آلمان معاصر (بخش دوم و پایانی)

جنبش سبزهاصحنه‌ای از تظاهرات جنبش صلح در آلمانBildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: صحنه‌ای از تظاهرات جنبش صلح در آلمان
نیروی قدرتمند پارلمانتاریسم بن ابتدا حزبهای محافظه‌کار متحد دموکرات مسیحی و سوسیال‌مسیحی (از ایالت بایرن/باوراریا) بودند. با تغییر روحیه و فرهنگ سیاسی امکان قدرتیابی حزب سوسیال‌دموکرات در ائتلاف با حزب لیبرال (دموکراتهای آزاد) فراهم گشت. نیروی جوانی که در دهه‌ی ۱۹۷۰ از مبارزه‌ی خارج از پارلمان به مبارزه‌ی پارلمانی پیوست، حزب سبزها بود که در برنامه‌ی خود اولویت را به حفظ محیط زیست و صلح می‌داد.آرم سبزهای اروپاBildunterschrift: آرم سبزهای اروپا. جنبش حفظ محیط زیست مهمترین پایگاه اروپایی‌اش را در آلمان یافت ورود سبزها به صحنه‌ی پارلمان، مبارزه‌ی سیاسی در نهادهای مرکزی را از صورت خشک و رسمی سنتی آن درآورد. زنان و جوانان تأثیرگذاری بیشتری بر فضای سیاسی یافتند.
وحدت مجددسرنوشت آلمان شرقی را تحولات موسوم به پرسترویکا در شوروی، که نخست مقصد اعلام شده‌ی آن نوسازی "سوسیالیسم عملا موجود" بود، رقم زد. تظاهرات توده‌ای و به هم خوردن آن نظم جهانی‌ای که بتواند تداوم حیات حکومت "حزب متحد سوسیالیستی" بر آلمان شرقی را تضمین کند، سرانجا م منجر به آن شد که جمهوری دموکراتیک آلمان مرزهای خود را به روی جمهوری آلمان فدرال بگشاید. وحدت دو آلمان از آرزو به صورت واقعیتی که بایستی تشریفات خویش را طی کند، درآمد.کلنگ بر دیوار برلینBildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: ۱۹۸۹: دیوار برلین خراب می‌شود.
پس از اولین انتخابات آزاد در آلمان شرقی در تاریخ ۱۸ مارس ۱۹۹۰ مذاکرات دو کشور آلمانی برای وحدت آغاز شد. این مذاکرات با همراهی متفقین جنگ جهانی دوم صورت گرفت و از این رو به مذاکرات "دو بعلاوه‌ی چهار" شهرت یافت.
دموکراسی برلینی
جمهوری دموکراتیک آلمان در تاریخ ۳ اکتبر ۱۹۹۰ منحل شده و رسما به جمهوری فدرال آلمان پیوست. آلمان استقلال کامل خود را بازیافت. نیروهای متفقین خاک کشور را ترک کردند. نیرویی که از متفقین غربی به جا ماند، زیر پوشش فرماندهی ناتو قرار گرفت. با استقلال کامل آلمان جنگ جهانی دوم پایان دیگری یافت. کارناوالBildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: کارناوال فرهنگها در برلین
پس از وحدت دو آلمان، مجددا برلین پایتخت کشور شد. دموکراسی آلمانی وارد مرحله‌ی برلینی خود گردید. در این مرحله با کشوری مواجه هستیم که دیگر کمتر زیر فشار میراث گذشته قرار دارد، نسلی در آن کارگردان است که در جنگ شرکت نداشته، شادمانی و سربلندی خود را از این که کشور به دموکراسی پایداری دست یافته اعلام می‌کند و برای آلمان مسئولیت بیشتری در صحنه‌های جهانی خواستار است.