این میخ و آن تابوت

حسین شریعتمداری
قطعنامه روز جمعه مجمع عمومی سازمان ملل، اگر آخرین میخ به تابوت اعتبار این سازمان نباشد به یقین یکی از آخرین میخ هاست که به تابوت سازمان ملل متحد کوبیده شده و جنازه این سازمان را برای دفن در گورستان تاریخ آماده می‌کند.
قطعنامه ای که روز جمعه با 103 رأی موافق در مجمع عمومی سازمان ملل متحد به تصویب رسید «هرگونه نفی هولوکاست را بدون هیچگونه قید و شرطی محکوم می کند». پیش نویس این قطعنامه که با ابتدایی ترین اصول شناخته شده حقوق بشر نیز مغایرت آشکار دارد، روز سه شنبه 23 ژانویه 2007- 3 بهمن ماه 85- از سوی آمریکا به مجمع عمومی سازمان ملل متحد پیشنهاد شده و در همان روز با موافقت تعدادی از کشورها، از جمله روسیه و چین روبرو شده بود.
هولوکاست یا کشتار یهودیان در جریان جنگ دوم جهانی و به دست آلمان نازی یک افسانه و داستان جعلی است که تاکنون بسیاری از مورخان برجسته اروپایی و آمریکایی با ارائه اسناد و مدارک غیرقابل تردید تاریخی وقوع آن را نفی کرده اند و علی رغم آن که نفی هولوکاست در برخی از کشورهای اروپایی از جمله فرانسه جرم! تلقی می شود و شماری از مورخان و محققان برجسته نظیر روبر فوریسون و روژه گارودی به همین اتهام! در دادگاه های فرانسه محاکمه و محکوم شده اند ولی محکومیت آنها مانع از انکار این دروغ بزرگ تاریخی از سوی سایر محققان و مورخان برجسته نشده و این محققان سکوت در برابر افسانه هولوکاست را جرمی بزرگ تلقی کرده و با وجود عواقب انتشار تحقیقات خود، از ابراز نظر علمی در این باره کوتاهی نکرده‌اند.
افسانه هولوکاست بهانه غرب برای تشکیل رژیم غیرقانونی اسرائیل است و نفی آن یک سند غیرقابل تردید- در کنار اسناد فراوان دیگر- است که به وضوح از غیرقانونی بودن موجودیت رژیم صهیونیستی حکایت می‌کند.
اگر آمریکا و متحدانش، آنگونه که ادعا می کنند هولوکاست را یک «واقعیت تاریخی» می دانند باید اولاً؛ برای اثبات نظر خود که منشأ اشغال فلسطین و جنایات بیشمار صهیونیست ها بوده است دلیل و سندی ارائه کنند و ثانیاً؛ به کسانی که با ارائه اسناد خالی از ابهام این افسانه را نفی می کنند فرصت اظهارنظر بدهند ولی علی رغم این فرمول منطقی و علمی، نه فقط برای اثبات هولوکاست سند و دلیلی ارائه نکرده و نمی کنند- که ندارند- انکارکنندگان این افسانه را نیز به محکومیت تهدید می کنند که قطعنامه روز جمعه مجمع عمومی سازمان ملل متحد مضحک ترین نمونه آن است.
گفتنی است که در تمامی اسناد بین المللی حقوق بشر که به تصویب سازمان ملل رسیده و در تمامی کنوانسیون های بین المللی که از سوی کشورهای عضو این سازمان پذیرفته شده است، کاوش، تحقیق و بررسی های علمی به عنوان یکی از اصلی ترین حقوق افراد و ملت ها مورد تاکید قرار گرفته و دولت هایی که از انجام تحقیقات علمی- به هر نحو- جلوگیری می کنند، ناقض حقوق بشر و دشمنان علم و دانش معرفی شده‌اند.
از سوی دیگر در هیچیک از فصول دوازده گانه منشور ملل متحد نه فقط مقابله با بررسی های علمی نهی نشده بلکه در تعریف صلاحیت سازمان ملل و مجمع عمومی آن بر احترام دولت ها به این حق مسلم ملت ها تاکید شده است و معلوم نیست قطعنامه روز جمعه مجمع عمومی سازمان ملل متحد با استناد به کدام مستند حقوقی، مطرح و به تصویب رسیده است؟
تردیدی نیست که این قطعنامه تلاش دیگری برای حفظ رژیم اشغالگر قدس است و در این واقعیت نیز تردیدی نیست که تکلیف اسرائیل وحشی را مردم فلسطین و سایر ملت های مسلمان تعیین می کنند و قطعنامه روز جمعه سازمان ملل نه فقط نمی تواند نقش عصا برای سرپا نگه داشتن رژیم در حال فروپاشی صهیونیستی را داشته باشد، بلکه میخی محکم بر تابوت سازمان ملل است. سازمانی که مدتهاست به حالت احتضار افتاده و بعید نیست قبل از فروپاشی رژیم صهیونیستی به جنازه ای تبدیل شود که فقط برای دفن کردن در گورستان به درد می خورد... آنهم زیر میلیون ها تن خاک تا ملت ها از سرایت عفونت چندده ساله آن برای همیشه در امان باشند.