لبنان و بحران فرارو!

پژمان کریمی
روز پنج‌شنبه مراسم تشییع جنازه “پیرامین جمیل” ‌وزیر صنایع لبنان برگزار شد.
عضو کابینه فواد سینیوره و وابسته به گروه 14، روز 30 آبان در حالى هدف حمله سه مرد مسلح قرار گرفت که از مراسم ترحیم منعقد در کلیسایى در بیروت خارج شده بود.
مراسم تشییع جمیل که با حضور دهها هزار لبنانى برگزار شد اما، به گفته صاحبنظران تبدیل به میتینگ سیاسى شد و نمایندگان مختلف از گروه 14 مارس هر یک به بیان نقطه نظرهاى سیاسى مطلوب خود پرداختند.
در این مراسم اما سخنرانانى که سران گروه 14 مارس را تشکیل مى‌دادند به سید حسن نصرالله رهبر حزب‌الله توهین کردند و خواهان برکنارى امیل لحود رئیس جمهور مسیحى لبنان شدند.
به دنبال توهین به نصرالله، جمعى از طرفداران حزب‌الله به خیابان‌ها آمدند و اقدام به بستن فرودگاه بین‌المللى بیروت کردند.
ترور وزیر صنایع کابینه سینیوره، در حالى صورت گرفت که دولت کنونى لبنان به دلیل استعفاى شش وزیر از جمله دو وزیر عضو حزب‌الله، مشروعیت قانونى خود را از دست داده بود. استعفاى وزرا وقتى صورت گرفت که حزب حاکم و گروه‌هاى 14 مارس با تشکیل دولت وحدت ملى بر اساس وزن نمایندگان احزاب و طوایف لبنانى مخالفت کرد.
از طرف دیگر با افشاى تهدید سید حسن نصرالله از ناحیه سینیوره در خلال جنگ 33 روزه و درخواست وى مبنى بر تسلیم حزب‌الله در برابر تل‌آویو، جاسوسى دو وزیر کابینه علیه حزب‌الله به نفع اسرائیل و نیز دیدارهاى دوستانه برخى سران 14 مارس با مقامات آمریکایی، دولت و حزب حاکم از پایگاه مردمى کلانى خاصه در میان شیعیان لبنان برخوردار نیست. همین، موجب شده است که تنش میان بازیگران صحنه سیاسى لبنان به سطح توده‌هاى اجتماعى نیز تسرى یابد. با این وصف اهداف ترور وزیر صنایع لبنان را مى‌توان دریافت. آمریکا و اسرائیل نگرانند که با سرنگونى دولت فعلى و تشکیل دولت وحدت ملی، از میزان نفوذ آنها در عرصه سیاست لبنان کاسته شود به ویژه آنکه قدرت‌گیرى بیشتر حزب‌الله در بطن دولت، دیوار پیش روى واشنگتن و تل‌آویو را در قبال تاثیرگذارى بر اوضاع سیاسى لبنان بلندتر مى‌کند.
از طرف دیگر، تشکیل دولت وحدت ملی، قدرت نقش آفرینى تاثیرگذار و تعیین کننده حزب‌الله را در لبنان یک بار دیگر به اثبات مى‌رساند. قدرتى که پس از پیروزى در جنگ 33 روزه علیه اسرائیل، از حزب‌الله چهره‌اى برتر، شکست ناپذیر و محبوب ارائه کرده است.
بنابراین طبیعى است که واشنگتن و تل‌آویو بکوشند به هر وسیله ممکن، حزب‌الله را در راه حصول پیروزى‌هاى دیگر و جدید، متوقف نمایند.
هرچند اگر وسیله این به توقف رسانى ایجاد جنگ داخلى از راه دامن زدن به اختلاف‌ها و تنش‌هایى کینه‌آمیز همچون ترور و اتهام‌سازى باشد.
ترور وزیر صنایع لبنان، بى‌شک نه کار حزب‌الله است نه کار سوریه!
حزب‌الله با دفاع یک تنه در برابر اسرائیل به عنوان دشمن متجاوز و تاکید بر تشکیل دولت وحدت ملى ثابت کرده است، در پى بحران و تنش داخلى نبوده و نیست. به ویژه که این ترور یک عضو کابینه و منتسب به رقیب، نه فقط گره‌اى از کار حزب‌الله نمى‌گشاید، بلکه به دلیل واقع شدن در مظان اتهام شرایط دشوارى را بر آن تحمیل مى‌کند.
پس صرفنظر از تقواى دینى از حزبى که قدرت تدبیر خود را در جنگ 33 روزه به اثبات رساند، پذیرفته نیست دست به ترورى یازد که به ضرر اوست.
در این میان تنها آمریکا و رژیم صهیونیستى و نیز گروه 14 مارس است که از ترور “جمیل”‌ سود مى‌برد. زیرا این ترور تنش آفرین است و از بروز فضاى آرام سیاسی- اجتماعى براى شکل‌گیرى دولت ائتلافى جلوگیرى مى‌کند.
توهین سران 14 مارس به رهبر حزب‌الله، چیزى جز بى‌انصافى در حق مدافعان پیروز و صادق لبنان و گام در مسیر تنش یعنى همانا خواسته آمریکا و رژیم صهیونیستى معنا نمى‌شود.
خوشبختانه با تدبیر سید حسن نصرالله مردم برآشفته از توهین، دست از اعمال خشونت به دور نگه داشتند.
بى‌تردید در صورت ادامه تنش آفرینى سیاسی- اجتماعى از ناحیه نیروهاى 14 مارس، یگانه راه خاموشى شراره‌هاى بحران و تنش استفاده از ظرفیت مردمى است.
حزب‌الله با تجمیع یک میلیون نفر از جمعیت 4 میلیونى لبنان در جشن پیروزی، ثابت کرد توان ایجاد همایش و نهضتى مردمى را در پیجویى و تحقق اهداف خود داراست.