غزه؛ سرزمین سلحشوران حقیقی

فریده شریفی
اوضاع انسانی ناامیدکننده در نوار غزه همچنان از زمان جنگ 22روزه رژیم صهیونیستی به این منطقه ادامه دارد. وضعیت نابسامان اقتصادی و اجتماعی غزه با هیچ کجا قابل مقایسه نیست، در واقع در غزه انسانیت به دست فراموشی سپرده شده است و گذرگاه ها همچنان بسته و تحریم رژیم صهیونیستی به قدرت خود باقی است، هرازگاهی، کاروان های حقوق بشری کمیته های حقیقت یاب و محافل و انجمن های بشر دوستانه سری به این باریکه می زنند و بیانیه و گزارش تهیه می کنند و رژیم اسرائیل را محکوم می سازند اما به راستی این بیانیه ها و گزارش های حقوق بشری برای 5/1میلیون فلسطینی بی گناه که با کمبود آب سالم آشامیدنی، غذای مناسب، مسکن مناسب، وسایل آموزشی، بهداشتی، دارویی و... مواجه هستند راهکار اساسی ایجاد می کند؟
بسیاری از ساکنان غزه هنوز در چادر به سر می برند و بیش از 120هزار فلسطینی منازلشان ویران شده و از کمترین امکانات زندگی بهره‌مندند.
با وجود این کشورهای جهان به وعده هایشان عمل نمی کنند و هر آنچه که درمورد حمایت از نوار غزه امضا کرده اند، فقط درحد یک توافق باقی مانده و هیچ اقدامی صورت نمی گیرد.
رئیس آژانس امدادرسانی سازمان ملل (آنروا) از وابستگی 75درصد جمعیت غزه به کمک های انسان دوستانه سازمان ملل خبر می دهد، درحالی که اسرائیل از ورود این کمک ها به غزه جلوگیری می کند.
وزارت بهداشت و درمان فلسطین نیز درباره افزایش مستمر تعداد قربانیان محاصره نوار غزه به ویژه باتوجه به ازدحام ده ها بیمار در بخش های بیمارستان های نوار غزه که نیاز مبرم به درمان در خارج از فلسطین اشغالی را دارند هشدار می دهد درحالی که مقامات مصر بی توجه به این هشدارها در جهت بازگشایی گذرگاه مرزی رفح و تسهیل انتقال بیماران ساکن نوارغزه به مراکز درمانی خارج از غزه هیچ همکاری از خود نشان نمی دهند. حملات وحشیانه ارتش رژیم صهیونیستی به نوارغزه با تخریب زیرساخت ها و تأسیسات زیربنایی، کارگاه های تولیدی، مناطق کشاورزی و اقتصادی توقف فعالیت های کشاورزی و نیز طرح های عمرانی و حیاتی این منطقه موجب افزایش میزان بیکاری در میان کارگران فلسطینی در نوار غزه شده است. دولت منتخب حماس در نوار غزه هم اعلام کرده است که شرایط برای همه طرف های منطقه ای و بین المللی برای ارسال کمک ها به نوار غزه فراهم و مانعی در برابر هیچ گروهی وجود ندارد اما هنوز هیچ کمک جدی برای بهبود شرایط زندگی مردم غزه ارسال نشده و شرایط نابسامان اقتصادی عرصه را بر مردم سخت کرده است.
در حال حاضر دست کم 120 هزار کارگر فلسطینی در نوار غزه زیر خط فقر زندگی می کنند.
فلسطینیان ساکن باریکه غزه همچنین از کمبود آب رنج می برند و منابع آبی اندکی نسبت به ساکنان رژیم صهیونیستی در اختیار دارند، بنا به گزارش بانک جهانی، میزان بهره برداری صهیونیست ها از منابع آبی چهار برابر بیشتر از فلسطینی ها است.
در واقع رژیم اشغالگر قدس با الحاق چاه های آب به سرزمین های اشغالی فلسطین از طریق احداث دیوار حائل و جلوگیری فلسطینیان از حفر چاه های جدید و تسلط بر منابع آبی، حقوق فلسطینیان را در این زمینه هم پایمال کرده است. «انس ابوسعده» محقق و نویسنده فلسطینی مقیم هلند در مقاله ای با عنوان «چه کسی غزه را از ما دزدید؟» آورده است، «وقتی به غزه وارد شدم می خواستم درباره آنچه که دیده ام فریاد برآورم به خصوص اینکه سفر دو روزه من به غزه به علت بسته شدن راه ها و قفل بودن درهای این قفس (غزه) دو هفته طول کشید زیرا هرروز به بهانه اینکه درهای گذرگاه ها بسته است ما را بازمی گرداندند.
ابوسعده اضافه می کند، ولی این همه فریاد من نیست، فریاد من از قتل برنامه ریزی و سازماندهی شده انسان هایی است که تنها به این علت که فلسطینی اند به خاک و خون کشیده شدند... غزه قفس بزرگی است که دیوارهای آن به جای آهن از جنس سیمان است وقتی به گذرگاه می رسی صرف نظر از اینکه مسئول مهمی باشی یا یک شهروند عادی، کمترین چیزی که به تو گفته می شود این است که باید از ماشین پیاده شوی و پس از بازرسی های طولانی وارد غزه شوی... حتی فکر می کنی که نمی توانی نفس بکشی یا آبی بنوشی...
محقق و نویسنده فلسطینی تصریح می کند، با وجود کمبود امکانات و محدودیت شدید ورود مواد غذایی و لوازم حیاتی زندگی آنچه که تعجب و شگفتی مرا باعث شد اصرار ساکنان مظلوم و نجیب این منطقه فراموش شده برای ادامه زندگی در غزه است.
من از این متحیرم کسانی که خود را برای شهادت آماده کرده اند اعم از پیر و جوان، مرد و زن کودک و بزرگسال به یک چیز می اندیشند، آن هم مبارزه با رژیم اشغالگر صهیونیست و آزادی سرزمینشان، چگونه به زیباترین شکل زندگی می کنند، مدارس به بهترین روش توسط معلمان و استادان ورزیده اداره می شود، دانش آموزان به بهترین نحو ممکن درس می خوانند کارگران، کشاورزان، پزشکان و... خدمتی صادقانه ارائه می دهند و عاطفه و فطرت انسانی به گونه ای هدایت شده که والدین، فرزندان را برای شهادت می فرستند تا حرمت خانه و وطنشان حفظ شود و این همان مردانگی حقیقی است که امروز در این سرزمین می بینیم.
ابوسعده می گوید، امروز با وجود نسل کشی و محاصره ظالمانه غزه با فرافکنی، تبلیغات و دلایل واهی تلاش می شود که لکه ننگ جنایات بشری رژیم صهیونیستی از چهره دشمن پاک شود اما چگونه می توان با وجود این همه فقر و فلاکت، نابسامانی، بی آبی، بی غذایی، حمله وحشیانه به اردوگاه ها و مردم مظلوم فلسطین جای ظالم و مظلوم را عوض کرد و جنایات این رژیم را از اذهان بشری پاک کرد؟
من در مدت کوتاه سفرم به غزه آنچه که دیدم غیرت و اراده و مردانگی ساکنان این منطقه بود و مطمئن هستم که ساکنان غیور غزه با همین غیرت و مردانگی محاصره را خواهند شکست و ظالم را به سزای اعمالش خواهند رساند واقعیت این است که ملت فلسطین به رغم وجود همه مشکلات، آوارگی، کشتارها و محاصره با عزت و افتخار و با حفظ کرامت همچنان پایداری و مقاومت می کند و به مبارزاتش برای آزادسازی سرزمین فلسطین از چنگال اشغالگران صهیونیست ادامه می دهد. همین پایداری و استقامت، دشمن را سرگردان و درمانده کرده است، به طوری که دشمن صهیونیستی با احداث دیوار حائل، خود را در داخل آن محبوس کرده است و ارتش به ظاهر شکست ناپذیر آن امروز در زیر حملات گروه های مقاومت به زانو درآمده است.
نشانه های نابودی رژیم صهیونیستی به وضوح به چشم می خورد و به رغم حمایت های بی حد و حصر دولت آمریکا از رژیم صهیونیستی، خاخام های یهودی به شکست پروژه صهیونیسم در سرزمین فلسطین اعتراف کرده اند.دولتمردان آمریکایی با ادامه حمایت های مالی، نظامی و سیاسی از رژیم صهونیستی سعی دارند مرهمی بر زخم های این رژیم اشغالگر بگذارند و صهیونیست ها را در مقابل کشورهای عربی و جهانی نیرومند جلوه دهند درحالی که همه امت اسلام و حتی جهانیان می دانند که با ایستادگی، پایداری و مقاومت ملت فلسطین شکست صهیونیست ها در فلسطین اشغالی به مسئله ای امکان پذیر و عملی تبدیل شده است و شکست و عقب نشینی ارتش صهیونیستی از جنوب لبنان و شکست در جنگ غزه نمونه ای از این واقعیت است. امروز پس از 61سال از فاجعه فلسطین، ملت فلسطین به بازگشت به میهن خود و آزادسازی آن از هر وقت دیگر نزدیک تر شده است و این هم نتیجه پایداری پدران، ثبات و جهاد و مقاومت دلیرانه فرزندان آنهاست. رژیم صهیونیستی با مهاجرت به فلسطین گمان می کردند که این سرزمین «شیر و عسل» است اما جز شکست، سختی و مرارت چیز دیگری ندیدند. آنها ادعا می کردند که فلسطین را سرزمینی بی ملت و ملتی را بی سرزمین خواهند کرد اما عزم و اراده راسخ ملت بزرگوار و فهمیده فلسطین خلاف این ادعا را به آنها ثابت کرد و همین جهاد، مبارزه و پافشاری باعث شد که رژیم صهیونیستی زمین گیر و دچار سیر قهقرایی شود. تا آنجا که «آبراهام بورگ» رئیس سابق کنست رژیم صهیونیستی، این جامعه را وحشت زده و شکست خورده توصیف می کند و می گوید ما «ازنظر روحی و روانی مشکل داریم و احساس می کنیم که تمامی جهانیان از ما فراری هستند...»
امثال وی در میان رژیم صهیونیستی زیاد است که نابودی قریب الوقوع این رژیم را پیش بینی می کنند و در نتیجه دل بستن آنها به این مقوله که بزرگان و پدران ملت فلسطین می میرند و کودکان و فرزندان فراموش می کنند نقش بر آب شد.