آبى که در ایران بر زمین ریخت

بن کاسبیت – معاریو
ایران به کجا مى رود؟ هیچ کس نمى داند. نه سازمان سیا و نه موساد و نه سازمانهاى امنیتى فرانسه و ک گ ب روسیه و نه مصر و چین و عربستان.
تغییر نظام در ایران امرى است که هیچ کس پیش بینى نمى کرد. خود ایرانى ها نیز این حوادث شوکه شده اند على رغم اینکه سازمانهاى امنیتى کشورهاى بزرگ میلیاردها دلار در ایران هزینه مى کنند باز هر بار با یک حادثه جدیدى روبه روى مى شوند. البته مهم نیست زیرا قبلا نیز هیچ کسى فکر نمى کرد شاه سقوط کند ، هیچ کسى فکر نمى کرد که شوروى از هم فرو پاشد. هیچ کسى فکر نمى کرد که دیوار برلین سقوط کند، هیچ کسى فکر نمى کرد که چاوسسکو برکنار شد، هیچ کسى نیز فکر نمى کرد که قذافى توبه کند. هیچ کسى نیز فکر نمى کرد که نصر الله در انتخابات شکست بخورد. خیلى وقتها نمى شود به شیوه هاى متعارف اکتفا کرد. هزاران تصویر بسیار دقیق ماهواره اى ، تعدادى بى حد و انتهاى از گزارشهاى اطلاعاتى و فعالیتهاى شنود مستمر در جهان هیچ کدام نتوانست چنین حوادثى را پیش بینى کرده و یا سر انجام آن را مشخص کند.
البته فرا موش نکنیم که "افرایم هالیوى" رییس سابق موساد چند سال پیش پیش بینى کرد که امکان سقوط نظام ایران وجود دارد. و امروز براى همیشه ثابت شد که این حکومت براى ابد باقى نخواهد ماند ."افرایم سنیة" نیز یکى از کارشناسان مسائل ایران ، نیز این نظریه را مطرح کرد که باید براى تغییر در ایران چشممان به مردم ایران باشد که هنوز روحیه انقلابى دارند . وى سه هفته قبل از این حوادث نوشته بود افزایش مجازاتها بر ایران باعث مى شود که زمینه هاى شورش و کودتا در ایران مهیا شود.
سرتیپ احتیاط "اهارون فرکش" رییس سابق بخش امنیتى ارتش بیان کرد. وى در جریان حوادث ایران گفت این حوادث موقتى بوده و باعث تغییراتى نخواهد شد ولى روز بعد سخنانش را تغییر داد و گفت این غول توانست خود را از چراغى که در آن حبس شده بود نجات دهد، این شورشها و اعتراضها در پایان باعث تغییر نظام خواهد شد. شاید اطلاعات جدیدى به دست وى رسیده باشد.
"یائیر دغان" رییس موساد این هفته در کمیته خارجه و امنیت کنیست بیان کرد: حکومت ایران به راحتى مى تواند شورشها را کنترل کند ولى هنوز این این سخنان تمام نشده بود که اعلام حمایت برخى افراد تیم ملى از میر حسین موسوى در حین بازى خود با کره مانند توپ صدا کرد . دغان ادامه داد که این تقلبى که در ایران رخ داد، اصولا در هر کشور دمکراتیکى نیز رخ مى دهد، شاید منظور وى از کشورهاى دمکراتیک، تقلبى است که در حزب کار اسرائیل روى داد و یا شاید منظور وى دلالهاى انتخاباتى "فؤاد الیعازر" هستند که در بین اعراب اسرائیل براى برخى از سیاستمداران اسرائیلى راى تهیه مى کنند.
دغان که خود در زمان شارون وارد دولت شد، بخش خاصى را ایجاد کرد که هدف آن پیش بینى تغییر و تحولات است. به نحوى که امور غیر منتظره اى در پیش روى سران اسرائیلى رخ ندهد که آنها آنرا پیش بینى نکرده باشند.
مثلا این بخش پیش بینى کرده اند که بعد از مبارک ، یک زلزله سیاسى در مصر رخ خواهد داد که اخوان المسلمین مى تواند از آن به نفع خود بهره بردارى کند. یا ممکن است اوضاع همانند سابق باقى بماند. بهتر است چنین بخشى وجود نداشته باشد.
به هر حال اوضاع در ایران همانند سابق نخواهد ماند و آبى که به جوى ریخت باز نخواهد گشت. مردم کم کم توانستند قدرت خود را بشناسند. بعد از این رفتار خشن و قلع و قمع مردم، اوضاع به حالت سابق باز نخواهد گشت. از الان به بعد حکومت در وقت اضافه خود به سر خواهد برد. البته مدت زمان این وقت اضافه مشخص نیست. هیچ کس نمى تواند آنرا پیش بینى کند، همانطور که هیچ کسى نمى توانست پیش بینى کند میر حسین موسوى رادیکال به یک اصلاح طلب تبدیل شود. همانطور که در نزد ما کسى پیش بینى نمى کرد که ارییل شاروون رادیکالى ، خود شهرکهاى موجود در باریکه غزه را برچیند. به نظر مى رسد که روند حوادث او را به اینجا کشاند، این مسائل را به راحتى نمى توان پیش بینى کرد.
ایران اکنون روزهاى سرنوشت سازى را پشت سر مى گذارد. تاریخ پر از فرایندهاى کنش و فراکنش است و هر احتمالى در آینده مطرح است ولى هر پیش بینى در این مورد خیال بافى نیست، بدین جهت به هیچ وجه نباید مسئله پرونده هسته اى ایران را همه ملت به آن پایبند هستند، فراموش کنیم. تعداد کمى از سران اسرائیل بر این باور هستند که دشمنى اسرائیل و ایران بخاطر بمب هسته اى است، اکثریت نظام را عامل این دشمنى مى دانند و در صورتى که این نظام تغییر کند، دشمنى ها هم کنار خواهد رفت.
سال 2014
آمریکائى ها که هر از چند گاهى یک حماقت شدیدى از خود نشان مى دهند. در گذشته نیز این مرتکب حماقت شدند. در زمانى که شاه وضعیت ناپایدارى پیدا کرد برژینسکى ، مشاور امنیت ملى کارتر به همپایه ایرانى خود هشدار داد که حکومت شاه نباید یک تیر هم به سمت تظاهر کنندگان شلیک کند و نتیجه نیز چیزى جز سقوط حکومت شاه نشد ، اکنون نیز ایالات متحده آهسته آهسته و محتاطانه قدم مى زند. زیرا هر اظهار نظرى ممکن است به ضرر آنها تمام شود ، نباید چنین وانمود کرد که این تظاهرات به تحریک خارج در حال شکل گیرى است زیرا مردم ایران ، مردمى میهن پرست هستند و مخالف هر نوع دخالت خارجى ها هستند. ولى از طرف دیگر نمى توان نسبت به امورى که در جریان است بى تفاوت باشیم.
در این گیر و دار است که دو هفته قبل مائیر دغان موضع عجیبى را اتخاذ کرد وى بیان کرد اگر تغییر و تحولى روى ندهد ایرانى ها تا سال 2014 مى توانند به بمب هسته اى برسند.
ولى مگر همین شخص نبود که قبلا سخن از هفته ها و سپس ماهها براى تکمیل بمب هسته اى ایران مى زد. مگر آنها نمى گفتند که ایرانى ها تا پایان سال 2009 به بمب هسته اى دست خواهند یافت و برسر همین موضوع نیز با مقامات آمریکائى اختلاف نظر پیدا کردند.
تعیین سال 2014 به این معنى است که بمب اتمى بعد از دولت نتانیاهو ساخته خواهد شد و به این وسیله از کسى که برنامه خود را در مدت زمامدارى خود اول ایران سپس ایران و بعد از آن ایران تعیین کرده ، در واقع به این وسیله خلع سلاح خواهد شد و تمام بهانه ها را براى چنین برنامه اى را از دست وى مى گیرند. شما آیا مى دانید اگر ما نتوانیم از بمب هسته اى ایران به عنوان مترسک در داخل استفاده کنیم چه عواقب وخیمى در انتظار ماست؟