صالح اسکندری
جمعه شب گذشته محمود احمدىنژاد به طور غیرمنتظره به دانشگاه امام صادق (ع) رفت و بیش از پنج ساعت با دانشجویان این دانشگاه به طور مستقیم دیدار و گفتگو کرد.
دانشگاه امام صادق (ع) به عنوان یکى از قطبهاى علوم انسانى کشور دانشگاهى غیردولتى است که با مسئولیت آیتالله مهدوى کنى از سال 1361 تاکنون، توانسته نقش در خور توجهى را در عرصههاى مختلف سیاسی، اقتصادى و اجتماعى کشور بازى کند.
دیدار احمدىنژاد از دانشگاه امام صادق (ع) اگرچه کمى سرزده بود اما به گفته دانشجویان این دانشگاه بیشتر غیرقابل باور بود. زیرا مسئولین اجرایى تراز اول کشور از ابتداى تاسیس این دانشگاه کمتر حاضر شدهاند خود را در معرض نگاه نقادانه و پرسشگر دانشجویان دانشگاه امام صادق (ع) قرار دهند.
خاتمى رئیسجمهور سابق کشور، اگرچه در یکى از شاخههاى علوم انسانى تحصیل کرده بود و مىتوانست با احتجاجات صحیح و سقیم خود حداقل به برخى از پرسشهاى دانشجویان این دانشگاه پاسخ دهد اما در طول دوره هشت ساله ریاست جمهورىاش یک بار هم حاضر نشد به این دانشگاه برود. البته این موضوع در مورد دولتهاى پیش از خاتمى نیز صدق مىکند.
اما احمدىنژاد با حضور خود در این دانشگاه نشان داد، با اینکه در رشته فنى درس خوانده است، این جسارت را دارد که رودررو با دانشجویان امام صادق (ع) به گفتگو بپردازد و به انتقادها و پرسشهاى آنها پاسخ دهد و در پایان بتواند رضایتخاطر قریب به اتفاق دانشجویان را از پاسخهاى خود بهدست آورد و از جانب دانشجویان این دانشگاه به شکل بىنظیرى بدرقه شود.
حضور احمدىنژاد در دانشگاه امام صادق (ع) از منظر دیگرى نیز شایان توجه است. رئیس یک دولت به دانشگاهى غیردولتى پا گذاشته که هم مسئولین و هم دانشجویان آن همگى نگاه حکومتى دارند. دانشگاه امام صادق (ع) متعلق به انقلاب است و به هیچیک از دولتهاى وقت وابسته نبوده و ردیفى در بودجههاى دولتهاى مختلف نداشته است؛ اما با این وجود تمام دولتها از اول انقلاب تاکنون چشم به بروندادههاى این دانشگاه داشتهاند و البته این موضوع مختص به یک جناح سیاسى در کشور نیز نبوده است.
جالبتر اینکه آنچه در این دیدار بین دانشجویان و رئیسجمهور مطرح مىشود بیش از آنکه یک نگاه صنفى و دانشجویى باشد، یک نگاه کلان حکومتى و اجتماعى است. بحث دانشجویان با انتقاد نسبت به ضعف عملکرد دولت در عرصههاى فرهنگى آغاز مىشود و در ادامه به ارائه راهکارهایى در راستاى تحقق جنبش نرمافزارى و تولید علم به عنوان یکى از دغدغههاى اصلى مقام معظم رهبرى پرداخته مىشود. مشکلات سیستم بانکى و آثار وضعى نظام ربوى در کشور براى رئیسجمهور تشریح مىشود. همچنین از رئیسجمهور خواسته مىشود تا در افشاى اسامى مفسدان اقتصادى جدیت بیشترى داشته باشد. دانشجویى نیز از عقبه کارشناسى تصمیمات دولت مىپرسد و در ادامه اشاره مىکند که آقاى رئیسجمهور ساختارهاى اجرایى کشور کشش این تصمیمات را ندارند. انتقادپذیری، مبارزه با فساد، محدودیت توسعه سرمایهگذارى دولتی، دقت در گزینش نیروها و از همه مهمتر استراتژىسازى انتظار در تصمیمگیرىهاى کشور سایر بحثهایى بود که دانشجویان با رئیسجمهور در میان گذاشتند.
اما احمدىنژاد با سعه صدر ساعتها به حرفهاى دانشجویان گوش داد و وقتى ساعت 11 شب نوبت به او رسید گفت: من در صحبتهاى همه شما نوعى دلسوزى براى مبانى انقلاب و کشور، احساس کردم و سپس به بیشتر سئوالات به طور مفصل پاسخ داد. رئیس جمهور درباره این ادعاى برخى سیاسیون که «چون شعار دولت اسلام و عدالت است، اگر دولت زمین بخورد، اسلام و عدالت هم زمین مىخورد» گفت: این حرف قشنگى است اما همه حرف این نیست. اگر این حرف را بپذیریم زیر هیچ پرچم ارزشى نباید بایستیم. چون بالاخره آن شعار به عملکرد انسانها برمىگردد. حتى عنوان جمهورى اسلامى را باید برداریم، چون اگر جمهورى اسلامى ناکارآمد بود مردم از اسلام برمىگردند باید براى کار عنوان ارزشى گذاشت و براى کارآمدى آن تلاش کرد. احمدىنژاد در ادامه ضمن تاکید بر کوتاهکردن دست متجاوزان به بیتالمال گفت: مبارزه با فساد و ایجاد تحول، برنامه و تدبیر مىخواهد، چون مخالف زیاد است. وى در مورد معضلات نظام بانکى کشور نیز گفت: یکى از برنامههاى مهم دولت، توسعه قرضالحسنه است. به جاى روابط خانمانبرانداز ربوى باید قرضالحسنه را رواج داد. ربا بزرگترین گناه کبیره است چون بنیانهاى جامعه را متلاشى مىکند. اگر بخواهیم اقتصاد سالم داشته باشیم باید آفتها را از میان ببریم و ربا بزرگترین آفت اقتصاد است. احمدىنژاد انتقادات فرهنگى دانشجویان را در مورد عملکرد فرهنگى دولت پذیرفت، البته اشاره کرد که در سطح کلان فرهنگى حرکتهاى خوبى صورت گرفته است. وى در سخنان خود با جدیت تمام بر لزوم طراحى استراتژى انتظار در حرکت جامعه اسلامى تاکید کرد و... جلسه تا پاسى از نیمه شب ادامه داشت؛ اما نه دانشجویان خسته شده بودند و نه رئیسجمهور. مىشد نوعى رضایت را در چهره دانشجویان از پاسخهاى دکتر دید.
احمدىنژاد نیز گویى در جمع خانواده خود صحبت مىکرد. آنقدر راحت بود که بعضى اوقات فراموش مىشد او رئیسجمهور کشور است.
جلسه تمام شد؛ اما این بار نوبت دانشجویان بود که نگذارند احمدىنژاد از دانشگاه برود. حلقه دانشجویان دور رئیسجمهور باعث شد فاصله چند مترى تا اتومبیل بیش از نیم ساعت طول بکشد. احمدىنژاد که مىخواست سحرى را حداقل با خانواده باشد از دانشجویان تقاضا کرد که اجازه دهند وى سوار اتومبیل شود و دانشجویان دانشگاه امام صادق (ع) با شعار «احمدى قهرمان، خدا نگهدار تو» او را بدرقه کردند.