علی الطمیعات
هنگام دیدار کوفى عنان دبیر کل سازمان ملل متحد از غزه بیش از بیست نفر از فلسطینى ها به لیست قربانیان تجاوز اسراییل اضافه شدند. کوفى عنان که در غزه گفت وگوهایى که گفته مى شد صلح در منطقه را شامل مى شود برگزار کرد حقیقت امر این است که مذاکرات در حد درخواست هاى اسراییل بود و بررسى پرونده لبنان و مستحکم کردن مرزهاى شمالى براى ایجاد امنیت هرچه بیشتر براى اسراییل و چگونگى محاصره مقاومت لبنان و خشکاندن منابع قدرتش که توانست نفوذ اسراییل به لبنان را متوقف سازد و ارتشى که همه و در راس همه آن ها عرب ها تصور مى کردند شکست ناپذیر است را شکست داد، از جمله موارد مهم مذاکره بود.
روشن شده که کشتارهایى که نیروهاى اشغالگر اسراییل در کرانه باخترى و غزه همه روزه به انجام مى رسانند در دستورالعمل دبیر کل سازمان ملل متحد جایى ندارند. جالب این جاست که سازمان ملل متحد از نظر گفتارى و رفتارى با اهانت رهبران اسراییل روبه رو شده است و اوج این اهانت در هدف قرار دادن پایگاه سازمان ملل متحد از سوى نیروهاى اسراییلى در جنگ اسراییل و امریکا علیه لبنان بود و قطعنامه 1701شوراى امنیت این جنگ خانمانسوز را متوقف کرد. کوفى عنان اکنون در منطقه براى اجراى همین قطعنامه تلاش مى کند و این در حالى است که دیگر قطعنامه هاى شوراى امنیت که ده ها سال از عمر آن ها مى گذرد مورد توجه قرار نمى گیرد و فقط قطعنامه هاى 1701و 1559که به سود اسراییل تنظیم شده اند پیگیرى مى شوند و طبق همین قطعنامه ها وحشیگرى اسراییل نادیده گرفته مى شود و خون فلسطینى ها همچنان باید بر زمین ریخته شود. و دلیل اصلى عدم پیگیرى سایر قطعنامه ها این است که حقوق عرب ها را شامل مى شود و بر دولت ظالم اسراییل حکم مى شود که بهاى بى توجهى به صلح را بپردازد.
پرسشى که با قدرت خود را مطرح مى سازد این است که عنان براى چه به غزه آمد و چه هدفى را دنبال مى کند، آیا براى تعارف و دور کردن سرزنش از خود آمده و یا بنا به گفته یکى از رهبران فلسطین براى تسلیت گویى به قربانیان تجاوز به غزه پا نهاده اسیت؟
دیدار کوفى عنان از رام الله و همزمانى آن با جنگ نسل کشى که نیروهاى اشغالگر اسراییل علیه ملت فلسطین مرتکب مى شوند، روشن ساخت که سازمان ملل متحد از تکالیف اصلى خود که محافظت از امنیت و سلامت ملتى که با کشتارهاى همه روزه و محاصره و گرسنگى و ویران ساختن منازل و مؤسسات روبه روست، کاملاً دست کشیده است.
ساده ترین تکلیف سازمان ملل متحد این است که دبیرکلش با صدایى بلند خواستار حمایت فورى بین المللى از ملت فلسطین شود نه این که در منطقه گردش کند و به اسراییل که در جنگ علیه لبنان وحشیانه ترین جنایت ها را مرتکب شد و کشتارهاى وحشیانه را در غزه و کرانه باخترى همچنان ادامه مى دهد، پاداش دهد.
سازمان ملل متحد در امتحان فلسطین چندین بار سقوط کرد و اکنون بار دیگر این سقوط تکرار مى شود، زیرا این بار، جنایت ها به هنگام حضور دبیر کل، انجام مى پذیرد.