی زندگی می کنیم.
سوم: با خواندن این پیشنهاد به اعتماد به نفس آقای کروبی غبطه خوردم. چون ایشان با چنان اعتماد به نفسی این پیشنهاد را مطرح کرده اند که گویی اگر این تجمع برگزار شود مطمئناً تمام مردم تهران به حمایت ایشان می آیند. درحالی که ایشان در انتخابات برگزار شده حتی نتوانستند یک درصد آراء را در کل کشور بدست آورند. آماری که حتی به گفته خودشان از میزان تیراژ روزنامه شان هم کمتر است حالا ایشان این تجمع را با چه افرادی می خواهند برگزار کنند خود جای سؤال است. آقای کروبی خود مستحضر هستند که حتی نزدیکترین یار غار ایشان (آقای کرباسچی) نیز به ایشان رأی نداده اند؟
چهارم: آقای کروبی در ادامه این پیشنهاد آورده است که «کسانیکه به آقای احمدی نژاد رأی دادند در اقلیت هستند و نمی توان نظر اقلیت را به اکثریت تحمیل کرد». آقای کروبی مدعی است 5/24 میلیون مردمی که به آقای احمدی نژاد رأی داده اند اقلیت هستند و آن چند دهم درصد ایشان یا حتی 13میلیون آقای موسوی اکثریت. به قول قدما حقیقت همیشه مانند ته خیار تلخ و بدمزه است. ما این اشتباه محاسبه را از جانب ایشان باید چگونه تحلیل کنیم؟
پنجم: آقای کروبی با فرض اینکه جناب رئیس جمهور با پیشنهاد شما موافقت کنند به یک سؤال ما پاسخ دهید. اگر به فرض محال این تجمع برگزار شود و باز به فرض محال جماعت طرفداران و هواداران شما از جماعت طرفداران آقای احمدی نژاد بیشتر باشند، آیا ملاک محاسبه اکثریت بودن شما همان جماعت، در همان نقطه و در همان شهر تهران است؟ آیا شما تهران را یک کشور می پندارید و رئیس جمهور کشور را فقط رئیس جمهور مردم تهران می دانید؟ شاید شما ویژگی ها و مقام رئیس جمهور را با شهردار اشتباه گرفته اید! چگونه است که مردم تهران به زعم یاران شما، مردم کل کشور هستند و نتیجه تصمیم گیری یک کشور باید توسط مردم یک شهر مشخص شود! شاید لازم به یادآوری است که خود شما برای جمع آوری آرائتان به اصل خود و شهر خود رجوع کردید و از آنها انتظار دادن رأی به هم ولایتی خودشان را داشتید، نه از مردم تهران.
آخر: در همان صفحه اول عکس بزرگی هم از سخنرانی شما در جمع اعضای تحریریه روزنامه تان چاپ شده بود. روزنامه نگارانی که در روزنامه شما قلم می زنند، اغلب خود را روشنفکر می دانند. به نظرتان علت سکوت آنها در برابر این پیشنهاد چیست؟