متهمان سیاسی

اکبر مظفری
برای ادامه ی حیات و تداوم هر ملت و به تبع آن هر نظام سیاسی پیش شرط هایی وجود دارد که رعایت و بلکه تثبیت آنها ، موجب تضمین استمرار و ماندگاری آن ملت و نظام برخاسته از آنها می شود و بالعکس عدم اعتنا و بلکه تضعیف شان ، سبب سستی استحکام و قوام شان می گردد. اما این پیش شرط ها و یا به تعبیر دقیق تر عوامل نگاه دارنده و بقا ، جملگی در یک حد و اندازه نیستند ، بلکه هر کدام به تناسب و ظرفیت خود قادر به ایفای نقش می باشند. برخی از این عوامل سهم شایان توجهی در تداوم یک نظام سیاسی برخاسته از مردم بازی می کنند و به همین دلیل جزو اصول بنیادین و اساسی آن شمرده می شوند و برخی در مراتب نازل تری قرار دارند و از این رو نمی توان آنها را در عداد عوامل تاثیرگذار کلان ، پیشقراول و درجه اول به شمار آورد.
با این مقدمه می گوییم ، وحدت کلمه از جمله عواملی است که در ردیف پیش شرط های اولیه بقا و تداوم هر نظام سیاسی قلمداد می شود ، چرا که منشا قدرت هر حاکمیتی هم داستانی و یک پارچگی نهفته در آن است . به همین دلیل دامنه ی عمر حکومت هایی که مبتلا به بیماری اختلاف و نزاع شدند ، بسیار کوتاه و بی مقدار است و لذا نمی توان ردی از آنها در کتاب قطور تاریخ یافت و برعکس ملت هایی که با هر دلیلی اعم از اعتقادی ، سیاسی ، اقتصادی و... دست دردست هم فشرده و به سان ید واحده بوده اند ، روزگاران متمادی و بلکه نسل اندر نسل زندگی کرده اند و چون صخره ای در مقابل امواج متلاطم حوادث پابرجا و مستحکم ایستاده اند و بخشی از کتاب تاریخ را به شرح ماجراهای زندگی خود اختصاص داده‌اند.
بنابر این ، همان طور که وحدت کلمه و اتحاد ملی یکی از عوامل تداوم و بقای یک نظام سیاسی قلمداد می شود ، نقار و شقاق نیز یکی از عوامل بی بدیل در سقوط و اضمحلال تدریجی حکومت ها می باشد. به همین دلیل دشمنان زیرک امت اسلامی ، از دیرباز زمینه های نزاع و تخاصم درونی و خانوادگی را به گونه ای هوشمندانه فراهم کرده اند تا ملت های مسلمان در همه ی زمان ها ، در حوزه ی جهانی و فرامرزی و نه در مناسبات ملی و داخلی ، هیچ گاه به وحدت نظر و عمل نرسند و به جای این که با قدرت حاصل از تجمیع توان خود ، راه ها را به روی خود بگشایند و قله های بلند پیشرفت را در همه ی زمینه ها فتح کنند ، نیروی خود را صرف دفع همدیگر نمایند و همیشه به خود مشغول باشند.
به منظور ایجاد تفرقه میان مسلمانان ، مذاهب ساختگی و جدیدی از جمله بابیت و بهاییت توسط عوامل دشمن بنیان نهاده شد و صف بندی های نوینی را در این حوزه ایجاد کردند و با دامن زدن به اختلافات مذهبی یک شبه راه صد ساله پیمودند. ضمن این که خطوط مرزهای کشورهای اسلامی را ـ که اکثرا توسط مهندسان انگلیسی کشیده شده است ـ به گونه ای از میان قومیت ها ، نژادها و مذاهب مختلف عبور دادند تا برای همیشه ی تاریخ ، زمینه های اختلاف ، نزاع و تعارض مابین آنها زنده و بلکه رو به رشد باشد.
با این مقدمه می گوییم ، وحدت کلمه و اتفاق میان مردم و مسئولان از اصول راهبردی نظام اسلامی شمرده می شود ، چرا که از ملزومات ادامه ی حیات آن می باشد. به همین دلیل امام خمینی(ره) و مقام معظم رهبری حساسیت به حق ویژه ای درباره ی آن داشته و پاسداری از آن را جزو وظایف اولیه ی خود و همه ی متعهدان به نظام اسلامی می شمردند تا حدی که رهبر انقلاب می فرماید : (باید بیش از گذشته ، وحدت را برای اسلام و پیشرفت به سمت هدف های اسلامی و سازندگی کشور رعایت کرد. خیلی مراقب باشید که نفوذی های دشمن ، پرچم های اختلاف را بلند نکنند. هر پرچم اختلافی که بلند شد ، شما آن را متهم کنید که نفوذی دشمن است ; هرچند خودش نداند ، گاهی مفسد نمی داند و توجه ندارد که فساد می‌کند؛ «قل هل ننبئکم بالاخسرین اعمالا الذین ضل سعیهم فی الحیوه الدنیا و هم یحسبون انهم یحسنون صنعا). خیال می کنند که دارند کار خوب انجام می دهند; درحالی که فساد می کنند. متاسفانه کسانی هستند که با حرف های بی مبنای خود و یا از طریق موضع گیری ها و کارهای نامطلوب ، در جامعه فساد می کنند. بنابر این ، آن کس که دم از اختلاف زد و صحبت از یاس و ناامیدی کرد ، شما او را متهم کنید که دانسته و یا ندانسته ، تحت تاثیر دشمن است؛ از او تبری کنید.»⁽¹⁾
پیرو این فرمایش ، پرچم داران اختلاف و کسانیکه به هر دلیلی در سد قدرت نظام اسلامی رخنه و شکاف ایجاد می کنند ، متهمند و باید از نظرگاه مجرم و گنه کار به آنها نگریسته شود ، چرا که ایشان با تخریب موثرترین عامل بقا و استمرار نظام اسلامی عملا آب در آسیاب دشمن می ریزند و مقدمات فروپاشی انقلاب را ، البته به دست خود انقلابیون فراهم می‌کنند.
امام خمینی(ره) ناجی ملت بزرگ ایران و احیاگر واقعی اسلام ، وحدت کلمه را رمز پیروزی انقلاب و بقای آن می‌داند، از این رو در بیان و بنان خود بر آن تاکید می ورزد که از باب نمونه به چند مورد از آنها اشاره می‌کنیم:
«وحدت کلمه رمز پیروزی است و این رمز پیروزی را از دست ندهیم و خدای ناخواسته بین صفوف شما تفرقه نیندازند.»⁽²⁾
«وحدت کلمه را حفظ کنید ، رمز پیروزی شما وحدت کلمه است . اختلاف را کنار بگذارید.»⁽³⁾
«رمز پیروزی شما وحدت کلمه است ، اگر وحدت کلمه را از دست شما گرفتند ، باز همان اسارت است.»⁽⁴⁾
«بی تردید رمز بقای انقلاب اسلامی همان رمز پیروزی است و رمز پیروزی را ملت می داند و نسل های آینده در تاریخ خواهند خواند که دو رکن اصلی آن ، انگیزه ی الهی و مقصد عالی حکومت اسلامی و اجتماع ملت در سراسر کشور با وحدت کلمه برای همان انگیزه و مقصد ـ بود»⁽⁵⁾
ملت بی بدیل و استثنایی ایران برای رسیدن به آرزوهای متعالی خود ، چاره ای جز وحدت و یکپارچگی ندارند ، البته در صفوف به هم فشرده ی این ملت که اسلام با سرشتشان آمیخته است ، شکافی علیرغم تنوع قومی ، نژادی و مذهبی وجود نداشته و ندارد ، بلکه آنانکه ارابه ی اختلاف را به دوش می کشند و فضای هم دلی ملی را به فضایی آکنده از تشتت و نزاع آلوده می کنند ، متاسفانه جملگی در حلقه ی خواص و نخبگان مردم قرار داشته و بسیار محدودند و به راستی چه غم انگیز است وقتی برگزیدگان ملتی ، نقش تاریخی خود را معکوس بازی کنند و دانسته یا ندانسته پا بر قدمگاه دشمنان تابلودار خود بگذارند و با عدم تحمل یکدیگر ، ناصبوری و عدم بردباری را به جامعه منتقل نمایند.
امروز ایران اسلامی در موقعیت حساسی قرار دارد ، از این رو اهتمام به اتحاد ، وحدت کلمه و یکپارچگی ملی باید در صدر مباحث راهبردی آن قرار گیرد و این امکان پذیر نیست مگر این که به پرچمداران اختلاف با چشم متهم نگریسته شود ، متهمانی که با هر انگیزه ای خواسته یا ناخواسته اصل موجودیت نظام اسلامی را نشانه رفته‌اند.