حرکت سینوسی غرب

حنیف غفاری
اخیرا نخست وزیر ایتالیا از تلاش های گروه هشت کشور صنعتی جهان برای فشار بر ایران خبر داده است. بنابر ادعای برلوسکونی،گروه 8 بر آن است تا در نشست پیش روی خود تحریم ها علیه ایران را مورد بررسی قرار دهد.باراک اوباما،گوردون براون،نیکلاسارکوزی و آنگلامرکل نیز ضمن رد هرگونه مداخله گرایی در امور داخلی جمهوری اسلامی ایران تاکید کرده اند که اوضاع کشورمان را به دقت دنبال می کنند.لازم به ذکر است که ستاد فرماندهی گروهک منافقین که هدایت و حمایت مالی اقدامات تروریستی آن در کشورهایی مانند عراق و ایران را برعهده دارد در حومه شهر پاریس فرانسه، در محله ای به نام "اور" قرار دارد. دولت انگلیس نیز سال گذشته به منظور هموار کردن راه برای شروع مجدد اقدامات خشونت آمیز توسط منافقین، آنان را از فهرست تروریستی خارج کرد و اجازه داد تا مراکز هدایت عملیات خود را در آن کشور گسترش دهند.محمد حسنین هیکل،نویسنده و تحلیلگر برجسته مصری به تازگی اشاره نموده است که در دو روز منتهی به روز انتخابات ریاست جمهوری در ایران حدود 18 هزار پیام درباره تقلب در انتخابات و ضرورت اعتراض مردمی به آن در سرویس اینترنتی تویتر (Twitter) منتشر گردید، که بعدها مشخص شد، این پیام ها از سوی کاربران اسرائیلی ارسال گردیده است.پس هجمه غرب علیه وقایع اخیر تهران صرفا جنبه سیاسی نداشته و در ابعاد رسانه ای وتبلیغاتی نیز مصادیق آن کاملابه چشم می خورد.با این حال غرب طی روزهای اخیر و پس از آرام شدن اوضاع دم از عدم مداخله گرایی در امور داخلی کشورمان می زند.گویا نمودار سینوسی ترسیم شده توسط اتاقهای فکری آمریکا که بدون لحاظ نمودن مقوله اعتدال،تنها میان افراط گرایی شدید و تفریط فریب دهنده در حرکت بوده بار دیگر به شیب نزولی خود بازگشته و مانور در فضای پایینی محور مختصات را نسبت به حرکت در بالای آن ترجیح داده است!
برخی تصور می کنند تاریخ مصرف حرکت سینوسی غرب در قبال جمهوری اسلامی ایران تابعی از جابه جایی دو حزب دموکرات و جمهوریخواهان در معادلات سیاسی و اجرایی واشنگتن ،یا در نگاهی محدودتر،جابه جایی چپ گرایان و راستگرایان در اروپای نوین است اما حرت سینوسی غرب در قبال تهران بیش از آنکه حکم یک "رفتار" را داشته باشدحکم یک "راهبرد کلان" را دارد.پس از ناکامی صدام حسین و بلوک شرق و غرب در سرکوب نظامی ایران ،این راهبرد در اتاقهای فکری غرب نهادینه گردید و تا کنون نیز تغییری در قبال اصول و مبانی آن اعمال نگردیده است.در حرکت سینوسی "اعتدال" معنا و مفهومی ندارد زیرا "نقطه اوج" به یکباره حکم "مبدا سقوط" را پیدا می کند. مگر رفتار غرب بر سر پرونده میکونوس در صفحات تاریخ انقلاب ایران ثبت و ضبط نگردیده است؟مگر میان جوسازی اولیه دادگاه میکونوس علیه مسئولین حکومت جمهوری اسلامی ایران و چهره مغموم سفرای غربی هنگام بازگشت به تهران رابطه ای جز افراط و تفریط وجود دارد؟
هم اکنون ایالات متحده آمریکا و برخی کشورهای اروپایی از یک سو شبکه های ماهواره ای ضدانقلاب را به شدت تقویت نموده و از اسفبار بودن اوضاع داخلی ایران ،تحریم کشورمان و... خبر می دهند و از سوی دیگر بر لزوم مذاکره با تهران و همکاری با آن تاکید می ورزند.این پارادوکس طی سالهای پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران مقدمه ای جهت تحقق حرکت سینوسی غرب بوده است.آیا زمان آن فرانرسیده است که کاخ سفید و تروییکای اروپایی به صورتی واقع بینانه هزینه ها و تبعات این حرکت سینوسی را محاسبه نمایند؟ "شناسایی ایران قدرتمند" تنها آلترناتیوی است که برای حرکت سینوسی و پارادوکسهای مقدماتی آن متصور خواهد بود.مسلما هر اندازه غرب در راستای این گذار راهبردی تعلل نماید خسارات ومضرات بیشتری برای آن متصور خواهد بود.با این تفاسیر آیا زمان خانه تکانی راهبردی غرب در قبال تهران فرانرسیده است؟