20 آبان سالروز مرگ مشکوک عرفات

علی تتماج
محمد یا محمد عبدالرحمان فرزند عبدالرئوف القدوه که بعدها به نام یاسر عرفات مشهور شد، در سال 1929 میلادی در خانواده‌ای فلسطینی متولد شد. در سال 1958 با برخی از یارانش به کویت رفت و هسته جنبش فتح را در آنجا پایه‌ریزی کرد. تلاش‌های او سبب شد تا در سال 1969 شورای ملت فلسطین عرفات را به ریاست کمیته اجرای سازمان آزاد‌ی‌بخش فلسطین (ساف) و در نهایت ریاست آن انتخاب کند. در سال 1989 به ریاست دولت مستقل فلسطین انتخاب شد و در سال 1996 در نخستین انتخابات ریاست و مجلس فلسطین عرفات با اکثریت 75 درصد آراء به ریاست تشکیلات خودگردان انتخاب شد. او پس از چندین دهه مبارزه و مقاومت برای آرمان ملت فلسطین در 11 نوامبر 2004 در حالی که در مقر خود «رام‌الله» از سوی رژیم صهیونیستی محصور شده بود، پس از چند روز بیماری و بستری شدن در بیمارستان نظامی فرانسه درگذشت. (تاکنون در علل مرگ وی ابهام وجود دارد و حتی بسیاری از کارشناسان علت مرگ را مسمومیت و توطئه‌ای از سوی رژیم صهیونیستی و همپیمانان غربی آن ارزیابی می‌نمایند).
یاسر عرفات که او را مظهر مبارزه ملت فلسطین می‌نامند در طول حیات سیاسی خود با بهره‌گیری از وحدت و انسجام ملت فلسطین، با گذراندن راه مذاکره با مقامات رژیم صهیونیستی و تلاش گسترده در مجامع بین‌المللی و بازیگران منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای صحنه سرزمینهای اشغالی تلاش نمود تا در جهت آرمانها و اهداف خود مبنی بر ایجاد سرزمین مستقل و در نهایت تشکیل کشور مستقل فلسطین به پایتختی قدس نائل آید.
هر چند برخی از محافل سیاسی و حتی گروههای مبارز فلسطینی در طی سالهای اخیر، عرفات را فردی محافظه‌کار و بعضا سیاسی معرفی و از آن به دلیل سیاستهای صلح‌جویانه بویژه امضاء توافقنامه «اسلو» (با اسحاق رابین در سال 1992) انتقاد می‌کنند، اما نقش وی در استمرار مقاومت به عنوان رهبری کاریزما و مردمی غیرقابل انکار است. (در حالی که در طول چند دهه مبارزه، وی مشقات و سختیهای بسیار متحمل شد). مهمترین اهداف و دستاوردهای عرفات به اختصار عبارتند از:
1) اعلام محرومیتها و مظلومیت ملت فلسطین در مجامع بین‌المللی چنانکه وی در نخستین سخنرانی در سازمان ملل (1974) گفت: من با شاخه زیتون سلاح یک جنگجوی آزاده آمده‌ام، نگذارید شاخه زیتون از دستم رها شود.
2) ایجاد و همسویی در جهان عرب و اسلام برای حمایت از قدس و آرمان فلسطین.
3) مقابله با سیاستها و اهداف خصمانه رژیم صهیونیستی در قبال قدس.
4) تلاش برای ایجاد سرزمین و دولت برای مردم فلسطین که پس از سالها تلاش توانست تشکیلات خودگردان فلسطین که پس از سالها تلاش توانست تشکیلات خودگردان فلسطین را محقق سازد.
5) جذب کمکهای بین‌المللی و وادار ساختن قدرتهای بزرگ برای حضور در سرزمین‌های اشغالی به منظور جلوگیری از جنایات و سیاستهای توسعه‌طلبانه رژیم صهیونیستی و حمایت از حقوق فلسطین.
6) ایجاد انسجام و رهبریت مقاومت در رای تحقق آرمان‌های مردمی تا در نهایت منجر به تشکیل کشور فلسطین گردد.
7) اعطای نسبی آزادی عمل به گروههای مقاومت و عدم برخورد با آنها بویژه پس از انتفاضه اول و دوم در حالی که از شروط رژیم صهیونیستی و غرب برای مذاکره سرکوب و خلع سلاح مقاومت بود. (بارها مقامات تل‌آویو و غرب اعلام کردند که تا زمانی که عرفات زنده است، خلع سلاح مقاومت امکان ندارد.)
8) آوردن رژیم صهیونیستی به پای مذاکره و وادار نمودن آن به آتش‌بس که در بسیاری از موارد مانع ادامه یافتن سیاست سرکوب و کشتار توسط رژیم صهیونیستی می‌شد (در حالی که مقاومت در سایه این آرامش در حال بازخوانی و تقویت مواضع خود بود).
یکسال از مرگ مشکوک یاسر عرفات می‌گذرد (11 نوامبر 2004) و برخلاف نظر بسیاری از دولتمردان صهیونیستی و غربی که مرگ عرفات را پایانی بر انتفاضه و مقاومت و راه‌کاری مهم در به زانو درآوردن ملت فلسطین می‌دانستند، سیر تحولات در طول یک سال اخیر حاکی از این واقعیت است که شاگردان مکتب عرفات نه تنها در برابر فشارها و تهدیدات رژیم اشغالگر سر فرود نیاورده‌اند، بلکه با استناد به رسالت و اهداف او و با روحیه‌ای مضاعف مقاومت را استمرار بخشیدند که حاصل آن را می‌توان آزادی غزه و بخشهایی از کرانه باختری دانست.
در نهایت می‌توان گفت که یاسر عرفات فردی بود که تمام عمر خویش را برای تحقق آرمانها و ارزشهای مبارزاتی صرف نمود، لذا نه تنها در گذشته بلکه در آینده نیز نقش و مکتب مبارزاتی که او بنیان نهاد را در دستیابی ملت فلسطین به خواسته‌هایشان نمی‌توان نادیده گرفت، چرا که او از بانیان تشکیل و توسعه مقاومت بود که با سیاست و تدبیر رهبر کاریزما، آنها را هدایت می‌نمود. لذا روزی که آرمان تشکیل کشور مستقل فلسطین به پایتختی قدس شریف محقق شود، یاسر عرفات را در کنار سایر رهبران و شهدای مقاومت می‌توان از تاثیرگذاران و عاملان این رسالت بزرگ دانشت که نامشان در تاریخ فلسطین جاودان خواهد ماند هر چند مانند بسیاری از رهبران برجسته اشتباهات مهمی نیز داشته است.