امید سیاوش
پس از پیروزی محمود احمدینژاد در انتخابات نهمین دوره ریاست جمهوری، اظهارات یک استاد حوزه علمیه قم که تلویحاً پیروزی احمدینژاد را به امام زمان (عج) نسبت میداد، واکنشهایی را در سطح جامعه برانگیخت اما این اظهارات خیلی جدی گرفته نشد. تا اینکه پس از دیدارهای رئیسجمهور با تنی چند از علمای حوزه علمیه قم که به منظور ارائه گزارش از حضور وی در سازمان ملل متحد صورت گرفته بود، فیلمهایی منتشر شد. اتفاقاً ناشر این فیلمها پایگاههای خبری نزدیک به جناح محافظهکار بودند. اما سخنگوی دولت پس از مدتی سکوت، بدون تکذیب اظهارات احمدینژاد، فیلم منتشر شده از این دیدارها را مونتاژ شده خواند.
علیرغم واکنشهای جدی که نسبت به اظهارات منسوب به رئیسجمهور صورت میگرفت، وزیر علوم، تحقیقات و فنآوری نیز چنین اظهاراتی در مورد سفر رئیسجمهور به عربستان سعودی مطرح کرد.
در آخرین نمونه از چنین ادعاهایی یکی از نزدیکان رئیسجمهور در یادداشت تندی که سایت تبلیغاتی رئیسجمهور آنرا منتشر کرده، احمدینژاد را محبوبترین رئیسجمهور ایران اسلامی دانسته و سفرهای احمدینژاد را سفرهایی الهی مردمی خوانده است. ایشان همچنین ادعا کرده احمدینژاد الهیترین نوع ریاست را دنبال میکند.
در کنار این اظهارات که سعی در مقدس نشان دادن اعمال و سخنان رئیسجمهور دارد، نامگذاری دولتهای پس از انقلاب از سوی برخی هواداران رئیسجمهور نیز قابل تأمل است. این نامگذاری تحت عناوینی چون دولت سازندگی رفسنجانی، "دولت اصلاحات خاتمی" و "دولت مهدویت احمدینژاد" صورت میگیرد.
در مجموع با کنار هم گذاردن اظهارات و اعمال اطرفیان رئیسجمهور، میتوان به این نتیجه رسید این افراد سعی دارند هالهای از تقدس دور رئیسجمهور ایجاد کنند. اینکه نیت این افراد خیر نیاز به بررسیهای جدیتری دارد تردیدی در آن نیست. اما مسلماً چنین گفتاری جز آسیب به باورهای دینی مردم نتیجه دیگری ندارد. به هر حال باید پذیرفت دولت احمدینژاد نیز همانند هر دولت دیگری معایب و ضعفهایی دارد که ممکن است سبب ناکامی این دولت شود. همانگونه که تاکنون کار خارقالعادهای در جهت حل مشکلات اصلی مردم صورت نگرفته و مردم همچنان گرفتار مشکلات زندگی هستند. حامیان رئیسجمهور باید پاسخ دهند، آیا صحیح است که با مقدس نشان دادن رئیسجمهور، هم منتقدان را با چوب تکفیر برانند و هم از کیسه اعتقادات مذهبی مردم هزینه کنند.
اما نکته مهم این است که برخی هواداران رئیسجمهور در مقدس نشان دادن رئیسجمهور چنان افراط کردهاند که خودشان نیز باورشان شده. وقتی یکی از نزدیکان رئیسجمهور سفرهای احمدینژاد را الهی میداند و نوع ریاست وی را الهیترین نوع ریاست میخواند، طبیعی است که توقع داشته باشد تمام برنامههای صدا و سیما به پخش فیلمهای تبلیغاتی رئیسجمهور اختصاص یابد. به راستی آیا روسای جمهور پیشین هم با خود کارگردان و عوامل تولید فیلم را به سفر میبردند تا فیلم تبلیغاتی بسازند؟
نزدیکان رئیسجمهور باید توجه کنند بسیاری از مردم تا همین حد پخش برنامههای رئیسجمهور را نشانه مظلومیت سیدمحمد خاتمی میدانند. رئیسجمهوری که نه تنها برنامههای ویژه و اختصاصی نداشت بلکه در برنامه چراغ به او توهین هم شد. رئیسجمهوری که 22 میلیون رأی آورد اما هیچگاه ادعای محبوبترین رئیسجمهور را نداشت. رئیسجمهور را نداشت. رئیسجمهوری که در مجمع عمومی سازمان ملل متحد با سخنرانی خود تشویق حاضران را برانگیخت و با طرح گفتگوی تمدنها وجهه بینالمللی ایران را اعتباری ایران را اعتباری دو چندان بخشید اما هرگز ادعاهایی این چنینی مطرح نکرد.
بنابراین لازم است اطرافیان رئیسجمهور کمی از احساسات فاصله بگیرند و با منطقی نگریستن به اوضاع و احوال دولت نهم به فکر عمل به وعدههای انتخاباتی باشند.