لبنان؛ از هاید پارک عربی تا سنگر مقاومت

هنگامی که محمد حسنین ‌هیکل، روزنامه‌نگار برجسته مصری تعبیر مشهور خود را درباره لبنان به کار گرفت بسیاری از سران عرب از تعبیر به کار رفته از سوی هیکل دلگیر شدند. روزنامه‌نگار مصری در توصیف لبنان گفت: این کشور عقده همه اعراب است، با این تفاوت که لبنان آنقدر بزرگ است که نمی‌توان آن را بلعید و آنقدر کوچک است که نمی‌توان آن را تجزیه کرد. در تجزیه و تحلیل کلام هیکل می‌توان به این نکته اشاره کرد که اساساً لبنان از دهه‌های 60 و 70 میلادی از قرن گذشته به دلیل برخورداری از یک دموکراسی نهادینه شده همواره خاری در چشم رهبران دیکتاتور عرب تلقی می‌شد.
در آن زمان لبنان به مثابه «هاید پارک» اعراب به شمار می‌رفت و هر شخصیتی که با جریان حاکم کشور خود اختلاف پیدا می‌کرد، به بیرون می‌رفت و با راه‌اندازی یک رسانه شنیداری و مکتوب دست به افشاگری علیه حکام عرب می‌زد.
طبیعی است که سران دیکتاتور عرب از وجود دموکراسی در لبنان بیمناک بودند و این کشور را مزاحمی برای رژیم‌های خود تلقی می کردند. به همین دلیل بود که سران دیکتاتور عرب برای بر هم زدن آرامش لبنان و تحمیل یک جنگ داخلی خانمانسوز از هیچ تلاش فروگذار نکردند. تحمیل یک جنگ داخلی 15 ساله نتیجه توطئه سازمان‌یافته سران دیکتاتور عرب در لبنان بود.
در آغاز دهه 80 میلادی از قرن گذشته نگاه برخی کشورهای عرب منطقه به لبنان تغییر کرد و این کشورها از شکل‌گیری تشکیلاتی شیعه به نام حزب‌الله بیمناک شدند. قدرت حزب‌الله برای مقابله با رژیم صهیونیستی و مزدوران داخلی این رژیم، برخی کشورهای عرب منطقه را به همکاری با اسراییل برای حذف مقاومت اسلامی لبنان تشویق کرد. فرار نیروهای رژیم صهیونیستی از جنوب لبنان در سال 2000 به تحکیم موقعیت حزب‌الله در غره سیاسی و نظامی لبنان کمک کرد. جنگ 33 روزه ارتش رژیم صهیونیستی علیه ملت لبنان که منجر به پیروزی حزب‌الله شد فضای جدیدی برای مقاومت اسلامی ایجاد کرد و محبوبیت مقاومت را در عرصه‌های داخلی و منطقه‌ای افزایش داد. به همین دلیل جوزف بایدن معاون رئیس‌جمهوری آمریکا در سفر به بیروت صریحا اعلام کرد که در صورت پیروزی جریان 8 مارس در انتخابات پارلمانی لبنان، آمریکا کمک‌های مالی خود را به لبنان قطع خواهد کرد.
محبوبیت حزب‌الله به طور طبیعی خشم برخی رژیم‌های سازشکار عرب را در پی داشت، زیرا این رژیم‌ها که در تقسیم‌بندی آمریکا در بلوک کشورهای میانه‌‌رو قرار دارند از افزایش قدرت حزب‌الله در لبنان و منطقه بیمناک هستند.
این رژیم‌ها به موازات اسراییل، توطئه‌هایی را علیه حزب‌الله سازماندهی کردند که یکی از این توطئه‌ها ادعای اخیر مصر درباره تلاش حزب‌الله برای ناامن کردن مصر بود. مصر پس از دستگیری فردی از اعضای حزب‌الله به نام سامی شهاب که قصد کمک‌رسانی به مردم غزه را داشت مدعی شد که سامی شهاب قصد ناامن کردن مصر را داشت. هنگامی که سیدحسن نصر‌الله دبیر کل حزب‌الله توضیحات کافی را درباره مأموریت سامی شهاب داد توطئه رژیم مصر خنثی شد و حتی گروه قدرتمند اخوان‌‌المسلمین مصر نیز از حزب‌الله پشتیبانی کرد. همزمان با آن،‌ رسانه‌های وابسته به حکومت عربستان از طریق انتشار اخباری غیرواقعی تلاش کردند تا وانمود کنند که حزب‌ا‌لله درصدد به دست گرفتن قدرت در لبنان و حذف نیروهای وابسته به طوایف دیگر لبنانی است. آخرین تلاش‌های منطقه‌ای و بین‌المللی برای انزوای حزب‌الله گزارش اخیر مجله اشپیگل آلمان درباره دست داشتم حزب‌الله در ترور رفیق الحریری نخست‌وزیر اسبق لبنانبود. با توجه به نزدیک بودن انتخابات پارلمانی در لبنان که به نظر می‌رسد شانس پیروزی جریان 8 مارس که مخالف سیاست‌های دولت فواد سنیوره است، بسیار بالاست، انتشار چنین گزارشی صرفاً در راستای انزوای حزب‌الله و جریان 8 مارس صورت می‌گیرد. اما با این حال ملت لبنان با وجود تبلیغات گسترده علیه حزب الله به خوبی دریافته که جریان 8 مارس و مقاومت اسلامی هرگز درصدد به دست گرفتن قدرت در این کشور نیستند، بلکه خواهان استقلال لبنان به دور از تاثیرگذاری قدرت‌های منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای هستند و بر ضرورت ادامه مقاومت و حفظ سلاح آن به ویژه پس از کشف شبکه‌های جاسوسی و مزدوری رژیم صهیونیستی در لبنان که هر از چند گاهی خبرهایی درباره کشف و متلاشی شدن آنها منتشر می‌شود، تاکید می‌کنند و به گفته نصرالله، روز هفتم ژوئن را به عروسی برای مقاومت تبدیل خواهند کرد.