امیرعلی ابوالفتح
برای جورج بوش که سرنوشت ریاست جمهوری خود را به جنگ عراق گره زده است، سال 2006 میتواند سال پر دردسری باشد. وی چند هفته پیش از آغاز سال جدید میلادی، هنگامی که فشارها برای خروج نیروهای آمریکایی از عراق به اوج رسیده بود، وعده داد که در سال 2006 مقدمات کاهش نظامیان آمریکایی در عراق را مهیا میکند. این خروج اگر با تلفات انسانی و تشدید بیثباتی در عراق همراه شود، تصویری از یک شکست کامل را به نمایش خواهد گذاشت.
به همین دلیل پذیرش مسئولیت شکست احتمالی در عراق از جانب محافظهکاران نوین تاثیر بلندمدتی بر آینده جمهوریخواهان آمریکا بر جای خواهد گذاشت. قرار است در نوامبر سال جاری انتخابات میاندورهای کنگره برگزار شود و بیتردید مباحث مربوط به جنگ عراق و چگونگی خروج ارتش آمریکا از عراق به یکی از عمدهترین موضوعات انتخاباتی تبدیل خواهد شد.
اگرچه اتخاذ ورود آمریکا به جنگ عراق صرفا توسط جنگسالاران کاخ سفید و پنتاگون و بدون مشورت با گروههای مختلف سیاسی در این کشور اتخاذ شد، اما چنین به نظر میرسد که بوش شهامت تصمیمگیری نهایی در مورد نحوه پایان این جنگ را ندارد. تشکیل جلسه وزرای خارجه و دفاع فعلی و سابق آمریکا با حضور بوش، مؤید این واقعیت است که رئیسجمهوری آمریکا قصد دارد بار مسئولیت هرگونه شکستی را متوجه دیگران کند. برخی از مدعوین به این جلسه نظیر مادلین آلبرایت و ویلیام کوهن در زمان دولت دموکرات بیل کلینتون سمت وزارت خارجه و دفاع آمریکا را بر عهده داشتند. اغلب این افراد در سال 2002 و اوایل 2003 از مخالفین جدی حمله بدون موافقت شورای امنیت سازمان ملل به عراق بودند. حتی فردی نظیر ایگل برگر، وزیر خارجه دولت بوش پدر نیز با سیاستهای محافظهکارانه نوین در حمله به عراق مخالفت کرد.
مشورت بوش با مقامات ارشد سابق کاخ سفید که برخی به مواضع ضد جنگ شهرت دارند، میتواند مقدمهای باشد برای آمادهسازی افکار عمومی آمریکا در جهت پذیرش ناکامیهای سیاسی - نظامی در عراق به عبارت دیگر محافظهکاران نوین که روزگاری تلاش داشتند «افتخار فتح بغداد» را تنها به نام خود به ثبت برسانند، اکنون قصد دارند ننگ شکست در عراق را با دیگران تقسیم کنند.