مانور شکست خورده

آمریکا با وجود محدودیتهای بسیار در اعمال قدرت نظامی که بویژه پس از جنگ عراق با آن روبه روست، تلاش می کند سیاستهای داخلی خود را -که بشدت از سوی مردم این کشور به چالش کشیده شده است- در جهت تشکیل ائتلافهای بین المللی هدایت نماید.
هدف واشنگتن از این استراتژی، به دست آوردن منابع و ذخایر ارزان قیمت انرژی، بخصوص نفت و گاز و بازارهای گسترده و وسیع کشورهای حوزه خلیج فارس و خاورمیانه برای اقتصاد در حال رکود آمریکاست.
در حال حاضر، استراتژی مزبور با مداخله نظامی آمریکا و اشغال عراق و صدور دموکراسی از طریق ناوگان جنگی در خاورمیانه و خلیج فارس ابعاد تازه ای پیدا کرده است. این در حالی است که با وجود ناکامیهای مکرر سیاسی و نظامی آمریکا در منطقه، دولتمردان کنونی واشنگتن به هم ریختن مناسبات اجتماعی و تحریک برای وقوع جنگهای خونین طایفه ای را مدنظر داشته و برای تحمیل استراتژی «شوک و وحشت»، از طریق جنگ روانی و خبرپراکنی دروغین برای دستیابی به اهداف خود تلاش می‌کنند.
با توجه به پیچیدگیهای سیاست بین المللی که به عنوان چالشی جدی بر سرراه اهداف آمریکا و قدرت نظامی این کشور خودنمایی می کند، واشنگتن برای دستیابی به اهداف خارجی خود ناگزیر از اتکا به متحدان منطقه ای در خلیج فارس است.
آمریکا و غرب برای حفظ امنیت انرژی خود و دسترسی آسانتر به چاههای نفت منطقه و پرهیز از گرفتار شدن در عراقی دیگر، به برخی متحدان عرب خود در خلیج فارس روی آورده‌اند.
در حالی که تمرین نظامی برخی کشورهای غربی و عربی از روز دوشنبه با رهبری آمریکا در آبهای خلیج فارس آغاز شده است، رسانه های غربی بخصوص آمریکایی ها مدعی شده اند اجرای این مانور که ممکن است بخشهایی از آن از خط ساحلی ایران قابل رؤیت باشد، اصلاً اتفاقی نیست بلکه با اهدافی مشخص و برنامه ریزی شده طراحی شده است.
صرف نظر از اینکه سیاست آمریکا تشنج آفرینی در خلیج فارس است، واکنش ایران نسبت به این مانور خردمندانه بوده و انجام آن را به سود کشورهای منطقه ارزیابی نمی کند. در عین حال نکاتی چند در این راستا قابل مداقه جدی است که به آنها اشاره می‌شود:
1- امنیت خلیج فارس جز با همکاری کشورهای منطقه امکان پذیر نیست و حضور بیگانگان و ماشین جنگی آنها در آبهای این منطقه، نه تنها امنیت جمعی کشورهای ساحلی را به خطر می اندازد، بلکه تهدیدی اساسی برای ثبات این کشورها قلمداد می‌گردد.
2- حضور بیگانگان و ناوگانهای جنگی آنها در خلیج فارس، نه تنها به تفرقه میان کشورهای منطقه می انجامد، بلکه رقابت تسلیحاتی میان آنان را نیز تشدید خواهد کرد.
3- هدف آمریکا از اجرای طرح خاورمیانه بزرگ، صرف نظر از تأمین امنیت رژیم جعلی اسرائیل، تأمین امنیت انرژی و تسلط بر منابع انرژی هیدروکربوری (نفت و گاز) است که با اشغال عراق، ضریب تحقق آن افزایش یافته است.
4- هدف آمریکا از فشار بر ایران در قبال استفاده صلح آمیز از انرژی پاک هسته ای، ایجاد ترس در سایر کشورهای حوزه خلیج فارس است، این امر نشان دهنده آن است که واشنگتن بدون در نظر گرفتن ایران به عنوان کشوری که نقشی بسیار مهم در امنیت منطقه ایفا می کند، می خواهد به اهداف خود دست یابد.
5- آمریکا باید بداند تا هنگامی که ایران نقش تأثیرگذاری در منطقه دارد، قادر نخواهد بود به اهداف منطقه ای خود دست پیدا کند، هرچند واشنگتن تهران را تهدیدی علیه منافع خود در خاورمیانه و خلیج فارس تلقی می کند.
6- آمریکا در صدد است با رزمایشهایی از این دست که با استقبال بسیار ضعیفی از سوی کشورهای عربی مواجه است، ظاهراً با تقویت جبهه آسیب دیده از جنگ عراق و لبنان و سیاست «تفرقه بینداز و حکومت کن» تعادل قوا را در منطقه حساس خلیج فارس به سود منافع دست نیافتنی خود رقم بزند.
7- شرکت یک کشور عربی در رزمایش مشترک آمریکا و غرب در حالی که دیگر کشورهای منطقه توجه چندانی به آن مبذول نداشته اند، بیانگر این امر مهم است که آمریکا در میان کشورهای منطقه از پایگاه و جایگاه قابل قبولی برخوردار نیست، به همین جهت تهران انجام این مانور را با هوشمندی زیر نظر داشته و مواضع نظامی آمریکا را که در راستای بسط هژمونی سلطه طرح ریزی شده است، با توجه به مخالفتهای موجود در میان کشورهای اسلامی، از پیش شکست خورده تلقی می‌نماید.