شرکت‌های نفتی با دیکتاتوری‌های نظامی متحدند

به گزارش فارس، "امی گودمن " در مقاله‌ای که در پایگاه اینترنتی خانه شفافسازی اطلاعات منتشر شده می نویسد علی رغم اینکه بحران اقتصادی در جهان موجب به اوج رسیدن بیکاری و ورشکستگی صنعت اتومبیل سازی شده اما سود شرکت های نفتی شورون (Chevron) و شل (shell) بیش از هر زمان دیگری بالا رفته است. با این حال در سراسر جهان، از جنگل های اکوادور گرفته تا دلتای نیجر در نیجریه، از خیابان ها و دادگاه های نیویورک گرفته تا سن رامون در کالیفرنیا، نبردی بر علیه غول های نفتی جهان شکل گرفته است.
به گفته وی این هفته شرکت های شورون و شل در کانون توجه قرار گرفته اند زیرا از یک طرف جلسه سهامداران این شرکت ها برگزار شده و از طرفی دیگر شاهد برگزاری یک دادگاه تاریخی خواهیم بود.
وی با اشاره به حمله ارتش نیجریه در روز 13 می، به روستاهای واقع در منطقه نفتی این کشور در دلتای نیجر مینویسد: تخمین زده می شود که صدها نفر غیرنظامی در این حملات کشته شده اند. بر اساس گزارشات سازمان عفو بین الملل، مردمی که در روستای اوپورزا در حال برگزاری جشن بودند مورد حمله نیروهای ارتش قرار گرفتند. یکی از شاهدین عینی در مصاحبه با کارکنان سازمان عفو بین الملل گفت: "صدای هواپیما شنیدم، بعد دو هلیکوپتر نظامی را دیدم که بطرف خانه ها و ما شلیک می کنند. برای نجات جانمان به طرف جنگل دویدیم. در آن شلوغی، صدای فریاد انسان ها را می شنیدم. بسیاری از مادران نمی توانستند کودکان خود را پیدا کنند؛ هرکسی برای نجات زندگی خود به سویی می دوید. "
وی همچنین به جنبش های اعتراض آمیز مردم اوگونی در دلتای نیجر در دهه 1990 اشاره میکند که توسط دیکتاتوری نیجریه با خشونت هرچه تمام سرکوب شد: هم اکنون بر اساس پرونده ای که در دادگاه فدرال آمریکا در جریان است، شرکت شل متهم شده که در این سرکوبگری های خشونت آمیز با دیکتاتوری وقت نیجریه همکاری داشته است. شرکت شل از منابع نفتی زیادی در این منطقه بهره برداری می کرد. این امر منجر به آوارگی مردم، آلودگی و از بین رفتن جنگل ها شد. علاوه بر این شرکت شل متهم شده است که به سرکوب "جنبش بقای مردم اوگونی "، و قتل رهبر این جنبش، کن سارو ویوا، یاری رسانده است. سارو ویوا یکی از مشهورترین نویسندگان نمایشنامه های تلویزیونی و رادیویی بود، اما بعدها تصمیم گرفت که زندگی خود را وقف مردم اوگونی نماید. مردمی که سرزمینشان نزدیک دلتای نیجر محل عبور و تلاقی لوله های نفت واقع شده است. کودکان اوگونی شب را نمی شناختند زیرا در زیر شعله هایی زندگی می کردند که ارتفاعشان به اندازه یک آپارتمان چندین طبقه بود، شعله هایی که شب و روز زبانه می کشیدند و همه جا را روشن می ساختند. ایجاد یکچنین تأسیساتی در آمریکا غیرقانونی است.
امی گودمن در سال 1994 مصاحبه ای با سارو ویوا انجام داده است: وی به من گفت: "شرکت های نفتی از دیکتاتوری های نظامی حمایت می کنند زیرا تحت لوای آنها می توانند تقلب کنند. دیکتاتوری ها در مقابل مردم ظالمانه رفتار می نمایند و بدون هیچگونه رحم و عطوفتی حقوق انسانی افراد و جوامع را نقض می کنند. " سارو ویوا به نیجریه بازگشت و توسط نیروهای نظامی دستگیر شد. وی در 10 نوامبر 1995، بعد از محاکمه در یک دادگاه صوری به همراه هشت نفر دیگر از فعالین اوگونی به دار آویخته شد.
وی در سال 1998 به همراه روزنامه نگاری به نام جرمی اسکاهیل به منطقه دلتای نیجر سفر کرد و در آنجا ازیکی از مدیران شورون شنید که این شرکت تعدادی از نیروهای پلیس فاسد و بدنام نیجریه را با یکی از هلی کوپترهای شرکت به یکی از سکوهای نفتی فرستاده است. معترضین این سکو را بدون هیچگونه درگیری و خشونت اشغال کرده بودند. بعد از رسیدن پلیس، دو نفر از معترضین کشته شدند و بسیاری دیگر دستگیر و شکنجه گشتند.
اورونتو داگلاس، یکی از موکلین سارو ویوا، نیز چنین می گوید: "کاملا واضح است که شورون به مانند شل از نیروهای نظامی برای حفاظت از فعالیت های نفتی خود استفاده می کند. آنها هم زمین را سوراخ می کنند و هم قلب انسان ها را. "
گودمن در ادامه می نویسد: شورون دومین سهامدار عمده (بعد از شرکت فرانسوی توتال) در پروژه لوله نفت ومیدان گازی یادانا در برمه است، کشوری که توسط نظامیان حاکم "میانمار " نامیده شده. این لوله نفتی بزرگترین منبع درآمد نظامیان حاکم است. در سال 2007 درآمد حاصل از این لوله نفتی در حدود 1 میلیارد دلار بود. آنگ سان سوچی، برنده جایزه صلح نوبل، که در سال 1990 در انتخاباتی همگانی به رهبری برمه برگزیده شد، چهارده سال از بیست سال گذشته را در بازداشت خانگی بسر برده است. همین هفته نیز دادگاهی دیگر بر علیه وی برگزار خواهد شد. روز سه شنبه دولت اعلام نمود که بازداشت خانگی خانم سوچی را خاتمه خواهد داد اما وی تا زمان اعلام حکم دادگاه تحت نظر خواهد بود. آمریکا از سال 1997 به اینطرف فعالیت شرکت های آمریکایی را در برمه ممنوع ساخته است اما شورون از این قاعده مستثنی گشته زیرا بعد از خرید شرکت نفتی یونیکال (Unocal) وارث قرارداد های نفتی این شرکت در برمه شده است.
این تخلفات، کنسرسیومی از سازمان های غیر دولتی را برآن داشت تا گزارشی را تدوین نموده و در آن پرده از سوء استفاده های شرکت شورون در نقاط مختلف دنیا، از فیلیپین گرفته تا قزاقستان، چاد، کامرون، عراق، اکوادور و آنگولا و همچنین آمریکا و کانادا، بردارند.
وی با اشاره به اینکه اندرو کومو دادستان کل ایالت نیویورک شرکت شورون را تحت بازجویی قرار داده است تا مشخص گردد که آیا این شرکت در عمل به تعهدات حقوقی و قانونی خود درست و صادق رفتار کرده است یا نه، مینویسد: شورون از سالیان دور از حمایت مردان سیاسی قوی بهره مند بوده است. کاندولیزا رایس یکی از مدیران باسابقه شرکت بود (حتی یکی از مخازن بزرگ به نام وی نامگذاری شده است)، وکیل ارشد شرکت کسی نیست جز ویلیام جی. هاینس، حقوقدان بدنام و بی آبروی پنتاگون، که از طرفداران "شیوه های سخت بازجویی " به مانند "خفگی مجازی " است. ژنرال جیمز ال.جونز، مشاور امنیت ملی اوباما، بیشتر سال 2008 را در هیأت مدیره این شرکت حضور داشت، تا اینکه به مقامی بلند پایه در کاخ سفید (مشاور امنیت ملی رئیس جمهور) دست یافت.
امی گودمن مقاله اش را با جمله ای که سارو ویوا قبل از مرگش گفت به پایان می برد: "ما قصد داریم حقوق خود را از طریق روش های مسالمت جویانه و با پرهیز از خشونت بدست آوریم و در این کار موفق خواهیم شد. " هم اکنون جنبش هایی مردمی در سراسر جهان برای دستیابی به این هدف برپا گشته اند.