جایگاه مهرورزی در آیین حق:
مسئله مهرورزی و هزینه کردن عشق و محبت نسبت به آنان که باید مهر و محبت انسان قرار گیرند، از مسائل مهم اسلامی و اخلاقی است که نقش شگفت انگیزی در حیات انسانی و گرما بخشی کانون زندگی دارد. حضرت امام موسی بن جعفر(ع) خطاب به هشام بن حکم فرمودند: یا هشام! مکتوب فی الانجیل: طوبی للمتراحمین، اولئک هم المرحومون یوم القیامه... (تحف العقول، ص 392، بحار الانوار، ج 1، ص 147 باب 4. مستدرک الوسائل ج 11، ص 299، باب 28 حدیث 1308) ای هشام! در انجیل نوشته شده، خوشا به حال آنان که به یکدیگر مهر و محبت میورزند، اینان در قیامت مورد مهر و رحمتاند. مهر ورزیدن به خود و دیگران، فرمان سعادت بخش حضرت حق و همه پیامبران خصوصا پیامبر با کرامت اسلام و امامان بعد از حضرتش به همه مردم و به تمام جهانیان است. مهرورزی و رحم به خود و دیگران زمینه تجلی رحمت حق به انسان و مهر خداوندی به آدمی است.
در قرآن مجید (سوره بلد/17) آمده است که یکی از صفات اهل ایمان، مهر و محبت و سفارش به صبر و رحمت و مهرورزی به یکدیگر است.
روایات و معارف الهیه در رابطه با مهر و محبت و اینکه به خود و دیگران محبت ورزید و رحمت آرید مطالبی بسیار مهم و آموزنده دارند که به برخی از آنها در ذیل اشاره میشود:
1ـ حضرت علی(ع): مهر و محبت بورز تا مورد مهر و محبت قرار گیری (الامالی شیخ صدوق ص 209، مجلس 37، حدیث 9 . بحارالانوار، ج 71، ص 396، باب 28 حدیث 26).
2ـ حضرت رسول اکرم(ص): خدای مهربان به مهرورزان مهر میورزد، به همه اهل زمین محبت کنید تا خدا به شما محبت نماید (کنزالعمال حدیث 5669 . میزان الحکمه، ج 4، ص 1994، باب الرحم حدیث 6958).
3ـ حضرت رسول اکرم(ص): سوگند به خدایی که جانم در دست قدرت اوست جز انسان مهربان وارد بهشت نمیشود، گفتند: همه ما مهربانیم، فرمود: نه تا به همه مهربانی نورزید نمیتوان گفت: مهربانید (کنزل العمال حدیث 5986. میزان الحکمه، ج 4، ص 1994 باب الرحم حدیث 6969).
مهر و محبت، علت جلب رحمت حق به سوی عبد است. قرآن مجید در آیات فراوانی به این نکته بسیار مهم اشاره دارد که مهر و رحمت حق بیعلت نصیب کسی نمیشود، ایمان، جهاد، هجرت، عبادت، رحم و محبت به دیگران و نظایر اینها، از علل جلب و جذب رحمت حق به سوی انسان است و به قول حافظ:
طفیل هستی عشقاند آدمی و پری
ارادتی بنما تا سعادتی ببری
مهرورزی و محبت، مهربانی و عشق و عفو و گذشت در آیین حق از چنان جایگاه بلند و مقام و منزلی عظیم برخوردار است که از همه مردم خواسته شده برای خود و دیگران از حضرت حق که منبعی بینهایت از مهربانی و گذشت است، مهر و رحمت و عفو و گذشت بخواهند.
باور مهرورزی در احمدینژاد
دقت در پهن دشت هستی و موجودات آن و اندیشه و تفکر در قرآن که وحی الهی است و تعقل و تفکر نسبت به پیامبران و رسالتشان ما را به این معنا آگاه میکند که همه و همه، جلوه رحمت خدایند و خدا میخواهد انسان به گونهای حرکت کند که نهایتا وجودش مطلعالفجر رحمت بینهایت حق شود.
رئیسجمهور احمدینژاد نیک میداند، انسانها از نعمتهای حق باید به گونهای استفاده کنند که آن نعمتها که جلوه رحمت عاماند، پس از مصرفشدنشان به وسیله انسانها تبدیل به رحمت خاص به نفع آنان شود، این خواسته خدا از انسان است، خواستهای که برای انسان نسبت به آن تعهدآور است و مسئولیتآفرین و احمدینژاد امروز به عنوان عالیترین مقام اجرایی کشور، سنگینی این مسئولیت را به خوبی حس میکند. او به درستی دریافته است که جهان و همه موجوداتش، سفره روزی خدا و همه نعمتهایش، ظهور مهر خداوندی است و انسان در این جهان و سر این سفره نعمت، چند روزی مهمان خداست که باید در این مهمانی ادب و شرایط مهمان بودن را که همانا گذران عمر و استفاده کردن از نعمتها براساس هماهنگی با خواستههای صاحب جهان و مالک سفره است، رعایت کند و کارگاه وجودش را از طریق تغذیه از سفره نعمتها تبدیل به کانون مهر و محبت نسبت به حق و به خلق نماید و در عبادت خدا که مهرورزی عملی نسبت به اوست ـ و خدمت به خلق ـ که مهرورزی عملی نسبت به آنان است تا لحظه آخر عمر بکوشد و از پل مرگ با خیالی آسوده و دستی پر از عبادت و خدمت وارد جهان ابدی گردد و برای همیشه بر سر سفره بینهایت حق که در بهشت به عنوان پاداش برای عابدان خادم آماده شده، بنشیند.
هنر احمدینژاد:
احمدینژاد به عنوان یک فرد سیاستمدار بیش از آنکه سیاسی باشد و سیاسی عمل نماید، شخصیت فرهنگی و دانشگاهی داشته و به سیاست از دریچه فرهنگ نگاه میکند و لذا دیدگاههای وی رنگ و بوی فرهنگی داشته و دارد و از جمله مهمترین مولفههای فکری ایشان در عرصه سیاست که بر روی آن تا امروز تاکید نموده است موضوع خدمترسانی به مردم و مهرورزی به آنان است که هر دو به شکل ظریف و هنرمندانه و البته با تعهد وصفناپذیری بدون بروز دادن خستگی، پیگیری و شکل گرفته است.
نگارنده اعتقاد دارد که رئیسجمهور احمدینژاد، محبت و عشق را محصول و میوه شیرین و پر فایده معرفت و آگاهی میداند، معرفتی که ابزارش حواس ظاهری و باطنی است و همچون آب، چشمه شیرینی است که در کشتزار و جود به آبیاری بر میخیزد و دانههای استعدادهای شگرف خدادادی را به فعلیت میرساند و از وجود انسان منبعی از ایمان و اخلاق و کرامت و وقار و ادب میسازد و وی را تبدیل به روضه رضوان معنوی و ملکوتی مینماید.
بازخوانی مواضع مهرورزانه رئیسجمهور
اکنون با توضیحات بیان شده آن هم به صورت اختصار، فضایی پدید آمده است تا به صورت فشرده به بازخوانی مواضع مهرورزانه احمدینژاد بپردازیم.
1ـ اگر محبت و مهرورزی، مودت و برادری و احترم به حقوق یکدیگر در جامعه پایدار شود، اختلافات، کینهورزیها، بخلها، حسادتها، حقکشیها و بیانصافیها به طور کلی رخت بر خواهد بست و خیرخواهی، ایثار و فداکاری جانشین آن خواهد شد. (1)
2ـ دولت با اتکا به فرهنگ دینی و ملی که اساس آن بر عشق و محبت استوار است، تمام هم و غم خود را در ترویج روحیه برادری، محبت و همبستگی بین اقشار مختلف مردم، صرف نظر از قومیت، دین، مذهب و جغرافیا به کار خواهد بست. (2)
3ـ دولتی که مردم سرکار میآورند، نمیتواند با مردم بیگانه باشد، بدرفتاری کند و از مردم فاصله بگیرد. دولت باید غمخوار مردم باشد، نه فقط به عنوان یک ناصح مشفق، بلکه کسی که آستین بالامیزند و در رفع مشکلات مردم گام برمیدارد، مردم از گردش پیچیده کارها ناراضیاند.(3)
4ـ ما به عنوان دولت اسلامی باید در ترویج فرهنگ مهرورزی تلاش و جدیت نماییم... گسترش فرهنگ مودت و محبت بین اقوام مختلف ایرانی به انسجام ملی کمک میکند و اقتدار ملی را بالامیبرد. توسعه مهرورزی یک اصل پایه در حفظ وحدت و برادری است که رمز همه موفقیتهاست.(4)
5ـ حفظ حقوق شهروندان هم با محبت رابطه مستقیم دارد؛ لذا گسترش فرهنگ مهرورزی یک سیاست و اصل مهم در دولت جدید خواهد بود.(5)
6ـ بقای ما و بشریت به عشق و محبتی است که خدا در دل انسانها قرار داده است. بقای همه ملتها بسته به رحمت، محبت و حق است. گرفتاری امروز بشر ناشی از آنجاست که عدهای از قدرتمندان دلشان را از عشق و محبت و صفا نسبت به دیگران خالی کردهاند، در دلهای آنها جز کینه، خودخواهی و جز هوای سلطه بر دیگران و بند هوای تسلط بر سرزمین دیگران چیزی وجود ندارد. (6)
سخن آخر:
رئیسجمهور احمدینژاد از آغازین روزهای کار دولت نهم تا به امروز بر مهرورزی پافشاری شگفتی داشته است، زیرا کاربرد مهر و محبت از امور دیگر بیشتر و سریعتر است.
احمدینژاد در سفرهای استانی و در عملکرد خود تا امروز نشان داده است که قلبش سرشار از مهر و محبت نسبت به مردم این مرز و بوم است و نسبت به امور آنان بیتفاوت نمیباشد و پیوسته مهر و عشق خود را عملا برای خلق خدا هزینه میکند. او حاضر است در این مسیر هم ایستادگی کند و هم هزینههایش را به لحاظ سیاسی بپردازد ولی ذرهای از این اعتقاد پاک و مقدسش کوتاه نیاید.
آری، مهرورزی چنانچه حقیقی و ملکوتی و عرشی و انسانی باشد مایه اصلاح و سبب ریشهکن شدن فساد و کلید حل مشکلات و مایه عبادت و بندگی و خدمت به خلق خدا و نفعرسانی به دیگران است.
بیتردید محبت و مهرورزی و عشق برخاسته از ایمان، آثار و نتایج و میوهها و محصولات شگفتی خواهد داشت.